- AETIOLOGIA [RET] est, cum sententia non simpliciter enun- ciatur, sed simul ratio ac caussa ejus affertur: quod vel explicite vel implicite fit.— 2Cor.11,13. of yag rovetoe wevdamosohor —~ — Actiologia, cur nolit istos similes putari ipsius. Gn. ad h. 1. — Rom. 43,41. maca wuyn ékeovars UmEgeysouls vnoracceodw. Implicita aetiologia: sc. quia sunt dwegeyzour. Gn. ad h. 1. Germ. Weil sie
souverain sind. — 4 Thess. 4, 6. ro uy UmEeoBarvery nue mheovex- rély év TH TMOayUaTL TOV adehpoy uure, Ovore éxdvxog o Kuevog NEQL TAVTWY TELMY. — Notanda duplex aetiologia: 41) implicita,
> © .
rov adehgov avte, sc. quia est adshpos 2) explicita: dvore Ex 0l- xog 6 Kuovog — Conf. Gn. ad h. 1.
, AETIOLOGIA DICTI est, cum caussam reddimus, cur hac propositione vel enunciatione usi_ simus: ut, — Gal. 2, 6. guoe yao of donevtes sdev noooavedevto. Conf. 2 Cor. 5,42. Hebr. 2, 8. Saepe yao enim, facit ad aetiologiam dicti. Vide Gnom. ad ll. ce.
ALLEGORIA componitur ex dédog ct ayogew, dico: ut Alle- goria sit, ubi aliud dicitur, aliud potius significatur. Vide Gnom. ad Gal. 4, 24.
Definitur ALLEGORLA, quod sit Tropi ejusdem per integram sententiam continuatio: nempe, si Rhetor totam aliquam sententiam, vel orationem continuam, per unum Tropi genus tractat, existit Allegoria justa.
Fieri hoc potest in omnibus Tropis, qui ea lege omnes trac- tandi sunt, ut conserves Tropum semel coeptum; sed quia in Me- taphoris plerumque fieri solet, ut continuentur; sunt, qui Allegoriam minus accurate continuatam Metaphoram vocant.
Exempla: Joh. 6. v. 32. sqq. Sermo allegoricus cum eaplica- tione propriis verbis addita. — Act. 20, 29. elothevoovrar — huxoe Bagerg ig vmas, un gecdopevor ve MOLmves. Allegoria ab animali- bus desumta. — Rom. 2, 15. ovm“pagruesons — xatyyoosvtmy — anohoysuevov: Alleg. a judicio. — Rom. 6, 23. omla—oporea— Allegoria a re militari. 2 Cor. 44, 8. — Cap. 45, 16. Allegoria a Gulu levitico V. T. — 4 Cor. 45, 36. ss. Alleg. ab agricultura. — Phil. 3, 9. Allegoria damni et lucrt. :