A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 724

Pleonasmus.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

PLEONASMUS dici solet, ubi voce una alterave (e. g. Nomine, Pronomine, Verbo, Adverbio etc.) ita abundat oratio, ut vel sine ila sensus esset integer: ex. gr. redundat Substantivum, cujus no- tio latet in adjectivo: Rom. 12, 44. ry onedn by oxvnoot. Non inelegans est repetitio; ut optime Baurrus observat, apud quem videsis plura Exempla de Pleonasmo, [Philol. Th. Paull. cap. 40. pag. 202. sqq.]

PLEONASMUS etiam est, quando pluribus verbis et phrasibus,

quae in communi loquendi consuetudine idem fere significant, ali- quid exprimitur: ex. gr. — Lue. 18, 34. xe aUtoL 8dEv TETWY GUY- NkAaV, Kal HY TO Gnu TeTO KEXGUUMEVOY AN aAUTWY, KAL BK EYC- vooxov ta heyousva. — Joh. 4, 20. av wmohoynoe xnav ovx HOvAGutO, zal wpohkoynosy — — Act. 13, 45. éxdnodnoav Onis, “al aveceheyov tolg Um tov maviov heyouevors, AVULAEYOVTES Kat Bauognusvres. — Philipp. 1, 25. woddm uadhov xgecooov. _ Nee tamen abundantes voces otiosae plane sunt aut inutiles ; siquidem VEL rem plenius exponunt, VEL Emphasin addunt, VEL affectum dicentis arguunt, VEL distributionem notant, VEL demum ex usu linguae sanctae ita ponuntur. [Guassn Philol. S. L. IV. Tract. II. de PLEONASMO, Obs. XIII. |

Prodest Pleonasmus et ad augendum et ad ornandum, nec ta- men semper; sed est interdum VEL ex antiquissimae linguae sim- plicitate, eujus generis plures sunt in lingua hebraica et inde in Novo Testamento; VEL quacunque alia de caussa in consuetudine loquendi ortus, atque etiam ab eleganter loquentibus usurpatus: unde vitii argui non potest, nec tamen ad vim aut ornatum tor- queri debet. [Ernesrt Instit. Interpr. N. T. P. I ¢. 40. §. 10. p. 194.] Videamus nonnulla Exempla: - Lue. 48, 34, indicat seriptor sacer, quanta fuerit discipulorum ignorantia; sed Grradatio- nem in singulis phrasibus observat Gnomon ad h. 1. et omnino fa- tendum est, ipsam hane verborum copiam eflicere, ut magis perspicua et fortior sit narratio. — Joh. 4, 20. Pleonasmus fortiorem facit orationem. — Act. 13, 45. iteratio verbi est ex Hebraismo. conf. Gn. ad h. |. —- Philipp. 4, 23. Comparativus cumulatus Emphasi gane non caret. Vide Gnom. ad h. 1. et ad 2 Cor. 7, 13. et cont. Bavert Philol. Th. P. c. 6, 2. p. 67.

Habet aliquid Pleonasmo simile figura alia, quae HENDIA- DYS dicitur: de qua vide supra.

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →