“Sais Kataolowuer, purificemus) Haec postrema pars est horta- tionis, quae proposita erat c. 6,4. et exhibita ibid. v.44. Exhorta- tionem concludit in prima persona. Antitheta, impurum, ec. 6, 47. item, inguinamento. h. 1. Idem officium ex simili fonte deducitur 4 Joh. 3,3. Apoc. 22,44. — wodvoud, inguinamento) Inquinamen- tum carnis, v. gr. fornicatio; et inguinamentum Spiritus, idololatria, saepe conjuncta erant apud gentes. HEtiam Judaismus, in puritate earnis occupatus, nunc est quodammodo inguinamentum Spiritus. Illi opponitur sanctimonia, huic timor Dei, (coll. iterum 4 Cor. 10, 22.) promovens sanctimoniam. — nvevuarog, spiritus) Conf. Ps. 32, 2. 78, 8. — énerelévees, perficientes) usque ad finem. Coepisse non satis est: finis coronat opus. Antitheta: aoyouas, émerehéw , incipio, perficio. c. 8, 6.40. 41. Gal. 5, 3. Phil. 4, 6. — ayewauyny, sanctimo- ‘niam) Resp. separamini, c. 6,17. — év, in) Non dicit, xal gofor, et timorem. Timor est sancta passio, quae non perficitur studio no- stro, sed duntaxat retinetur. {Purus DEI timor cum ipsa lautissi- * marum promissionum consideratione conjunctus est. ¢. 5,14. Hebr. aa Vee:|' . “Vv. 2. YWONOATE NUaS, capite nos) Summa eorum, quae hoc ca- pite et c. 40. seq. dicuntur. — nuag) nos, vestri amantes, vestra causa laetantes; et nostrum sensum, sermonem, actiones. — ovdéva 1/dexy~ caper, ovdeva eg Peigamer, ovdéva énheovenrnoaper) Tria proponit per gradationem, quorum primum tractat av. 4., ipso verbo a duxeiv repetito, v.12. Secundum, a c. 40, 4. ipso verbo gte/oeey repetito, ¢.44, 3. Tertium a c. 12, 13. ipso verbo mAeovenrety repetito, ib. v. 47. Periochae tamen initium notavi in v. 41. cap. cit. Transitio potest ad antecedentia vel ad sequentia referri. Ipsius incisi illius, ovdeva énleovexrriougmer, tractatio incipit versu 15. Hoc ergo dicit: Nil est, eur nos non capiatis. nam neminem laesimus, asperitate, tristitiam absorbentem pariente: imo ne deteriorem quidem fecimus elatiore agendi ratione: imo ne circumvenimus quidem per quaestum. in om- ni re consuluimus vobis et commodis vestris, coll. v. 9. idque gratis. Dum malum Corinthiis illatum esse negat, bona eis praestita innuit, sed modestissime oculos quasi avertens.
v. 3. & 1909 xaraxororv, non ad condemnationem) Ostendit, se id, quod v. 2. dixit, non ideo dicere, quod existimet, Corinthios abhorrere a Paulo et collegis, sed dicere animo paterno, c. 6, 15.: eamque existimationem, ut ostendat, quam longe ab illa absit, con-
-demnationem vocat, nova sui demissione. — mgoeionxa, ante dixi) c. 6, 12. — yao, enim) Causa, cur nec ipse eos condemnet, et cur illi debeant ipsos capere. — év xagdlavs, in cordibus) Sie Phil. 4, 7. — aig ro ovvanotavelv “ai ovjv, ad una moriendum, et una i- vendum) c. 4, 6. 4,12." Summa amicitia. ; ‘
v. 4. wa6Onota, fiducia) v. 16. ¢. 6, 14: — Unég UUBY, Pro VO- bis) ad alios. antitheton, ad vos. — MAOAKANOEL , consolatione) De