A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 357

Epistolam Ad Hebraeos.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

ow, ego solvam) ut parens solet aes alienum filii solvere. Vinctus seribit serio, cum fiducia, non defore sibi facultatem. Sed tamen ‘conditionate spondet, si scilicet exacturus sit Philemon. v. 21. — seavrov, te ipsum) Dici non potest, quanta sit obligatio erga eos, qui animas lucrifecere. Pro spiritualibus debentur externa ; sed non obligatione politica. — aeocopelderg, etiam debes) Hoc respicit ad debet. v.48. Non modo Onesimum mihi condonari aequum est, sed etiam te mihi debes. RO ‘

v.20. éya, ego) Ex Onesimo debitus erat fructus tibi; ex te debetur mihi. — ovalunv, fruar) Allusio ad nomen Onesimi. — uvanavooy, recrea) recepto Onesimo.

v.21. moejoerg, facies) erga Onesimum.

v.22. eviaw, hospitium) ubi alii ad me divertant. Vide vim ’ spei. Paulus, vinctus, tanto intervallo condicit. .

v.23. cuvasynakwros, una captivus) Hoc ipso nomine Epaphras ceteris anteponitur.

v.24. Aexa&g, Lucas) Hic, Paulo conjunctissimus, post ceteros appellatur. In duobus codd. Gr. apud Millium et Kusterum annota- tur, beatum Onesimum Romae martyrio crurifragii defunctum esse.

Anonymi scriptores multi conantur ignoti prodesse lectoribus: hujus autem divinae epistolae scriptor iis, quibus scribit, notum se fert. cap. 43,49. Ac Paulus apostolus magno veterum consensu scrip- tor epistolae perhibetur. Ante omnes Petrus ad electos advenas. dis- pean Ponti, Galatiae, Cappadociae, Asiae et Bithyniae scribens,

auli ad eosdem literas laudat: at reliquae Paulinae ad conversos ex gentibus missae sunt, haec una ad Hebraeos est, quanquam Hebraeos ipse non appellat, minusque commode in titulo, vetusto sane, sed post Pauli manum praefixo, Hebraei dicuntur pro Judaeis Helleni- stis Christianis, ad quos eum‘scripsisse, infra ad Cap. 6, 40. obser- vavimus. Pauli porro methodum ac stilum facile agnoscas. nam pro- positionem et partitionem praemittit tractationi, c.2,47.: parti didas- calicae paedeuticam distincte et separatim subjungit: partem paedeu- ticam prolixiorem in fine epistolae ponit: eadem dicta V. T. citat, quae alibi: c. 2,8. 10,30. 38.; nec non cap. 4,6. iisdem noématibus et locutionibus utitur. vid. not. ad c.4, 3.6. 2,2. 5.8.9. 40. 44. 45. 3, 41.6: 412.46. 4, 9.46. 5,6. 44.sqq. 6, 4.9.40. 44.42. 7, 2.5.48. 8. 22. 25. 26. 28. 8, 4.6. 44.143. 9, 4.40.8. 15.28. 10, 5.39. 44, 7. 44. 43.49. 35.57. 12, 4.4. 40.42. 22.8. 27. 43,4. 5.9. 10. 44. 48. 20. 24.

‘ EP. AD HEBR. 594 93.25. Olim alii Barnabam, vel. Lucam, vel. Clementem Romanum auctorem censuere: nempe quia quisque eorum hance epistolam ene ductoris nomine, in manibus habebat, pro ipso auctore quisque eorum est habitus. _ Sed cur huic uni epistolae non praefixit Paulus nomen suum, quod iis, ad quos scribebat, carum fuisse patet ex cap.13,19.? Non praefixit, quia non adhibuit inscriptionem. neque enim ea. sem- per utebantur veteres, pro simplicitate antiqua: conf. 2 Reg. 5, 6. 40 2. Ga: ubi excerpta potius dari quam epistolas ipsas yerbum syand praepositum vix patitur, ut credamus. Atque ardor Spiritus in hac perinde, ut in Johannea prima epistola in rem protinus ipsam erum- pens, auditores percellit; salutationem vero et gratiarum actionem initio ceterarum epistolarum a Paulo poni solitam, im conclusione epi- stolae rependit. Haec Pauli, duacque Petri epistolae (quibus simil- Jimas Jacobi Judaeque addas licet) et ad eosdem Israélitas credentes in Ponto, Galatia, Cappadocia, Asia et Bithynia dispersos, et eodem fere tempore, scriptae sunt. Triennio ante vastationem Hierosoly- morum Paulus et Petrus Romae sunt interemti. igitur haee quoque ad illos epistola templo stante scripta est. cap. 8,5. Petrus paulo an- te martyrium utramque suam scripsit epistolam: et in secunda laudat epistolas Pauli, nominatim hance, quae tum recens erat, multis pri- _morum auditorum jam defunctis. Hebr. 2, 5.

Ut Petrus, Jacobus, Judas, sic Paulus hie quoque Graece scrip- sit, non Hebraice. etenim Graecam Mosis et Psalmorum lectionem, ab Hebraica diversam, allegat: c.4,6. 40,5. uno verbo Graeco, xa- renaverg, vim Hebraicorum duorum naw et mm: complectitur : cap.-4, 4. 5. Hebraica Graece interpretatur: ¢. 7, 2. propriamque Graeci vocabuli, deaGrjxy, notionem urget. ¢.9, 416.

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →