sit maximus, quasi medius agit, et intervenit; ut si minor esset, dum jurat, se ipso, per quem jurat. Adhuc non credis, auditor promissionis ?
y. 48. dvo, duo) Alterum promissio, alterum juramentum. — év ol, in quibus) Ref. ad dvo, duo, — ioyveay, robustam) quae omnem contradictionem diffidentiae absorbeat. Sequitur, @eGalav firmam, v.49. Utrumque verbum conjungitur etiam c. 9,17. doyu- pos, robustus, qui hosti suo dura verbera infligit: BéBavos, firmus, qui non de gradu dimovetur suo. — oi xataguyovres, gui confu- gimus) velut a naufragio. sequitur eyxveur, ancoram. — mQoxKéee- mévng) quae proposita est. Idem verbum, ec. 42, 4. 2.
v. 19. jv) quam, spem. Comparata sunt:
navis ; anima :
ancora certa; spes, id est, bona coelestia, a DEO pro- posita, a nobis sperata: sensu com- plexo.
nexus navis et ancorae ; paraclesis. per promissionem et juramen- tum DEI.
— aogadn, certam) respectu nostri. — BeBaiar, firmam) in se. —
té xaranéracuatos, velaminis) Pedetentim redit ad sacerdotium. c. 9, 5. 10, 20.
v. 20. meodoouos, praecursor) celer. Verbum valde significans. praecursor habet, qui subsequantur. Alibi dicitur primus, primi- tiae, primogenitus. — xata, secundum) Hoc emphaseos causa po- nitur ineunte commate.
CA Pe Po vil:
v. 4. Otros) Subjectum, Hic, qui nempe ec. 6, 20., ex Psalmo, idemque ille, qui in Genesi memoratur: Praedicatum, v. 3., anarwe — 8&9 70 dunvexés, sine patre — in perpetuum. Summa hujus capitis: Christus, ut ostendit typus Melchisedeki, ipso Abrahamo, ex quo Levi descendit, majoris, habet Sacerdotium prorsus excellens, no-
vum, perfectum, firmum, perpetuum. — Paovdevg — isgevg, rex — . . X ~ ~ ~ sacerdos) Etiam Christus utrumque est. — fsgevg 18 OeS 18 Visa) . . . c Sie LXX, Gen. 44, 18.: id est, sacerdos DEI summi. — 0 ovvar- ‘
THGaS afouau Umoceegorver ano tAG xonng) LXX, ibid. v. 417., ZEHAGE J Buardevs GodoMOY so CUVAYTNOLY AUTW MECH TO Umosoe pau avrov ano 1749 xonng «td. In Ordine temporum p. 176. tv xo- mv presse accepi pro caede interituque ipsorum regum: sed cum verbo nian (LXX xonn) etiam fuga stare potest. Gen. 44, 47. coll. v.45. Itaque hic locus non prohibet, quo minus Arjoch rex Ellasar post cladem vixerit et regnarit. Arjochum ibi non ausus fui eundem affirmare atque Arium, et hodie minus audeo. Ita incerta foris est Assyriorum antiquitas: de quo speciose disputat L. Offerhaus in se- cundo Spicilegiorum libro. — evdoyrjoag) LXX, evadynoe.
v. 2. dexarny ano narvtay — 4 édwxev) LXX, &donev avrw déxatrny and mavtwr. — mearov, primum) ex nomine suo. émevra deinde, ex nomine loci. Etiam in nominibus propriis hominum et lo- corum saepe sunt mysteria. — dexavoouvrng’ efonvng) Sic justitiae pacisque conjuncta apud Paulum mentio Rom. 5,4. — dé xal) scil. wy. Nam tq éQUnvEvouevos respondet (0 Ste
V. 3. aMAarwWE, AUNTWO, ayEvéadoyytOS, sine patre, sine matre,