i]
quibus apprehenditur antagonista laedendus; hostes enim pulvere et arena se invicem conspergebant, ut, quamlibet inunctus, adversarius comprehendi posset: hic dicuntur agai rig émeyoonylus, ansae ad mutuum aucilium. dex, per, constr. cum moceivac, facit. — OT Evegyecay, secundum efficaciam) Facultas debet etiam exerceri. conf. Hara tyv évegyetav, Cc. 4,419.3, 7- Sed hoc loco abest articulus; quia - sermo. est de efficacia particulari, singulorum membrorum. — évog éxase, unius cujusque) Constr. cum évégyseay év utraw. —té oui~ tacos, corporis) Nomen pro pronomine reciproco. ideo moesiras di- citur, non movet. — év ayann, in amore) Constr. cum aedificationem.
Vv. 47. réco ovv héyw, hoc igitur dico) Redit eo, unde coepit Ve ds — pnnece yeas méoimatev, ne posthac ambuletis) Antitheton, VY. 1. — év wacarornce, in vanitate) Radix talis ambulationis, disces- sio ab agnitione veri Dei. Rom. 4, 21. 4 Thess. 4, 5. m constr. eum ambulant. Vanitas exponitur v. 18. ambulatio, v. 49.
v.18. goxorcouévor rh} Ovavolg duces, qui sunt obtenebrati mente) Habet hie versus quatuor commata. ad primum refer tertium, et ibi ad ovzeg, ovoav: ad secundum refer quartum. Nam etiam Tit. 4,16. dvzeg cum epitheto praecedente nectitur. obtenebratt, aba- lienati, participia, praesupponunt, gentes ante defectionem suam a fide patrum, immo potius ante lapsum Adami, fuisse participes duczs et vitae. conf. renovari, v. 23. — tig Swing, vita) de qua ¢. 2, 5. — roo Seod, Dei) Vita spiritualis accenditur in credentibus ex ipsa Dei vita. —*) nwowovr, obdurationem) Antitheton: vita. vita et sensus simul sunt, simul desunt. conf. Mare. 3,5. not. IIwemoes, obduratio caecitati, ubi haec expresse simul notatur, contradistin- guitur: alias, eam in se continet. — zaodlag, cordis) Rom. 4, 24.
v. 19. anndynxores) Verbum significantissimum, in quo dolor (adyos) per synecdochen dicitur pro omni sensu affectus et intellec-. tus, sive molesto sive jucundo. Etenim dolor urget ad medicinam: dolore amisso, non modo spes, sed etiam studium et cogitatio rerum bonarum amittitur, ut homo sit excors, effrons, exspes. Ea est ob- duratio, v. 48. Desperantes, apud Vulgatum et Syrum, aliquid dicit, et significationem illustrat. Quo pacto apud Chrysostomum con- junctim notatur 1) dvadynola 7, awoyvworg. homil. VI. in Hebr. 3, 43. Ipsum autem verbum anadyeiv magagoa ley videtur Cicero lib. I. famil. Ep. 16. quum ait, diutwrna DESPERATIONE rerum obdu- ruisse aninum ad DOLOREM novum. Itaque anadyeiv plus est, quam desperare. Pulere de hoe verbo ex Polybio disseruit Raphe- lius: ubi de duobus exemplis apud Suidam Polybio tributis alterum jisdem verbis apud Xiphilinum exstat. — Eaursg mag¢dmxuy, Se ipsos tradiderunt) ultro. — naong, omnis) anéhyeca, lascivia, spe- cies: axadagola, impuritas, genus. His operibus carmis qui vacant, materiae ardore correpti incidunt etiam in avaritiam: et frequens apud gentes ex impudicitia quaestus. |
Vv. 20. vutig d& &y rwg Euaders TOY YoLsoY, VOS Vero NON stc didicistis Christum) Assonat ad illud Deut. 48, 14. s. ool 0& By Brmg dane Kugeos 6 Geog o8. moogrrny — uvcé axsosods. Unus est Christus, inquit Paulus, (coll. 2 Cor. 14, 4.) eum uti audistis, sic ex-
*) dud ryv dyvouy, propter ignorantiam] Hacc ipsa calamitosi status initium est. Rom. 1, 24. 23. V- g: ee, | Ss