ὁσιότης, -ητος, ἡ (ὅσιος), [in LXX: Deu.9:5 (יֹשֶׁר), 1Ki.14:41, 3Ki.9:4 (תֹּם, תָּמִים), Pro.14:32, Wis.2:22 5:19 9:3 14:30 * ;] piety, holiness: assoc. with δικαιοσύνη, Luk.1:75, Eph.4:24.† SYN.: see: ἅγιος (AS)
STRONG'S WORD STUDY
G3742 — ὁσιότης
hosiotēs · holiness · Greek