vy. 33. réco’ taro) Pronomen adverbiascens. Proponuntur duo capita, quae ordine per yraoucr inverso exponuntur v. 34.
v. 34. dsouiors, vinctis) Horum mentio fit etiam ¢. 13, 3. et in his fuerat Timotheus. ibid. v. 23. quare non de se, vel certe non de se uno, Paulus loquitur. coll. ¢. 6, 19. Alii tamen mane dsamorg, et Ps I,
porro desuorg me, *) ex rhythmo overdvouorg, vel ex frequenti alias vinculorum Pauli mentione. — vnagyovtwy, facultatum) Conjuga- tum, in Graecis, Unagtcy, substantiam. — moooedesaode, excepistis) ~Elegans oxymoron, collato rapinae vocabulo. — yuvwoxortes, nos- centes) statuentes, cum fiducia. — éyeuv éavroig, habere vobismet) Dativus proprietatem significans: uti c. 5, 4., sibi sumere. Sic La- tini: tibi habe. Describuntur bona propria. Luc. 16, 42. [12, 53.] — xgsirtova, meliorem) coelestem. conf. ¢. 14,16. — wal wéveoar) nulli rapinae expositam.
v. 35. wn anoGadnre, ne abjeceritis) Parrhesia ubi semel locum invenit, non nisi pulsa recedit. pellitur autem et abjicitur, ut si vile quiddam esset, ab iis, qui non perstant. — éyee, habet) Ad hoc praesens refertur versus 37. — urodanodooiay , mercedis redditio- nem) Sic c. 2, 2. 44, 26., et uounodorns, mercedis redditor, ibid. v. 6.
v. 36. Umouovnc) Paulatim apostolus, ab hoc versu ad 38., prophetam inducit, Hab. 2, 3. 4., ubi LXX sic : OTL Ett Ovacrs élg KaLgor, wal avarédee 1g MeOAG Kal Bx Eig xEvO>Y. ‘Rav Ustonon , YIOMEINON airov, bre éozdmsvog gee xal 8 uy yoovion. éav UmoséelAnrat, 8x Evdoxs 4 WUyr Me év UTD’ oO O& Oinavog me EX nisewg Cnoerar. — to Dehnua, voluntatem) c. 13, 21. — moey- carres) ut, guum voluntatem DEI fecistis adhuc, v. 52. s. nune etiam patientiam praestetis, adeoque promissam obedientiae merce- dem assequamint. Conf. cap. 6, 10—42. Et agendum est et pa- tiendum. 4 Petr. 4,19. Apostolus, ut patet, rationes sumit ex prae- terito, et specimina, quod voluntatem Dei fecerint, v. 32. ss. recenset. Neque tamen ro facere voluntatem Dei in praesens et in futurum excluditur. Hoc, facere voluntatem Dei, praesupponitur in omnibus fidelium virtutibus, quae hic capite 44. percensentur. alias ea, quae ibi, v. gr. versu 53., laudantur, inania fuissent. coll. Matth. 7, 24. seqq. — xoulonods, reportetis) Promissionem, id est, vitam aeter- nam, conjunctim accipient fideles V. et N. T. in adventu Christi. v. seq. Promissio, vita aeterna. c. 4, 4. 9,45. 14,43. 42, 26. In- dividualis beatitudo nemini abjudicatur: sed ardua est ingens con- summatio adhue futura. Exsistet futuro Die magna Sedriworg, quae multo majoris aestimari debebat. Etiam praesens lautitia fidei, qua multi tam large utuntur, non potest cum illa conferri. — rnv émay- yehiav, promissionem) WIM Hab. 1. e¢. ;
Vv. 37. ¢exoor Ooov door) Sic LXX, Es. 26,20. Vocula, uexoor addito doov coor, formam accipit diminutivam, sed tamen indefini- tam; adeoque huic loco valde congruit. Gen. 27, 30.: JN éyévero doov éjAdev. — 0 éoyouevog, Veniens ille) Apostolus articulo ad- dito verba prophetae eleganter flectit ad Christum. — 7&1) aderit.
v. 38. 0 02) Apostolus hemistichia transponit; et sic, addito versu sequente, aptissinum ycaonuoy efficit. Repetuntur enim opposita: Jjides in vitam, subtractio; subtractio, fides in vitam. v. 38. 39. Par- ticula dé autem facit antitheton ad segnes. —' déxavog, Justus) Vid. Rom. 4, 17. not. — é« mlorewg, ex fide) LXX, é% mlovews pou,
*) Sed margo Ed. 2. lectionem dsoulors, alteri olim aequiparatam, ad signum B elevavit; hinc et Vers. germ. interpretatur: mit den Gebun- denen. EK. B,