ἀν-ωφελής, -ές (ἀ- neg., ὄφελος), [in LXX: Isa.44:10 (יָעַל בִּלְתִּי) Jer.2:8 (יָעַל לֹא), Pro.28:3, Wis.1:11 * ;] unprofitable: Tit.3:9; neut. as subst., unprofitableness: Heb.7:18.† (AS)
STRONG'S WORD STUDY
G512 — ἀνωφελής
anōphelēs · useless · Greek