\
-_gebant.
mi: AA. EMLIUUEMEY dé, cupimus autem) Ideo sic loquimur. — éxa500, quemvis) non modo, ut adhue fecistis, in communi. — ryjy avtnyv) eandem in spe ac fide, quam in amore. Haec epistola ma- gis necesse habuit, fidem urgere; Jacobi, opera. c. 10, 36. 13, 7. — évdeixvucat, ostendere) Iteratur verbum ex v.40. — moog) i. e. quod attinet. — tyv nhyooqoglar tig éhnidos, plenitudinem spet.) Affine, longanimitas. v.12. Sic, év ndnoogogia mises, c. 10, 22. et Paulus saepe, v. gr. Rom. 4, 24. ITAngoqogia, quasi plenum iter, dicit plenitudinem vel negotii, 2 Tim. 4, 5. 17., vel animi. 4 Thess. 4, 5. et h. 1. Coh. 8, 14., LAX. — aye, usque) Constr. cum édeixevotar ostendere.
v.42. rwPgol, segnes) Sequitur mox antitheton, dra misews, per fidem ete. Erant vuoi rats axoais, segnes auribus. c. 5, 14. nunc cavet, ne fiant »wIeol segnes, absolute, etiam animo. — Ova mises xal uaxoodupiag, per fidem et longanimitatem). Sic Paulus 2 Tim. 3, 10., et Jacobus c..5, 8. Est longanimitas amoris, 1 Cor. 43, 4. est etiam longanimitas fidei. v.15. — xdnoovousyrwy) Parti- cipium imperfecti temporis, coll. v. 45. nam respicitur Abraham. — énayyehias, promissiones) Hoc ipso vocabulo excitatur fiducia: et sequitur mox énayyecdamevog , pollicitus. :
v.13. wav’ sdevog, per neminem) Delectatur haec epistola com- parationibus: hic nullam comparationem inveniri indicat. — woe, juravit) Quos cap. 3. et 4. admonuerat ex juramento irae, nune con- solatur ex juramento.gratiae: quanquam juramentum quidem irae non porrexit vim suam ultra desertum in perpetuum; nil enim ex ipso juramento David et Paulus in sua tempora deducunt: sed gratiae ju- ramentum habet vim in perpetuum.
v.14. 4 piv) "> Gen. 22,17. LXX, xar’ guavré wmooa, deye xVQL0S, — 1 UNY EvhoyoY evhoyyow o2, xai nAnduvov nhndvve tO onéoud os. sic 4 ayy Gen. 42,16. Devarius, exemplis 7, any par- ticulae collectis, infert, ornamenti locum obtinere vocem hance, cum sponsioni aut jurijurando adhibetur: secus in simplicibu saffir- mationibus, in quibus necessario adhibetur. Resolvas autem sic: 7 sit, quicquid evenerit, a7jv tamen hoe fit.
v.15. uaxooduunoag, longanimiter agens) Id patet ex Abra- hami vita. — énéruye vig énayyediag, obtinut promissionem) res portavit id, quod promissum erat. v. 44.
v.16. xura té uelfovog, per majorem) per ipsum plerumque DEUM. — xa, et) et sic, propter auctoritatem majoris allegatam. — avtchoylas négag éig BeBaiwory, contradictionis terminus in confirma- tionem) quo controversia terminatur im confirmationem rei, omni ex- ceptione majorem. Prov.48, 48., me) wvredoyias Mavél xAHOOS. — 0 Gox0S, juramentum) Ultimum remedium; quo non debemus uti, quum alia superest arrehoytag, contradictions tollendae via.
-adhibeat tamen ea motiva, quae alterutram partem in specie tan-
v.47. év a, in quo) qua in re. — néguaortegov) abundantius, quam sine juramento factum videretur. — fedouevog — tig Berns) Conjugata. Summa hic exprimitur benignitas. — éusol/revoev) in
‘medium descendit. DEUS [gui largissimam fidem verbo suo ha- bendam a nobis requirere posset, V. g.| juramento propius ad nos accedens et mirabiliter condescendens, inter se et mter nos, cum
*