hac, v. 6.8. de gaudio, v.7.s. 16. de utroque, v. 43. consolatio Te- wat, gaudium omnino liberat a tristitia. — vméegmeguooévomar, su- perabundo) super omnia adversa. — GAiwper, pressura) de qua v. 5. OlcBouevor, pressi. Huc pertinent, quae commemoravit. ¢. 4, 7. 8. 4. s. 2 ji v. 5. o@gé, caro) Late sumitur hoc. expende r0 poor, timores. — PcPouevoe) pressi, scil. eramus. — éwdev, extrinsecus) a gen- tibus. — fowdev, intus) a fratribus. conf. 4 Cor. 5, 12. 2 Cor. 4, 46.
v. 6. té¢ taneves, humiles) Nam erecti et elati non capiunt solatium.
v.7. avayyéddwy) renuncians, exspectantibus. haee vis verbi compositi. Nominativus pendet a consolationem accepit: sensus perti- net etiam ad re praesentia. — rnv vpov éninodnory , vestrum de- siderium) erga me. — rov vuwv oduguor, vestrum fletum) de vo- bis, peccatum non statim ultis. — ro» vuov Cydov, vestrum zelum) pro salvando spiritu peccatoris. Haec tria recurrunt v. 44.: sed eul- libet horum accedit syntheton aliquod. hic autem parcius agit, et euphemias causa desiderium primo loco ponit, et fletwm dicit, non in- dignationem. — vinéo éu&) pro me. Quia Corinthii zelum adhibuere, Paulus sublevatus est, quo minus exerceret zelum. — woe me uad- dov, ita ut ego potius) Transitio occulta. Exstitit apud me non tam solatium, quam gaudium: gaudium potius. v. 13. :
v. 8. év rij énugodh) in epistola. non addit, mea. mox etiam lon- gius ab ea se removet, quum addit, éxe/», ila. — ¢# xai) etiamsi. Optarat Paulus, ut a Corinthiorum poenitentia, si fieri posset, remo- ta esset tristitia. Ter uno versu hance particulam adhibet. item v. 42. Vide paternam ejus lenitatem: tantum non deprecatur. — PAenw, vi- deo) ex re ipsa. — «i xal, etiamsi) In inciso hocce, Ore 7) énesodn Exélvn é nal ECS Woav EhUnnoev Vuas, formula é xui vel ante se et post se comma habere debet, vel neque ante neque post. Cau- sam explanat apostolus, cur ipsum haud poeniteat tristitiae Corinthiis allatae. Contristavit. vos, inquit, epistola, tantummodo ad tempus, vel potius ne ad tempus quidem. Unde etiam Chrysostomus illud, Ore mQ0G Woay ZhUmyoEy Vuas, ita repetit in exegesi, ut eZ xa! prac- termittat. Valde morata est «7 xa? particula, absolute posita. Sex- tus m0QG$ asgodoyor’ Me® rjutoav ovdéy rwv moosgnuevmy duva~ tov ice magaonusdotur, mova dé, ef xual aoa, rag r& Hale xe- wnoeg. ubi ef xal aoa, ut apposite loquitur Devarius, detrahit con- cessioni factae, Solis videlicet tantum motus observari posse: st modo, inquit, scil. ipsi motus Solis observari possunt. Vide Devar. de partic. Gr. in «2 xat, nec non in ad eine et add ef aoa, et Budaei Comm. L. Gr. f. 4390. ed. 1556. et, si placet, quae notavi ad Gregorii Neocaes. Paneg. p. 174, de ef absolute posito. Per- commode Lutherus, Vielleicht. Alii non observata particulae vi, mire vexarunt hune locum, 7/9s¢ apostolici plenissimum. Affinis lo- cutio, 8dé moog wouv, Gal. 2, 5.
v. 9. viv yalow, nune gaudeo) Nunc facit epitasin: non modo non poenitet me, quia tristitia fuit brevis; sed etiam gaudeo, quia fuit salutaris. — é¢ weravoray, in poenitentiam) In hie determinat speciem tristitiae. — xara Yeov, secundum Deum) Secundum hic significat sensum animi, Deum spectantis et sequentis. In Deum non cadit tristitia: sed tristitia poenitentium mentem cum Deo conformat.