A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 253

272 | Eph. Iv, 13—16.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

dum , nedum deficiendum. Et nunc ecclesia ideam sui optimae non a tergo respiciat oportet, sed ante oculos habeat, ut futuram, etiam- num assequendam. Notate hoc, qui antiquitatem non tam sequimi- ni, quam obtenditis. — xaravtyjowuer) perveniremus. hoc tempus, tempori praeterito subjunctum, imperfectum est. Hoc jam fieri de- bebat, quum Paulus hoc scripsit. nam fides est viatorum. — of nav- re) cuncti, sancti. — eg, e/g, 819, in, in, in) Asyndeton iteratum. Aetas naturalis excrescit ad sapientiam, robur et proceritatem: his respondet in aetate spirituali fides una, animus corroboratus, et plenitudo Christi. — évornra, unitatem) Haec unitas amice oppo- nitur varietati donorum, et universitati sanctorum: contrarius autem huic unitati est omnis ventus, v. 14. — rig misewo nul tHg éme- yvaceng, fidei et cognitionis) Haec duo et conveniunt et differunt. nam cognitio perfectius quiddam fide sonat. — rod vit ré Ges, . filii Det) In Christo cognoscendo summum est, quod sit filius Dei. — éig avdow tédecov, in virum perfectum) Concretum pro abstracto: abstracta sunt enim unitas et mensura. de perfectione, conf. Phil.

3, 45. — nitxiag, staturae) ut Christus sit omnia et in omnibus. natxia statura spiritualis est plenitudo Christi. v.44. unxére) non, ut antea et adhuc. — v2jnt00, infantes) Ny-

moe Opponuntur viro in secundo gradu, et juveni in primo gradu. Vir perfectus, qui non jam in altum crescere potest, sed alias ta- men fit perfectior: infans, qui vix incipit erescere. — xdvdwrego- Hévoe, fluctuantes) intrinsecus, sursum deorsum, etiam citra ventum. — meorpeQoutvoe mavri aveuw, ciréumacti quovis vento) extrinse- cus, hue illuc, aliis nos adorientibus. — xufele) versutia. Metapho- ra ab aleatore, qui talorum jactum fingit, ut semper appareat, quod ipsi placet. — mwePodetav) Hoc -vocabulo uti amant inprimis Metho- distae Romanenses. Vid. c.6, 44. not. Adde D. Maichelit Diss. in- aug. de ecclesiae Romanae moliminibus methodisque. — rig nhavngs, erroris) i. e. Satanae. Metonymia abstracti occultam agendi rationem exprimit, qua hostis utitur.

v. 15. alnOevorres, verantes) Oppositum, erroris. De eadem veritate, v. 21.24. — éy ayann, in amore) quo corpus coagmenta- tur. Hic est prora, et versu 46. puppis. Verantes, in amore con- junguntur. Hoe est simplicius. — avéyjowpsr, crescamus) Pendet ab ut v.44. Haec avénorg, augmentatio, v.46. media est inter infan- tes et virum. — sg avrov, in ewm) Paulus Jesum in animo habens primum dicit ewm, deinde declarat, quem dicat. — re wavra, om- nia) subaudi xara, secundum. singuli, et universi, secundum om- nia. — 0¢, qui) Ref. ad Christus: caput per incisum ponitur. — 6 xorsos, Christus) Ploce, emphatica. Antea enim jam dictum fuerat éi¢ avroy, in illum: cum tamen postea demum 0 yousog cum sum- ma emphasi memoretur: quasi dicat: Christus est Christus. Ad hune omnia referuntur.

v. 46. é&, ex) Fons augmentationis. — ovraguoroysuevoy xai ouuGeBucduevor) compactum et commissum corpus; concretum pro abstracto. i. e. compactura et commissura corporis, per rectam con- formationem et firmam coagmentationem. ovrvaguohoysuevoy pertinet ad ro regulare, ut partes omnes in situ suo et relatione mutua ree- te aptentur: ouufvGuCousvory notat simul firmitudinem et consolida- tionem, — deo naong apis rig émeyoonylas) In palaestra sunt dpa,

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →