προσ-οχθίζω [in LXX: Lev.26:15, al. (גָּעַל); Lev.18:25, al. (קוֹא), Psa.95:10, Eze.36:31 (קוּט), Sir.6:25, al. (other writers use ὀχθέω, rarely -ίζω) ;] to be angry with: with dative, Heb.3:10 (LXX), Heb.3:17.† (AS)
STRONG'S WORD STUDY
G4360 — προσοχθίζω
prosochthizō · be angry · Greek