v.4. xadwg éelekaro nuas, sicut elegit nos) Electioni respon- det, et eam subsequitur, benedictio, et patefacit. — éy aura, in ipso) c. 3, 44. Haec praesupponunt aeternitatem Filii Dei. namque Filius, ante mundum factum, erat objectum amoris paterni non futu- rum tantummodo, sed jam tum praesens. Joh. 47, 24. 5. alias non per
se, sed item per alium Patri dilectus fuisset. — EQ, ante) Joh. 47, 24. — sivac, esse) i.e. T& sivas, ut essemus. — aylsg, sancti) po- sitive. — amoiMes, PC sine malo et vitio. [c. 5, 27.|
v.4.5. &y ayann ngoogioas Huds. in amore praedestinans nos) Multi construunt cum praecedentibus verbis, sancti et immaculati coram eo in amore. Utroque modo, uti vel divinus vel noster amor denotetur, in hae epistola regnat ro amo, amor, amatus: sed ipsi principio epistolae congruit, ut amor construatur non cum sancti et immaculati, quod item sine expressa amoris mentione ponitur c. 5, 27., sed cum subsequente descriptione adoptionis, *) coll. ce. 2,4.3. 4 Joh. 3,4.: utque amor Dei prius celebretur, quam noster. Hoe pacto im amore summa eorum erit, quae sequuntur. v. 5, fin. Sic amor ponitur, initio tmematis, ¢. 3, 18. Et vicissim ro praede- _ stinans multo majorem emphasin habet, si ab initio collocatum exi-
*) Atque hune quidem distinetionis necum praetulerat margo Ed. maj.: alterum illum, quo verba év wyann ad antecedentia referuntur, margo Ed. 2. wm aequilibrio ponit, et Vers. germ. distincte exhibet. E. B.
stimetur: et passim apostolus, hoc praesertim capite, periodum clau- dit inciso quopiam, quod respectu antecedentium sit instar syneate- gorematis: respectu subsequentium, Thema. Hoc si tenueris, et ne- xum per participia et relativa observaris, expeditam habebis analysin. Hic mos est veterum, diversus ab hodierna methodo, quae per mul- tas distinctiones et subdistinctiones, exserte positas, progreditur. — moo00giouc, praedestinans) Participium pendet ab elegit. Rom. 8, 29. Electi ex ceteris, sunt praedestinati ad omnia, quae pertinent ad, beatitudinem assequendam. v.41. — xara@ rijv évdoxlay, secundum beneplacitum) Ultra hoc beneplacitum nobis neque in salutis nostrae, neque in ullis operum divinorum causis rimandis ire licet. v. 9. Quid philosopharis de mundo optimo? cave, ne tute sis malus.
‘Neque in nobis quicquam fuit, quod amorem mereretur. — 1é Ge- Anuaros, voluntatis) v. 9. 44. 4. : ,’ . On 10) »” te oa ,
v. 6. eg, in) Finis. — énavvoy dogéng tig yaguros, laudem
gloriae gratiae) Laudem gloriae, v. 12. 44. Primum nascitur laus gratiae, v. 7., inde laus gloriae. [De gloria conf. v. 6. 47. 48. V.g.] — éy 7,) yaoute. Conjugata, ut aydany jyanyoer, c. 2, 4. — €yagirmoer) yaourow, formae ayadow, Ovvaucm, évtumow, &vo- dow, Cyicw, Gavacow, xaxow, xuxiow xrd. significat gratia am- plector. cujus rei immediatum consequens est benedictio. conf. Lue. 4, 28. Hue ref. gratiae, modo, et v. 7. — jyannuev@, amato) Fi- lio unigenito. Antonomasia, opportuna. amor plus significat, quam gratia. vid. 4 Petr. 2, 10.:.ubi de iis, qui misericordiam conse- euti sunt, ea dicuntur, supra quae 6 7yamrjuevog, Amatus longe eminet. ZAeog necessario praesupponit praeviam miseriam, sed amor non item.
hd . . ‘ > , v. 7. éyouev, habemus) in pracsenti. — tyy anohutewoww — tiv agecry, redemtionem — remissionem) Bonum novi Testamenti.
Rom. 3, 24. [Sequitur altera redemtio, v. 14. V. g.| +9) tov mAétov rig yaourog, divitias gratiae) c. 2, 7. divitiae gloriae, v. 18. conf. c. 3, 8, ubi divitiae gratiae, et consequenter gloriae, item v. 16., ubi gloria ipsius Patris opulentissima intelligitur.
v. 8. 79) pro, nv, yaouy. — éneglooevoer, abundavit) Deus. — copie) sapientia, de praeterito et praesenti, de his, quae Deus facit. v. 17. — goovnoee) prudentia, de futuro, de his, quae nos faciamus.
v.9. yywoloas, notum faciens) Hoe pendet ab abundavit. Idem verbum, ¢. 3, 3. 5. 40. 6, 19. — 10 musygrov, mysterium) c. 3, 5. 4. 9. 6, 19. Rom. 16, 25. Col. 1, 26.8. — av, quod) beneplacitum. — mootGero) proposuit sibi. Inde, propositum, v. 14. — év autq, in tpso) in Christo. ‘ :
v.40. éé¢, in) Constr. cum yvongloas notum Saciens. — otxovo- play té mAnQwuatos rwY KaLoar, dispensationem plenitudinis tem- porum) Plenitudo tav xargay temporum distinguitur nonnihil a plenitudine c& yoove temporis. Gal. 4, 4. involvit enim plenitudinem beneficiorum ipsorum, et hominum ea percipientium. Mare. 4, 45. Utraque tamen plenitudo est in Christo: et hujus plenitudinis propria quaedam est oeconomia et dispensatio. Col. 4,25. Verbo wAjgow et nirowuc persaepe utitur Paulus ad Ephesios et Colossenses. — ava-