A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 26

50 Rom. Iv, 17 — 25.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

*) v.47. Ore — rédecxa oe) Sic LXX, Gen. 17, 5. Constructio, réderna o8, xarévavte — O26, similis est illi: tva efd7jre, aor. Matth. 9, 6. conf. Rom. 45, 3. Act. 4,4. — xarevavtre — Ges , coram Deo) quum coram hominibus .nondum exstarent illae gentes. — 8) id est, xarévavte Ged, «w énisevoe. — Cwonotsveos, vivificante) Hebr. 44, 49. not. Mortui non sunt Deo mortui: etiam quae non sunt, Deo sunt. — xadévrog, vocante) Nondum exstabat semen Abrahae, et tamen Deus dixit: Semen tuum sic erit. Multiplicatio seminis praesupponit existentiam seminis. v. gr. Centurio servo, in rerum natura versanti, ait: fac. sed Deus luci, dum ea non est, sie, quasi ea esset, ait: prodi, yevys. Cogita frequens illud "=> Gen. 4. exprimitur transitus a non esse ad esse, qui fit vocante Deo, conf. Ez. 36, 29.

v. 48 —21. og, qui) Ostendit Paulus, fidem non esse rem te- nuem, cui justificationem adscribat, sed vim eximiam.

v.18. mag’ éduidu éx’ élnide énisevoey, praeter spem in spe credidit) Una eademque res et fide et spe prehenditur: fide, ut res, quae vere edicitur; spe, ut res laeta, quae certo et fieri potest et fiet. practer spem rationis, in spe promissionis credidit. naga et éni, praeter et in, particulae oppositae, insigne oxymoron reddunt. — srg, sic) sic- ut stellae. Gen. 45, 5. LX X quoque: ¢rw¢e — os. Conf. Gal. 3, 8. not.

v. 19. un aodevrjoacg, non infirmatus) Ratio praebere poterat infirmitatis causas. — éaurs — oadgag, suum — Sarae) Senectus utriusque conjugis, alterius etiam praevia sterilitas, auget rem, et ortum Isaaci miraculosum comprobat. Docet series historiae, Saram nonnisi cum Abrahamo conjunctam peperisse Isaacum. Novus corpo- ris vigor etiam mansit in matrimonio cum Ketura. — éxarovraerng ms, quum annos haberet circiter centum) Post Semum, nemo cen- tum annorum generasse Gen, 44. legitur.

v. 20. ¢/¢, in) Promissio erat basis fiduciae. — ov dvexoidn,, non dubitavit) Dubitatio quid sit, patet ex opposito, corroboratus est. Notandum contra dubitationem. — d¢¢, dans) Arcte cohaerent haee, dans gloriam Deo, et certus. — dokav) gloriam veritatis, (opposi- tum notatur 4 Joh. 5, 40. in eo, qui non credit:) et potentiae.

, **) v.25. de” avrov, propter illum) multo ante defunctum. — ott, quod.

v. 24. ***) éveigavra, eum qui excitavit) Conf. v. 47., vivifi- cante mortuos. Fides Abrahami ferebatur in id, quod futurum es- set et fieri posset: nostra in id, quod factum est. utraque, in Vivi- ficatorem.

_ v 25. magedodn , traditus est) Sic LXX, Es. 53, 42., xal dea rag avoulag avtmy magedo0n. traditus, in mortem. Deus Christo mortem non dicitur inflixisse; tametsi ei dolores inflixit: sed Chri- stum tradidisse; vel Christus, mortuus. c. 8, 34. Rem ipsam non nego: vid. Zach. 43, 7. sed locutiones ita se habent, ut magis expri- matur passio a Patre injuncta Christo, tum mors a Christo exantlata

*) matye navrwy yucv, noster onmium pater] Inde est, quod, utut Christus Davidis jilius dicatur, fideles tamen non Davidis filii audiunt, sed Abrahami. V. g. *#) V. 22. ded, propterea] quod scilicet gloriam DEO dedit. V. g. #**) Je’ jucs, propter nos) Abrahami exemplo excitandos, V. g.

ROM. IV, 25. My 4i—5. at

obedienter. — dixatwovy, justificationem) Verbale. Diff. a dexaco- guy, Justitia. Fides ex resurrectione Christi fluit, adeoque etiam justificatio. Col. 2, 42. 4 Petr. 4,24. Ratio sub qua in Deum credi- mus: quia resuscitavit J.C. Nec tamen nos non justificat obedien- tia J. C. et sanguis ipsius. vid. ¢. 3, 25. 5, 49.

CxAeP Ge Pee¥,

v.41. AunawmPerres sv éx misens, justificati ergo ex Jide) Hoe comma habet avexepadaiwory, summam praecedentium. conf. ju- stificationem. ¢. 4, 25.,— elorvny, pacem) non jam hostes, v. 40., nec dram metuentes. v. 9. Pacem habemus et gloriamur, summa cap. 5. 6. 7. 8. [Hine tam frequenter Paulus gratiae apponit pacem. V. g.] — moog, ad) erga, versus. Deus pace nos amplectitur. — té) Paulus plenam Domini nostri Jesu Christi appellationem in- primis ponit tractatione aliqua ineunte vel exeunte. v. 44. 24. 6, 414. 25.: qui tamen versus arctius cohaeret cum antecedentibus, quam cum consequentibus, quorum initio ponitur fratres.

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →