tur, ut plerique censent; neque, ut aliis visum, cum dedit construi- tur; sed.absolute ponitur accusativo casu, uti ro wagrvgroy testi- monium, 4 Tim. 2, 6. Est enim epiphonema eorum, quae a v. 20. dicuntur, innuitque apostolus, in Christo esse plenitudinem Patris omnia implentis in omnibus. Vide de plenitudine Dei, Christi et Spiritus, c. 3,49. 4,43. 5, 48., item e. 4, 10. Joh. 4,44., de pleni- tudine temporum, ¢. 4,40. Gloria amoris divini implet omnia, et in Christo super omnia se extendit. Analogiam habet locus cum 4 Cor. — 45,28. Hoc, quod modo explanavi, inquit apostolus, repraesentat nobis plenitudinem ete. ut Mathematici dicunt: id quod erat demon- strandum. Hoc totum potest ad hune titulum revocari, ro wAjow- Ma.... — év maoe, in omnibus) Neutrum, masculini potestatem in- cludens. — mdjoeueve) i. e. mAnoévtoc. Sed major vis Mediae vocis, in denotanda relatione Ejus, qui implet, et eorum, qui implentur.
v. 1. Kai vuds, et vos) Hoe arctissime nectitur cum operatus est, ¢. 4, 20. vos constr. cum una vivificavit. v.5. — vuas dvrac, vos, cum eratis etc.) cum eramus nos, v. 5. Utrinque prior vocula emphasin habet, uti Phil. 2, 7. not. — vexoeg, mortuos) Quid mi- serius ? — roi TAQANT MATL) Hue refer neutrum, (quamquam foe- mininum, tag auaoriasg, intervenit,) of, guibus, v. 3. coll. ofa, oieg, 2 Tim. 3, 44., ubi item duplex genus. — tale aucaoriace, peccatis) Huc ref. aig, quibus, v.2. Ai auaoriar, peccata, praeci- pue dicuntur de gentibus Deum ignorantibus; ra meganrwmuare, delicta, de Judaeis legem habentibus, a’ luce deficientibus. v. 5. Et hi parebant carne; illi, principi potestatis aéreae. v. seqq.
v. 2. xato TOY aiwva té xoous Tete) Aiwy et xoou0g diffe- runt. 4 Cor. 2, 6. 12. 3, 48.s. Ile hune regit et quasi informat. xoomos est quiddam exterius; a/wy, subtilius. Tempus dicitur non solum physice, sed etiam moraliter, connotata qualitate hominum in eo viventium: et sic a/wy dicit longam temporum seriem, ubi aetas mala malam aetatem excipit. conf. Act. 44, 46. 4 Petr. 4, 48. — nara tov Kexovta, secundum principem) Sic res fit expressior. Se- culum sentiunt omnes; hune principem subesse, non intelligunt. c. 6, 44.8. conf. Joh. 12, 34. — rijg t&eolag r& aégog, potestatis aéris) Haec potestas est late diffusa et penetrans. Conf. Job. 4, 45. seqq. Sed tamen infra orbem fidelium. v. 6. 4 Joh. 5, 48. Vid. Buxt. Dict. rabb. col. 1495. Ipsi etiam orbes coelestes varii sunt. Chri- stus tamen superior est Satana, quamvis etiam in énsgaviorg se hic teneat. Eph. 6, 12. — r& nvevuarog, spiritus) Est appositio ric éésolag, t& nmvevuarog. Non hic ipse princeps dicitur spiritus, sed spiritus est h. 1. principium illud internum, ex quo fluunt actiones infidelium, oppositum spiritui fidelium filiorum Dei. conf. Lue. 4, 33. — viv, nunc) hodienum: vel potius, nunc maxime. nam non adhuc sed nunc dicit. qui evangelium per incredulitatem spernunt, manent mancipia spiritus illius, et amplius capiuntur. Expressa Satanae men- tio inprimis fit in describendo statu gentium. Act. 26, 48. — éy TOIg Vioig TIS amevélac, in filiis incredulitatis) Ipsa incredulitas adversus evangelium ostendit, quam potens sit ille spzritus. Affine Alii irae. v. 3. Super injfideles, ira manet. Joh. 3, 36. ‘
EPH. Il, 3—40. 263
v3. nal rueic) nos quoque, Judaei. Extremo veteris testa- menti tempore etiam apud Judaeos valde invaluerat peccatum, quo magis superabundaret gratia. Rom. 5, 6. 20. Tit. 3, 3. Lue. 4, 47.79. Matth. 4, 16. — avesgagyuer, conversati sumus) Hoe quiddam spe- ciosius, quam ambulare. v. 2. — wig ouexo¢, carnis) sine Spiritu Dei. — rig caus xal ray dravoiwy, carnis et cogitationium) Cogi- tationes callidius peccandi studium inferunt: caro, caeco ruit impetu. — guow, natura) Natura denotat statum hominis, citra gratiam Dei in Christo. Naturae nostrae [utut Judaei fuerimus, Jes. 4, 13. V. g.] hoc debemus, ut simus fil irae. — ooyns, trae) quum puta- remus nos esse liberos Dei. -Antitheton, v. 4. —_ of Aovnol)
4 Thess. 4, 43. ceteri, qui non credunt, aut certe nondum.