toriam praesupponit et subsequitur ex intervallo. Factum forsan in descensu Christi ad inferos.
_ v.45. anexdvoausvog, exuens) Matth. 12, 29. — rag aoyas wal Tag Eseolag, imperia-et potestates) Qui angelos bonos colebant, iidem malos timebant: neutrum jure. conf. v. 40. — édecyuarcoer, ostentavit) Id factum in ascensione. Eph. 4, 8. — év magéyolg,
aperte) spectantibus et ipsis invicem, et bonis angelis, et deinde ho- minibus, et Deo ipso. Nuditas hostis devicti patuit, re ipsa, et in ev- angelio. — avrg) cos: masculinum spectat ad angelos. — év aura, in eo) in Christo. sic explicat Hilarius diaconus. Hoc pertinet ad totam periocham [de DEO, inde a v. 12. agentem, V. g.] quae hie concluditur. [Plane, ut Eph. 1, 20. 2, 5. V. g.]
v.46. év, igitur) Ex v. 8—45. deducitur igitur. v. 46. (coll. not. 4. ad v.20.) cap. 3, 4.5. 12. — xoevérm, judicet) Metonymia antece- dentis: i. e. neminem, qui vos judicare conatur, audiatis, sic v. 48. — éy Bouioe, in esu) Tanelvmorg. — év wéger éogris, in parte festi) Videtur ro in parte hic habere vim sejungendi. Alius poterat ex capite cibi et potus (v. 24.) alius rursum ex capite festorum tur- bare fideles. festum, annuum: novilunium, in mense: sabbata, in heb- domade. conf. Gal. 4, 10. not. — 7 suSSarmvr, aut sabbatorum) Plu- ralis pro singulari, Matth. 12, 4., sed hic significanter positus: nam sabbata dicuntur dies singuli hebdomados. Matth. 28,4. itaque Pau- lus omne discrimen dierum hic sublatum innuit: neque enim un- quam apertius de sabbato scripsit. Non obscure Christus ,' post- quam ipse, sabbati Dominus, venerat, vel ante passionem docuit libertatem sabbati: apertius vero, post resurrectionem, per Paulum eam asseruit. Neque tamen expresse definitum est, quid sabbato, quid diei Dominico tribuendum: sed hoc cujusque mensurae Jidei relictum. Sabbatum non laudatur, non imperatur: Dominica memo- ratur, non praecipitur. Qui profundius in mundi negotiis haerent, his utilis et necessarius est dies definitus: qui semper sabbatizant, majori libertate gaudent. Sabbatum est typus rerum etiam aeter- narum, Hebr. 4, 3. s. nec tamen ideo in N. T. durat. alias etiam novilunia forent retinenda. Es. 66, 23.
v.47. oxea, umbra) Hebr. 8, 5. 10,4. Umbra, vitae expers. — owe, corpus) ipsa veritas, per veteres ritus adumbrata. corpus, perinde ut wmbra, cui opponitur, praedicatum est. quare sic resol- vas: esus, potus etc. sunt umbra futurorum ; sed corpus Christi est corpus, sive, corpus est Christi. Ad ipsum corpus Christi alluditur, sed intelligitur res Christiana: ro t& yousé est oda. Si etiam in Subjecto supponas corpus, erit Ploce.
v.18. undeie Uuds xuraBoaPeverm, nemo vos pro arbitrio tractet) Verbum affine rq judicare et dogmatizare. v. 16. 20. nam Boufevw, moderor: ¢. 3, 15. not. a quo xurafoafevw differt, ut a you owat differt xarayonouas, et vuas accusativum regit verbum ipsum, quod cum xare componitur, nam xara praepositio genitivum postularet. Hesychius: xatafouSerar (leg. xataPouseverar) xataxolvetrar, Ko~ raywviterur. Hoc ergo dicit Paulus: ne quis brabeutae potestatem usurpans atque adeo potestate abutens, vos currentes moderetur, perperamque praescribat, quid sequi, quid fugere debeatis, brabeum accepturi. Gallus quidam interpres usus est verbo maitriser. scite: neque enim sermo est de aemulo palmam stadii praeripiente, sed de
314 COL. Ty, 18— 20.
brabeuta sinistro, perverso, insolente. Ab hoc verbo pendent qua- tuor participia, per totidem sententias , quarum prima et tertia, se- cunda et quarta inter se respiciunt. cujus ytuous observati multi- plex statim patebit utilitas. — Selo év ramesvopgoovry) Saepe yen sequente 3 exprimitur verbo Gélw, éFela, Evdonwd, B8houce év tevi. v. gr. 4 Sam. 18, 22.25. Conf: compositum, 2GeloGonoxelu. v. 23. Gelwy, qui cum prolubio Sacit. conf. Mare. 12, 38. not. — Tanecvopoosuyy wat Fononsie tov ayythwy, humilitate sensus et cultu angelorum) #v dca dvotv. Humilitatis modestiaeque praetextu angelos colunt, quasi non ausi Deum et Christum immediate et recta compellare. Adeo alte, inquit Alexander Morus, radices egérat hic error, ut ne post terna quidem secula wotuerit avelli. contra eum enim conditus est Canon 35 Concilii Laodiceae, quae metropolis Phry- giae, ubi et Colossi. Damnat ille Canon Angelicos, ita enim dice- bantur. Angelici, inquit Augustinus Haeres. 39, in angelorum cultu inclinati. Hoe nervo invocatio sanctorum et quamlibet speciosa cum spiritibus commercia perimuntur. — o m7, Evouxer, éuBarevor) Ea- dem ratione dixtt, qua Graecorum Tragice dicerent, Keiv éuBarevo, dooe ia) Blénevy Surg. Heinsius. éwouxer, vidit, ab oculis, et éu- Barevav, a pedibus, per metaphoram de animo dicitur. oculos non debet pes antevertere. gufatevw, ingredior, immeo, pervado. de irruptione hostili adhibetur 4 Mace. 12, 25. transfertur ad intellec- tum, notatque scrutor, tracto. Chrysost. de sacerd. Nam qui discendi causa interrogaret Christus 0 Tag anavtwy guGarevwv xaodlas ; quem ad locum plura notavimus, T. I. p. 576. Est porro composi- tum xeveuBareiv, de inani studio rerum abstrusarum, de quo in thesauro Suicerus: Platonicumque hoc verbum fuisse, Damascii ex- emplis probat idem Al. Morus. Atque ipsi Paulo in mente fuisse Platonicum verbum, eos refutanti, qui Platonice de Angelis opina- bantur, vix est dubium. conf, HEVIS, v. 8. Sed tamen, cum dicere posset, a an Ew oor xeveuSacevwy, tamen non ita’ dicit: (etenim ea, in quae catabrabeuta se infert, non sunt in se plane xeva, sed tan- tum isti non visa: ) quiddam vero etiam gravius ponit. quippe ro éuBareverv fastum catabrabeutae magis exprimit. Ex adverso re- spondet ro, xoarelv, tenere caput, quod non fit frustra, sed facit ad augmentum. — guorsuevos, inflatus) Antitheton, humilitate sen- sus: et tamen haec duo conjuncta sunt.