v.14. mgcdyiov) manifestum est. Ilo igitur tempore nulla difhi- cultate laborabat genealogia Jesu Christi: et hoc ipsum difficultatibus postea exortis abunde medetur. Rem olim liquidam fuisse, et con- stat et sufficit. — é£ 7#da, ex Juda) Vide Luc. 4, 27. 39. not. et cap. 2,4.s. Etenim 7ribus praecipue spectatur; nec tamen non urbs, ubi natus est Dominus noster, Bethlehem Juda; quin etiam urbs Juda, Hebron, ubi eum conceptum esse, admodum verisimile ait esse etiam Lightfootus in Chron. N. IT. Part. I. sect. 3, et 4. et in Harmon. ev- angel. ad Luc. 1,39. — Ore avarécadner, exortum esse) ut Germen
justitiae. — eo iv) in quam. Sic eg, in, Eph. 5,32. 4 Petr. 4, 14.
v.15. xaradniov ésev) patet, scilicet illud, quod versu 14. asse- ritur. [nullam consummationem factam esse per sacerdotium leviti-
eum. V. g.) — #, si) Elegans particula, pro ore quum, ad eos, " quibus res esse nova aut dubia videtur; uti Act. 26, 23. — omovory- ta, similitudinem) Hane includit reé&c, ordo: et similitudo dicitur, quia hic sermo instituitur de perenni vigore gacerdotii, v. seq. ex illo, eg rcv amva, in aeternum. v. 417. ;
v.16. ¢ yéyovev) qui factus est sacerdos. Cum sacerdos con- struitur xare secundum. — vouov évrolns oagxexng, legem prae- cepti carnalis) Legi mox opponitur virtus: praecepto vita: carnal indissolubile. Praeceptum recurrit v. 18., lex versu 49., de carne conf. ¢.9, 410: — duvausy Swng, potentiam vitae) Utrumque verbum recurrit versu 25.
v.18. advérnorg, sublatio) Sic, avavgei, tollit. c. 10,9.-— yive~ rat, fit) in Psalmo. — mooayeans évrokns, praecedentis praecepti) Notatur hoc praeceptum in abstracto, v. 16. et in conereto, eum ho- minibus, y. 28. perinde ut prius testamentum, ©. 8, 7.8 — agdevég nal avugeres, infirmitatem et inutilitatem) Sic infirma_elementa ap- pellat Paulus, Gal. 4,9. idemque utilitatem saepe desiderat et spec- tat. c. 13,9. coll. Epp. ad Tim. et Tit.
¥.19. édéy érehelwoev 6 vouog, nil perfecit lex) Non multo ali- ter Paulus dicit ro advvaroy xrd. impossibile legis, quia infirma-
‘ batur per carnem. Rom. 8, 3. — énsvoaymyn) superintroductio pro- prie. Constr. cum yiveras, jit. (— m Psalmo nimirum. V. g-|_ Ma- nifestum antitheton: sublatio quidem, superintroductio autem. ént in émévoaywyy, opponitur ro mgo in moouysang, et valet mera, post,
432 HEBR. VU, 19— 26. vy. 28. — xoé/rcovog, melioris) id est, non infirmae et inutilis. Fre- quens in hac epistola epitheton, xge/rrmy, item udwvtog, aly Ouvog, déu- 14008, dvapoowregos, éreoos, Suv, xalvog, uéhhwy, véoc, MQOOGaros, réhecos. — éyyifourv, appropinquamus) Haec vera reheimorg perfectio. vy. 20. xa9 door, in quantum) subaudi ex eo, quod sequitur, sacerdos factus est. Apodosis est v.22. xara vooéroy, in tantum. — ogxumoo/es) Compositum magnificum. ;
“y. 21. dua t& Reyovrog moog uvrov, per eum, qui dicebat ad illum) Alias jurat, qui munus recipit: hic juravit, qui sacerdotium contulit. De hoe juramento nil apud Mosen, sed in Psalmo. Vide, quanta Psalmorum quoque auctoritas! v.28. — duoce Kuvgeos nai # peramednOrnjosrar, juravit Dominus, et non poenitebit eum) Sic LXX. Ipso jurejurando innuitur decretum ouerauedyror, nulla poenitudine retractandum.
v.22. xgelcrovog, melioris) nunquam poenitendi testamenti, ae- terni. c. 43,20. — dvadIrxung, testamenti) Ab hoc loco frequens hoe verbum est capp. 8.9.40. it. c. 42,24. 13,20. Paulo etiam alibi fre- quens. Denotatur institutum divinum, partim foederis, partim testa- menti rationes complexum. — ¢yyuvog, sponsor) Hesychius, éyyvos, avadoyog. Synonymon, usoirns, mediator. c. 8, 6.
v.23. mdeioves, plures) alius post alium. — magauévecv) una ma- nere, in terra. Antitheton, wéverv, manere, absolute, in coelo. v. 24.
v.24. wévecy, manet) in vita et in sacerdotio. — avror) quia Ipse manet. ov, tu es Sacerdos, in singulari. — anaga@aror) non transeuntem) in successores.
v. 25. odev, unde) ex eo, quia manet. — xui, etiam) non mo- do ipse manet, sed etiam salvat. — owe, salvare) suo, Jesu, no- mine, v.22. — eg ro mavredég, prorsus) Sic Luc. 43,44. Valet nmavrehus, omnimodis, |. 2. Mace. saepe. Constr. cum dvvaras, pot- est; ul navrote, semper, cum fav, vivens. — reg noooEegzouerss, accedentes) fide. c. 4,46. 10,22. — de avré, per ipsum) tanquam per sacerdotem. — rq Ge, ad DEUM) ¢. 11,6. 12, 22.8. — mav- tore Sw, semper vivens) Quia semper vivit: ideo prorsus potest. Non impeditur morte. conf. v. 23. «/¢, ad) id est, usque adeo, ut interveniat pro illis. Conferatur, in simillimo Pauli loco, gradatio, Rom. 8, 34. et eg ro, infra, e.44,3. Oblatio una quidem erat, v. 27. sed: évcevkug, interpellatio, pro salvandis nobis, in coelis perpetua est, v.26.: qua fit, ut non possimus unquam separari ab amore DEI in Christo. Vid. iterum Rom. 8, 34. 38. 59.