alios benigni, in alios severi egregie invicem elucescent, cum oxOL~ Gelg retributionis. :
§. 9. Non dico, omnia omnium beatorum peccata omnibus crea- turis actu et distincte perspectum iri. Maledicti fortasse ea non cognoscent: justi non habebunt, cur inter se vereantur. Peccata eorum, luce magni illius diei omnia retegente, non erunt manifestata directe, ut fit apud reos, qui plectuntur, (unde Matth. 25. nulla eorum mentio:) sed indirecte, quoad conveniens fuerit: quemadmodum in foro humano plenam speciem facti multa saepe ingredi solent obi- ter. Et tali modo bona quoque opera reproborum manifesta fieri poterunt. In luce omnia nosci possunt, sed non omnes omnia noscunt.
§. 10. Haec consideratio timorem nobis in posterum incutere
_debet: incussit enim apostolis, ut hic locus 2 Cor. 5. docet. Quod si ob praeterita manifestationem illam refugiunt animae teneriores; rite instructae ex iis, quae dicta sunt, praesertim §. 6.,\acquiescent. Saepe veritas, quae initio amara videbatur, penitius introspecta dul- cescit. Si quem amo ut me ipsum, ei licet mea pace omnia de me scire, quae de me egomet scio. Multa aliter judicabimus, in mul- tis aliter affecti fiemus, donec illuc perveniamus. — xoulonrar, referat) Hoc verbum non solum de praemio vel poe- na, sed etiam de actionibus, quas praemium vel poena excipit, dici- tur. Eph. 6, 8. Col. 3, 25. Gal. 6,7. — &asos, quisgue) seorsum. — ra dta t& Gwuaros) Homo, cum corpore, agit, bene vel male: homo, cum corpore, mercedem capit. conf. Tertull. de resurr. carnis, e. 43. ra — m00¢ a, ea intima, ad quae extrinsecus egit. dua ra oojmaro¢g, dum is corpus habuit. v. 6. 8. ¢. 4,40. conf. dea, Rom. 2, 27. — eire ayador éire xaxov, sive bonum sive malum) Constr. cum egit. Nemo potest simul et bonum et malum facere.
v. 44. *) melGouev, persuademus) ita nos gerimus, et vehemen- ter et modice agendo, v. 13. ut homines, nisi nolint, probare nos possint. Confer, quae de conscientiis dicit, mox et ¢. 4,2. Opponi solent mée(Pevv et avayxaley. vid. ad. Chrysost. de Sacerd. p. 396. 392.8. — meqaveooueda, manifestati sumus) manifestos nos prae- bemus et gerimus. Tales qui sunt, sine terrore possunt manifestart in judicio. v. 10. — éduiSw, spero) Manifestatum esse est praeteri- tum: spes est rei futurae. Sperat Paulus aut manifestationis jam factae fructum, aut ipsam manifestationem adhuc futuram. — ovveo- Oroeowv, conscientiis) Pluralis habet gravitatem. [Fit aliquando, ut quis talium quoque conscientiae manifestatus sit, qui rem conantur dissimulare. V. g.|
y. 42. yao, enim) Aetiologia, cur existimandum relinquat con- scientiae Corinthiorum. — didorreg, dantes) Subaudi scribimus, aut simile verbum generale, cujus vis continetur in speciali commenda- mus. Simile participium, cap. 7,5. 41,6, Argumenta, inquit, vobis praebemus gloriandi de ‘nobis. — xavyrjuacog, gloriationis) de no- stra sinceritate: tantum abest, ut demum opus esse commendatione nostri putem. -— éyyre, habeatis) repete, occasionem. — éy 1000-
*) rov poor, timorem] Cohel. 12, 13. V. g. — avdouimes, hominibus] Multis, quae ipse DHUS facit, non probantur: quibus qui probari queant, quae faciunt servi Ejus? Quid consilii? Audis, lector, hoe ipso loco. V. g.
198 hee 9 COR. V, 12—16.
wn’ xal § xagdie, in facie: et non corde) Idem antitheton, 4 Sam. 46, 7. LUXX, et alio modo, 4 Thess. 2,17. — xagdiq) corde. Haee Pauli vena erat: ab ejus corde fulgebat veritas ad conscientias Co- rinthiorum. :
v. 13. ere é&onuev’ etre owgpoovsmuev) Illud tractatur v. 45 —921.: hoc, c. 6,4—40. Alterius verbi vis patet ex altero: ultra modum, vel modice, agere. nimius videri Paulus poterat ex Sympe- rasmate, quod dedit versu praec. [tantis videlicet encomus munus suum ornans, V.g.] — dew, Deo) scil. ultra modum egimus, quam- vis homines non capiant nos. — vuiv, vobis) Etiam pii aequiore animo ferunt doctorum moderationem, quam éxsucev, excessum: sed horum est obsequi Spiritui.
v. 44. yoo, enim) Eadem sententia c. 44, 4. 2., sed cum in- cremento. nam hic ultra modum egimus ait et amor: illie instpien- tiae et aemulor. — ayann) amor, mutuus: non modo timor. v. 114. amor Christi, erga nos, quam maxime, et inde noster quoque amor erga illum. [Quod amorem h. J. dicit apostolus, qui fines migrare fortassis videri queat, id vel aemulationem postea nuncupat, quae metu ad insipientiam wsgue concitetur, ¢. 441, 1—3. V. g.] — ouve- yeu, distinet) ut nos et Deo et vobis probare conemur.