1 " Video enim nihil hodie cdi posse in tota Christiana religione majoris momcnti quam hoc sit, demonstratio, videlicet, quod Christo licet creaturos tamen inrocatio et adoratio seu cultus divinus coiiveuiat." — Socin. Ep. 3 ad Ead. p. 143.
* " Si enim hoc demonstratum fuerit, concident omnes Trinitariorum munitiones, qiice revera uuo hoc fundamento nituntur adhuc, quod Christo adoratio et iuvocatio conveniunt, quee solius Dei illius altissimi omiii ratione videtur esse propi-ia." — Id ibid.
2 "Hie primum adorationem cuin invocatione confundis, quod tamen fieri non debet, cum utriusque sit diversa qutedam ratio, adeo ut ego, quamvis nihil prorsus dubitcm, prpsceptum extare de adorando Christo, et etiamsi non extaret, tamen cum a nobis ado- rari omnino debere, non idem tamen existimem de eodem invocando, cum videlicet invocatio pro ipsa opis imploratione, et dircctione precum nostrarum accipitur. Hie enim statuo id quidem merito a nobis fieri posse, id est, posse nos jure ad ipsum C^hris- tum preces nostras dirigere, nihil tamen esse quod nos id facere cogat." — Socin. Ep. 3 ad Ead. p. 151.
< "Christum Dominum invocare possumus, sed non debemus, sive non tenemur."
* " Quod si quis tanta est fide prteditus, ut ad Deum ipsum perpetuo recte accedcre audcat, huic non opus est ut Christum invocet." — Disput. cum Fran. p. 4.
6 " Legi quoque diligenter responsionem tuam ad argumenta Francisci Davidis, ubi Christi Domini invocationera honoremque nomini ejus sacrosancto convenientcm asseris, ac contra calumnias Francisci Davidis defendis. Attamen videris mihi, paucis ver- bis, optimam senteutiam non tantum obscurasse, sed quasi in dubium revocasse, advcr- sariosque in exTore confirmasse. Quseris quid sit quod tantum malum secum impor- tare possit ? Breviter respondeo, verba ilia quse SDspius addis, Christum Dominum invocare possumus, sed non debemus, sive non tenemur, etc., ruiuam negotio, causnequo
OF Christ's kingly office. 379
how pitifully lie intricates himself may be seen in his answer to that epistle. Now, whether this man hath sufficient cause to exclude any from being Christians for the non-performance of that which himself dares not affirm that they ought to do, and with what consistency of principles these things are affirmed, is easy to judge.
Of the same judgment with him is Volk. de Vera E,elig. lib. iv. cap. xi. de Christi invocation e, Schlichting. ad Meisner., pp. 206, 207, and generally the rest of them ; which again how consistent it is with what they affirm in the Racovian Catechism, — namely, that this is an addition which Jesus Christ hath made to the first commandment, that he himself is to be acknowledged a God, to whom we are bound to yield divine honour,^ — I see not; for if this be added to the first commandment, that we should worship him as God, it is scarce, doubtless, at our liberty to call upon him or no. Of the same mind is Smalcius, de Divinitate Jesu Christi, — a book that he offered to Sigismund III., king of Poland, by the means of Jacobus Sienienska, palatine of Podolia, in the year 1608; who, in his epistle to the king, calls him his pastor.^, And yet the same person doth, in another place of the same treatise, most bitterly inveigh against them who will not worship nor invocate Christ, affirming that they are worse than the Trinitaiians themselves,^ — than which, it seems, he could in- vent nothing more vile to compare them with, — and yet again [he says] that there is no precept that he should be invocated. Cat. Rac. (that is, the same person with the former), cap. v. De prsecep. Christi, quiB legem prefecerunt.* So also Ostorodius, Compendiolum Doc- trinse Ecclesise Christians nunc in Polonia potissimum florentis, cap. i. sect. 2.
tu£E minantur. Non possum percipere qtiomodo hfec conciliari possint : non debemus, sed possumus, quasi iu negotio salutis nostrce liberum sit facere vel omittere, pi'out nobis aliquid magis necessarium, vel e contra visum fuerit." — Niemojevius, Ep. 1 ad Faust. Socin. amio 1587.
' " Quid prseterea huic prsecepto prime Dominus Jesus addidit ? — Id quod etiam Do- minum Jesum pro Deo agnoscere tenemur ; id est, pro eo qui in nos potestatem habet divinam et cui nos diviuum exhibere lionorem obstricti sumus." — Cat. Eac. cap. i. De prcecep. Cliristi.
• 2 " Cum itaque nuper, libellus de Christi divinitate conscriptus, esset mihi a pastore meo, viro cum primis pio et literate, oblatus, in quo — disseruit." — Ep. Dcdic. ad Sigis- mund.
* " Vidctur autem hoc imprimis mode diabolus insidias struere Domino Jesu, dum scilicet tales excitat, qui non dubitant affirmare Dominum Jesum nuuc plane esse otiosum in coclis, et res humanas vel salutem hominum non aliter curare, quam Moses curat salutem Judseorum. Qui quidem homines, profcssione vidcri volunt Christ iani, interne vero Christum abnegai-unt, et spiritu judaico, qui semper Christo fuit inimi- cissinuis, inflati sunt ; et si quis jure cum eis agere vclit, indigni plane sunt, qui inter Christlanos numerentur, quantumvis ore tonus Christum profiteantur, et multa de eo garriant ; adeo ut multo tolcnibilior sit error illorum qui Christum pro illo uno Deo habcnt et colunt, quam istorum : et prtostet, ex duobu.s mails minus quod aiunt eli- gcndo, Trinitarium quam hujusmodi blasphemum esse." — Smalc. de Ver. Christi Divin. cap. XV. De regn. Christi moderno.
* " Est enim iuvocatio Jesu Christi, ex numero earum I'erum, quas pi-a;cipere nullo modo opus est." — Idem, cap. xxiv. De fide in Christum, et de adoi-at. et invocat. Christi.