pantur et deducantur a simplicitate. — anoryros, simplicitate) uni intenta, tenerrima; non alium, neque alterum, quacrente. v. 4.
v. 4. a, si) Ponit conditionem, ex. parte rei, impossibilem; ideo dicit in imperfecto, toleraretis: sed pro conatu pseudapostolorum, non modo possibilem, sed plane praesentem; ideo dicit in praesenti, praedicat. conf. plane Gal. 4, 6.8. — yao, enim) Ratio timoris Pau- lini, facilitas Corinthiorum. — 0 goyouevog, veniens) quilibet; ex Judaea, si placet. Gen. 42,5., 7AGov mera rav éoyourrwr. [Dicit jam, quae, ut dicerentur, Corinthii debebant concedere. v.41. V. g.] — Gdhov* Ecegov, alium: alterum) Differunt haec verba. Act. 4, 12. not. alium minus longe hic disterminat, quam alterum. — sx éhaBere én édskaode, non accepistis: non recepistis) Verba diversa, rei apta. non concurrit voluntas hominis in accipiendo spiritu, ut in recipien- do sevangelio. — 9 evayyédcov éregov, aut evangelium alterum) Commode verbum est, aut accipitis, subaudiendum relinquitur. — xakos rvelysode, bene toleraretis) Non probatur haec tolerantia, corruptionem allatura, sed ro bene ponitur, uti Mare. 7,9. Notatur saturitas Corinthiorum, et aviditas, in Christianismum, si quis esset, magis novum lautumque intenta.
v. 5. yao, enim) Particula propositioni annectens tractationem. Ponitur hic summa gloriationis Paulinae, et repetitur c. 42, 44. — trav vUmEodiav, eximis) quales Jacobus, Kephas, Johannes, [magna praerogativa in transformatione Jesu distincti, V. g.| vel etiam re- liqui de duodecim superstites: Gal. 2,2. non modo quales ii, qui latiore sensu dicuntur apostoli. i. e. tam sum apostolus, quam qui maxime. Petrus nil habet praecipuum. [Act. 26, 43.46. Gal. 4, 16.]
v. 6. éZ, st) Apostolum se esse, probat, 4) a cognitione apostolo digna: hoc versu. 2) ab abstinentia. v. 7.s. Ad utrumque propo- nendum viam sibi facit per occupationem, ut necessitas proponendi perspiciatur. — @diwrng, idiota) Hoc opponitur excellentiae aposto- licae. Idiotam Paulum dicebant iniqui. Cognitione, quae prima dos apostoli, negat se esse idiotam; atque exemplum exstat singulare. capite sequenti: sermone idiotam se esse, neque valde negat, cum id non obsit apostolatui, immo etiam conducat; 4 Cor.4, 47. ss. ne- - que prolixius, quam facultas ejus in dicendo ferebat, confitetur; ne- que respondet, etiam alios apostolos sermone idiotas haberi posse ; sed rem in medio relinquit, coll. ¢. 40,40. 44., ab ipsis Corinthiis dijudicandam. subjicit enim, sed in omni manifestati ete. [Zarum itaque rerum, quas Corinthit apostolicae praerogativae suae oppone- rent, aliam post aliam declinat. V. g.]) — aad év navtd paveow- Sevres év mao &g vuas) Latinus habet, in omnibus autem mant- Jestati sumus vobis: ut si superfluum esset vel év mavri vel éy na- ovv. Atqui diversam vim habent duae locutiones: é» wari, in omni re, etiam in sermone et cognitione; éy maouv, in omnibus ho- minibus. cap. 4,42. 3,2. 4,2. € ma@ov, masculino genere dicitur | 4 Cor. 8,7. Hebr. 13, 4., et aliis locis. idem, neutro genere, 4 Tim. 3, 44. 4,45. 2 Tim. 2, 7. 4,5. Tit. 2,9.40. Hebr.43,48. Sed é» mavei non nisi neutro genere, idque saepissime, v. 9. cap. 4, 8. 6, 4. 7, 5.44.46. 8,7. 9,8.44. Phil. 4,6. Itaque hoc loco éy m&oey est masculinum , éy mayer neutrum. Sic Phil. 4,42., é» wor? xat éy THOU MeUUHMaL. — eG Uuag, im vos) Ex eo, quod Paulus etiam apud alios agebat, fructus in Corinthiorum corda redundabat,