3, 19. not. Hic, apud Paulum, conscientia est in intellectu, cor est sedes amoris. Illa esset in idea, hoc in desiderio, coll. Matth. 22,
37. not. — misews, fide) Fides, erga Deum, purificato corde, erga
proximum, et emendata conscientia, respectu sui, amplius invalescit.
‘quare tertio loco ponitur. De fide sincera et conscientia bona con-
junctim agitur etiam v. 419. et cap. 4, 4. 2.
r eS
y. 6. wv, a@ quibus) puro corde ete. — asoynoartes) Idem verbum, c. 6, 24. 2 Tim. 2,48. a@soyei dicitur, qui, quo tendebat,
non pertingit: qui jimem non assequitur. — éeryvanyoay, aversi sunt) non modo non meliores, sed deteriores facti sunt. Falsa et praepostera coguitionis sublimitas et amplitudo hominem quovis idiota alieniorem facit a fide, a sensu boni et mali ete. — ef¢ ua- ravohoyiay, in vaniloquium) Tit. 4, 40. 3, 9. Hoc uno vocabulo complectitur vocum inanitates et oppositiones, c. 6, 20. Vanitas maxima; ubi de rebus divinis non vere disseritur. Rom. 4, 21.
y. 7. @£hovreg, volentes) temere. — ware’ unre, neque: neque) Bonus doctor debet esse intelligens, simulque certus. istis, inquit Paulus, utrumque deest. — a) ea, quae. negi tivwy, de quibus. og et ric differunt. — wrjre a héyear, neque quae dicunt) Inde profa- nae vocum inanitates. c. 6,20. — mnre megl rivay dvafeBacdvrat, neque de quibus asseverant) Inde oppositiones falso nominatae cog- nitionis. c. 6, 20. Congruunt P#Pacog et Borg, firmus et positio.
_— dtafeBarésvrar, asseverant) Tit. 3, 8.
v. 8. 6 vouos’ vouivos) Conjugata. voutums, pro_eo ac leg consentaneum est. Pugnahant de lege. Tit. 3,9. — yonrat) vouw yons%ae Sophocles dicit, quod Scholiastae est vouodersiv’ et sic Paulus hoc loco non de auditore legis, sed de doctore loquitur.
y. 9. eid, gnarus) Constr. cum utatur. — dixaly, justo) Huic uni verbo opponuntur multa, quae sequuntur. Late ergo ju- stitia patet. — & xeirac) non est in medio. Ergo verus doctor non debet lege uti contra justum. Gal. 5, 23. Antitheton, arvrinertat, vy. seq. — arduorg, injustis) Paulus pro ordine decalogi hic nomi- nat injustos. ex quo patet, quartum esse praeceptum, non tertium: Honora patrem. — avouorg xai avunotaxroes, injustis et inobedien- tibus) Primum praeceptum, fundamentum Jegis; fundamentum omnis obedientiae. — aceBior xai auagtwdors, impiis et peccatoribus) Dei nomen non venerantibus; eoque magno reatu obstrictis. Ex. 20, 7. — avootors nai BeSrjAovg, impuris et profanis) verum Dei cultum profano animo contemnentibus. Tales erant illi ipsi, quos Paulus notat. coll. 4, 7. B8yhog componitur ex inseparabili praepositio- ne fe, Lat. ve, et Brics, limen, sacrum praesertim. unde feByhov rgnot, of Barol xat roig tuysos. Vid. E. Schmid. ad Matth. 42. et Eustathium.
y. 10. evdoanodtsais) qui liberos homines per vim avdoaode mancipia faciunt. Non longe ab his absunt ii, qui militem non con- scribunt, sed per illecebras, fraudem, vim, auferunt. — cegor, aliud) nono et decimo praecepto repugnans. — TH VyLaLvEoy Ol- dacxudle , salubri doctrinae) Sic 2 Tim. 4, 3. Tit. 4, 9. 2, 4. et, salubres sermones, ¢. 6,3. 2 Tim. 1,13. et sanum esse, de fidelibus. Tit. 4,43. 2,2. Contrarium, morbidus, c. 6, 4. gangraena, 2 Tim. 2, 47.
v. 44. xate, secundum) Constr. cum salubri doctrinae. Paulus
“S auctoritatem sui praecepti constituit. Qui gloriam Dei ex evangelio