_tiis et cognitione: at de linguis, wavoovrar, desinent. Linguae, floridissimum quiddam, sed minime durabile: quae in Pentecoste Act. 2. primum exstiterunt, sed in ecclesia primitiva non tam diu manserunt, quam cetera dona miraculosa. neque habent analogum quidquam in genere perfecto, ut prophetia et cognitio habent, cui cedere debeant: unde ad has prae linguis mox, cum de perfecto agit, respicit. — yA@ooar, linguae) Hae medio loco ponuntur, quia sunt vehiculum prophetiarum et appendix: at prophetia et cognitio duo genera diversa constituunt. v. 9. 42.
v. 9. é% uéges, ex parte) Non solum hoc dicit: haec prophetia et haee cognitio, quam nos habemus, imperfecta est; nam sic etiam dicendum esset, ex parte amamus: sed ipsius prophetiae, excepto uno propheta Jesu Christo, et cognitionis, ea est natura, ut haberi debeat in iis, quae sunt ex parte, quia utimur iis in hac vita im- perfecta. De locutione conf. not. ad Rom. 15, 45., audacius scripsi.
v.10. 240, venerit) suo tempore; per gradus, non per saltum. In spiritualibus aetas imbecillior non debet cupidius affectare matu- riora. Venit, quod perfectum est, in obitu, 2 Cor. 5, 7., et in die novissimo. — tere, twnc) non prius. Itaque prophetia et cognitio nunquam plane exspirant in hac vita.
v.41. Gre, quum) Cum aetatibus hominis confertur profectus a gratia ad gloriam, singulos fideles et totam manens ecclesiam. — yynneog, infans) Humilitas Pauli. Homo naturalis prae fastu non libenter recordatur infantiae suae: at anima adversis macerata vel primas ortus sui vias fatetur. Job. 10, 10. — édadev, loquebar) Id refertur ad linguas. — éygover, senticbam) Id refertur ad prophetiam: est enim simplicius quiddam. — éhoysCounv, ratiocinabar) Id refertur ad cognitionem: est enim magis compositum. — ore dé, guum vero) Non dicit: guum abolevi puerilia, factus sum vir. Hiems non affert ver; sed ver pellit hiemem. sic est in anima et in ecclesia. — xar- noynke, abolevi) ultro, libenter, sine labore. — ra 1té wymis, pue- rilia) sermonem, sensum, consilium infantile. Abstractum, ta. Homo non tollitur, sed vir fit. #
v.42. Blénouer, videmus) Respondet apud LXX Hebraicis x4 et mim 4 Sam. 9, 9. 4 Par. 29, 29., de Prophetis. Habetque hic lo- cus synecdochen speciei nobilioris, pro toto genere: et cum verbo videmus subaudias, et audimus. nam prophetae et vident et audiunt: et visionibus plerumque verba adjungi solita sunt. Evolvisse juverit Gregorii Paneg. et insignem, quem ad illum notavimus, Origenis locum, p. 104. s. 247. 218. s. Quod autem visui est speculum, id au- ditui est aenigma, cui lingua inservit. Cum hoc loco multis de rebus conferas Num. 42, 8. Dicit autem videmus, in plurali: cog- nosco, in singulari. ac videre et cognoscere differunt in genere re- rum spiritualium, ut sensus externus et internus In genere rerum na- turalium. Nec toto hoe versu Dewm nominat; sed loquitur de illo, ut erit omnia in omnibus. — tore, tunc) Magnum futurorum illorum gustum habebat Paulus. 2 Cor. 12,2. s. — mgoownov moos mgo0- anor, facie ad faciem) O72» >8 o» facie nostra videbimus fa- ciem Domini. Id plus, quam mp ON MD soma mQ0G soma. Visio, praestantissima fruendi ratio. Concinne posuit verbum Prerouev, utri- que statui, sed diversa notione, aptum. — yuywoxw' EMLY YO TOMaL) Compositum multo plus significat, quam simplex: nosco, pernoscam
ae 158 1 COR. XII, 12.45. XIV, 1—5.
Atque ita Eustathius Homericum éxvowouas interpretatur, axoefe- sata énitnorow’ et énloxonog, xonevtrs axorfng* rationemque addit, dre 1 émimgodeors nal axolBsecav tive onualver nail éni- raow éveoyeiac. — xadwg nal éntyrwodny, sicut etiam cognitus sum) ‘Hoe respondet illi ad faciem. ;
v.43. vuvi dé weve, nunc vero manet) Non est proprie sermo de duratione: nam in ea non conveniunt haee tria; sed fides in spe- ciem, spes in gaudium terminatur, 2 Cor. 5, 7. Rom. 8, 24. solus amor perstat, v. 8. sed de valore, in antitheto ad prophetiam ete. hoe sensu: omnibus rationibus subductis, haec tria sunt necessaria et sufficientia; stent modo haec tria. haee sunt: haee manent: nil am- plius. Christianus potest esse sine prophetia etc. sed non sine fide, spe, amore. conf. de verbo uéva, maneo, Rom. 9, tl. 4 Cor. 3, 14. 2 Cor. 3,44. Hebr. 45,4. Fides est in Deum; spes, pro nobis; amor, erga proximum. Fides proprie conjuncta est cum oeconomia Patris: Spes, cum oeconomia Filii: Amor, cum oeconomia Spiritus sancti. Col. 2, 12. 4, 27. 8. Quae ipsa etiam ordinis est ratio, quo haec tria enumerantur. vu» nunc facit ad epitasin. [et quae viatorum praeci- puae partes sint, indigitat. V.g.] — rola, tria) duntaxat. Neces- saria non sunt multa. Saepe Paulus haec tria respicit. Eph. 4, 15.48. Phil. 4, 9.8. Col. 4, 4.5. 22. not. 4 Thess. 1, 3. 5, 8. 2 Thess. 4, 3. s. Tit. 4, 4. s. Hebr. 6, 40. (s. Interdum fidem et amorem commemorat ; interdum fidem, totum Christianismum synecdochice denotans. 4 Thess. 3, 6.5. In malo sunt, infidelitas, odium, desperatio. — raira, haec) Hebr. oF i. e. sunt, scil. majora prophetiis ete. — meifwv) major, maximus, horum, trium. Amorem non solum anteponit prophetiae, sed etiam iis, quae prophetiam excellunt. Amor proximo plus prod- est, quam fides et spes per se. conf. major, c. 44,5. Ac Deus non dicitur jides aut spes absolute, amor. dicitur.