mowed (So same me nse cap. 42,2. Idem 527 -~y Sma nbs rnd Ty mim ma oD cap. 26, 4.. Utroque autem loco Esajas simul ad fiduciam in posterum hortatur, ideoque is MM et MATH Dominum appellat, eoque ipso nos utriusque nominis differentiam docet.
§. IX. => dicitur Deus, quia Est: mim dicitur, quia Erit et Est et Erat: m7 7 dicitur, quia v. gr. in Esajae Cantico celebratur, uti se praesentem Deum in opere ipso praestitit, et simul i poste- rum se praestaturus, omni fiducia declaratur. Nomen 15> tempo- ribus promissionum in effectum tendentium frequentabatur: = om- nibus temporibus aptum, praesenti ope exhilaratis, atque adeo maxime novissimis. Sic consideratio temporis futuri, nee non pristini (Jer. 23, 7.) in praesens coalescit, et qui antea dicebatur 0 wy zal o IY
Np
* os Lh CLL nie \ v © we “wat oO é0yomevog, deinceps dicitur o'w» xut o ny, et, oO wr.
§. X. Huie igitur Cantico, Ap. 49., etiam atque etiam convenit Hallelujah, et in eo nomen > 6 ay Ens.
§. XI. Laudatur passim observatio, quae apud Kimchi exstat, quod Hallelujah primo suo in Psalmis loco resonet sub interitum peccatorum et impiorum, Ps. 404, 35. Plura vero ex Rabbinis in
eandem sententiam, coll. Prov. 44, 40., collegit Cartwrightus 1. 3. Melif. Hebr. c. 8. ;
*) v. 5. advetre tH Gea nudv) LXX, zai jrecav two Kuolw, 4 Chron. 46, 36. alvety ro Kvolw, c. 23,5. item 2 Chron. 5,43. 20,49. Hebr. sd 55m Describitur his locis solennis illa laudatio, Domino praestari solita, per Levitas. Adde locum Ezr. 3, 44., de cuncto po- pulo, eadem phrasi Hebraica et Graeca. Quanto major solennitas in Apocalypsi! Excitantur omnes servi ejus, et timentes eum parvi et magni, ad laudem solenniter ei dicendam. Id faciunt versu 6. [coll. Ps. 415, 43.]
#*) v.7. yroluacev éavryy, paravit se) i. e. coepit parare se. ut menicevxa, nyannne, HAnexu, nactus sum jfidem etc. De nuptiis ipsis vide c. 21, 2. 9. ss. :
v. 8. yao, enim) Particula explanativa, uti v. 10.
v. 9. yoxwor) Codices hoc verbum omittentes memorat Appa- ratus, In iis sunt primae editiones Erasmi, quas secutus est Luthe- rus: unde suspicio typographici sphalmatis in Bibliis Germanicis exi- mitur. Recentiores Bibliorum Germanicorum editores id verbum in- seruerunt. — a@dy9evol, veri) Notabile epitheton. Hoe uno Apoca- lypseos loco per se ponitur, uti mesog, fidelis, de Teste. c. 4, 5. Alibi utrumque jungitur. Testis fidelis et verus. c. 3, 44. Fidelis et verus, absolute. c. 49, 41. Inde, Verba fidelia et vera. ¢. 24, 5. 22, 6. Alibi aliud epitheton additur. Jesus, Sanctus, verus, ¢. 3, 7. Deus, Dominus Sanctus et verus. ¢. 6, 10. Justae et verae viae Dei: vera et justa judicia ejus. ec. 15,5. 16, 7. 49, 2. Ubi conjune- tim ponuntur epitheta, Sanctus dicitur Deus, respectu sui: jidelis et
\
*) vy. 2. adndivai, veracia] Quae per formam precationis c. 6, 40. re- feruntur verba, ea nunc, expresse iterata, transponuntur in doxologiam,
Veg
#) “ 6. xal, et] Satis jam fit excitation? v. 5. prolatae, Hallelujah! bus