λαξευτός, -ή, όν (λαξεύω; λᾶς, a stone, ξέω, to scrape), [in LXX: Deu.4:49 (פִּסְגָּה); in Aq.: Num.21:20; Th.: Jdg.7:11 * ;] hewn (in stone); Luk.23:53 (elsewhere κοινή writers use λατομητός, 4Ki.12:12, al.; cf. λατομέω).† (AS)
STRONG'S WORD STUDY
G2991 — λαξευτός
laxeutos · engraved · Greek