A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 343

574 : 9 Tim. Ii, 15 — 49.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

Jac. 4,4. Hesychius, doxeuov, yonorpor, tehecov. — éoyarny ave-

nalsyvvrov, operarium non pudefactum) cui tua ipsius conscientia nullum pudorem incutiat. Scholiastes Pricaco laudatus, avenat- oyuvtov, magdnovacousvor. conf. Phil. 4,20. Sequitur, codorouéy- ra, qui verbum veritatis apud ceteros amplificet. — ooPorousyru) Hic plerique secandi notionem inesse statuunt. at Vulgatus, recte tractantem. optime. conf. LXX, Prov. 3,6. 41,5. ogPorousty odeg: perinde ut Latini, viam secare. Neque sectionem proprie dicunt xé- votoulu, xEoroulu, (xéao, cor secatur metaphorice per xeorouiav’) xutvorouew, OuuotouewM, (PvTOMOS oiuog. Proprietas ac vis ré og- oc potius retinenda est in Georousera Nam Il. ec. exstat Hebr. “wir quae verbi forma eodem verbo graeco exprimi potuerat 2 Chron. 52, 30., de aquaeductu, et Ps. 419, 428., de ipso verbo divino. Ita- que hoc vult Paulus, ut Timotheus rectum cursum paret verbo ve- ritatis, et ipse recta ad hane lineam incedat, neque dextrorsum ne- que sinistrorsum declinans, non aliter docens: 1'Tim. 4,3. quo pacto mox antitheton verbi proficient liquidius perspicitur..— rov Adyor tg alndelas, sermonem veritatis) Antitheton, mox, xevogwriag, cu- jus compositi prior pars, inane dicens, opponitur veritati; posterior, vehementiam vocis involvens, sermoni temperato.

~~ v.46. reg d2) Sic v.22.23., per anaphoram. Differunt ergo profanae vocum inanitates, quae magnos errores alunt; et quaestio- nes, de rebus nauci. illae, perniciosae; hae, inutiles. Tit. 3, 9. — meoviguoo) Idem verbum, ibid. in quo zegi eleganter idem valet, quod in megeyivouac. sed megeyivonae notat actum separandi et su- perandi; megtisauae, statum. Timotheus nunquam se implicarat: itaque Paulus eum ad constantiam hortatur: sejunctus maneto. — int mAsiov aosBeiag) Sic, éni mAziov xaxiag mooBairecy. Diodorus Siculus apud Pricaeum. — meoxoweour, proficient) scil. ii, qui ta- les vocum inanitates spargunt. Hue quoque refertur dlorum, v.47. Inest mimesis, ut mox in phrasi, pastionem habere. Tales videntur sibi proficere in sacris. Futurum, proprie: est enim praedictio, ut in habebit, v. seq. coll. ¢. 3, 4.

v.47. Uuevacog, Hymenaeus) pertinax. coll. 1 Tim. 4, 20. — wal gidyncos, et Philetus) Hymenaeo assentiens.

v.48. tyjy avegaoty, resurrectionem) Fortasse colorem arripue- rant hi Ephesii ex ipsa ad Ephesios epistola Pauli. Eph. 2,6. Cle- mens Al. ait, vituperatores conjugii resurrectionem Luc. 20, 35. de hac vita fuisse interpretatos. [Ste vitae aeternae spes sublata fuit. V. g.] — avargensov, subvertunt) Allegoria: fundamentum, domus. v. seqq.

v.49. 0 weévroe seoedg, firmum quidem) Antitheton, subvertunt. v.48. Adde 4 Tim. 5,45. not. omnino. Quidem apodosin habet in séd, v.20. — Peuehvog tr 98, fundamentum Dei) Hebr. “pry fun- damentum, id est, res, de qua agitur, v. gr. in contractu, ut obser- vat Sam. Petitus var. lect. ¢. 40. Fundamentum Dei, cui innitun- tur, qui sunt ipsius, ita ut everti nequeant, est fides Dei immota. — ésyxev, stetit) Stare dicitur, pro immotum jacere, ut sententia stare dicitur. Respondet mox desistat. Paulus vim verbi Dp ratum esse exprimit. — ogouyida, sigillum) Sigillis olim inscribi solitae sententiae. — ravryy, hoc) Hue refertur tota pars reliqua hujus versus. — éyva xvgvog, novit Dominus) LXX, éndonenrac

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →