benedictione nunquam, se abdicaverit, ‘consilit mutationem (si vel maxime hane denotaret_ meravora) non dicetur quaesisse. Quod reli- quum est, ile labor animi in Esavo benedictionem postliminio po- stulante etc Ove appellatur, vocabulo ad apodosin (conf. not. ad Matth. 18, 13. Gal. 4,29.) spectante, de profanis contemtoribus, gra- tiam ultro abjicientibus. v. 15. s. Hi sane olim quaerent poeniten- tiam, sed frustra. c. 6, 6. Matth. 25, 10. s. Locutio eadem Sap. 42, 10. nolvov 0é naruBoayu, édidus tomoy méeravolac. Meravore ponitur quasi impersonaliter, uti PéAnua voluntas 4 Cor. 16,12. Ls wollte bey Esau nicht mehr seyn. Natura rei recusabat. — qe ra daxovwv, cum lacrymis) Antea sine lacrymis habuisset: postea quamlibet flens, repulsam tulit. [Durissimae aliquando indolis hominibus lacrymae oboriuntur: 4 Sam. 24,47. Tum quae non fiunt, via fiunt deinceps. V. g.] Utamur tempore! Luc. 13, 28. — pee 2 eam) benedictio- nem. Sic diserte scriptum est Gen. 27,38. Et synonyma sunt hoc loco, volens hereditare, exquirens.
v.48. & yaQ) Causa, cur toti huic hortationi ex sacerdotio Chri- sti deductae obtemperare debeant, quia praesentior salus est, et prae- sentior ultio. Conf. c. 2, 4.88. — moooehnav dare) Deut. 4, 44. LXX, xoL nooo AGErE HOLL ese vm tO 6909, “ai a) 6Q0g ExXULETO mugl ws té& sours’ oxOT0S, yroyos, OvEdda urd. — wnhapauer) qui tan- gebatur, divinitus, ita ut totus commoveretur, v. 26. Ps. 404, 32. 444, 5., a nullo tantisper homine aut bruto attingendus. v. 20. Ita wnhhkagpayv tangere ponitur Jud. 16, 26. Tangebatur mons uno illo tem-
pore: sed aeterna DEI sedes describitur versu 22. — gee, monti) Eleganter nomen Sina reticetur, Sion memoratur. — xé*avuére TU- ot) igni, qui ardebat. — xai yrogw mol oxoTm, et caligint et tene-
bris) Ephraim Syrus f. 85. ed. Oxon. gre gas EXTOS VOCS , oUré ox0TOS yvope yoois, unde apparet vocum proprietas. Eadem verba tov LXX jam vidimus. yyoge synonymon Coos.
v.49. xai oadnuyyos ALY, et tubae sono) Ex. 49, 46. LXX, gw- wn THs oadrmeyyos nyse wtya. Tuba auditores excitat ad audienda verba. — zal poy Onuatory , et voct verborum) Sic LXX, Deut. 4,42. Innuuntur autem ra déxa Onuara, Decalogus, ib. v.13. pro- nunciatus avi Meyahy , voce magna. ib. ¢. 5, 19. (22.) — 7g) Con- str. cum axsoarres. — Mart CaVTO) recusarunt, vel verbum am- plius dici. Ex. 20, 46. (19.) — Hn, moooredyvar, ut ne adderetur) Deut. 5, 49. Lx Ky TaUTA Ta Onwure éhadnos Kvguos — nal 8 mo00EIn KE. Cetera enim Mosi deinceps commissa sunt.
v. 20. to dvassddouevor , interdictum) illud ipsum, Etst bestia ete. Participium loco nominis, uti v. seq. — “wav Pnolov dyn té 0089, AvPoBoAnOnoesrar, si. bestia tetigerit montem , lapidabitur) Plenus textus, apud Mosen, de monte: #7 a Wer ar aves xelo, ev 7%0 Aidoug duGofolndnosrac, 7 Bodlde xurarogevOnosrac’ éuv té xrHVvOS, gay té avd gums, & Cyjoscac. Ex. 49,43. Hie duplex edictum est,, ut telo interimatur destia; lapidibus, homo. Apostolus brevitatis studio, ex altera sententia subjectum exprimit, ex altera praedicatum ; cetera ex his, ipsis subaudienda relinquens. Sermo eadem prope ra- tione concisus est cap. 7,5. Act. 7,46. nott, Seméduplex potest ora- tio dici, cujus exempla plura habet Ordo temporum, p. 83. 88. 245. _[Ed. IL. P. 73. 77. 187. 8.] Librarius parum antiquus, qui ex LXX adjecit, 7) Godidv xatarokevOnoeras, non cogitavit, pari jure ex LXX