Vv. 24. dvadijxng véag, testamenti novi) Alias dicitur xavyy" véa, hic. v¢og notat novitatem ejus, quod nativum vel etiam vivum est. conf. c. 8, 43. not. et ‘cap. 10, 20. Es. 43, 49. — peoirn, Mediatori) Olim Moses, ipse internuncius, timebat et tremebat: nunc ad Media- torem N. T. accessus est datus. — aiuars Gavrious, sanguini ad- spersionis) Notabilis conjunctio: novi testamenti Mediatori Jesu, ET sanguini adspersionis. Sanguis spectatur h.1. ut est in coelo, quem- admodum spectatur etiam Mediator, et Deus, et myriades ete. Attende, Lector, quae dicenda veniunt, per Positiones distinctas.
§. I. Sanguis J. C. in passione et post mortem effusus est quam largissime. _
In victimis V. T. requirebatur aiuarexyvola effusio sanguims ; et penitus erat effundendus sanguis, ita ut nil remaneret in venis et vasis corporum. Hoe peractum est etiam in unica N. T. obla- tione corporis Jesu. Omnimoda pretiosissimi sanguinis tum facta est effusio, in horto, per sudorem; in praetorio, per flagellationem; in eruce, per clavos; et post mortem, per lanceam. Ita Christus édave- rw plane est necatus carne. 4 Petr. 3, 48. Vel guttam de tota sanguinis massa in corpore sanctissimo remansisse, haud scio an dicere possit, qui verba Psalmi 22. v. 45. 46. perpenderit: Sicut AQUA effusus sum. ARUIT tanquam testa virtus mea, et lingua mea adhaesit faucibus meis: et in PULVEREM mortis deduxisti me. Revera éomayn mactatus est Agnus Dei. Non est alia pars Sanguinis ejus effusa, alia non effusa: sed sicut totum corpus est traditum, sic omnis sanguis effusus. Matth. 26, 28. Ejfusio sangu- nis et mors Christi sunt concomitantia, non illa hujus causa. Vere sanguinem et vitam posuit; sed non ob naturales causas, ob quas alias obeunt, qui violenta morte obeunt. Id est et praestantia Subjecti. 1
§. II. Actualem sanguinis illius effusionem status effust sangui- nis est insecutus.
Actualis erat effusio sanguinis, dum effundebatur: statum effusi sanguinis dicimus omnem commorationem sanguinis extra corpus dominicum, sive brevis ea sit sive diuturna.
§. II. Sanguis ille etiam im statu effusions ab omm corrup- tione indelibatus est. /
NON CORRUPTIBILIBUS, argento aurove, redemti sumus, sed PRETIOSO sanguine, ut agni sine vitio et macula, Christi. 4 Petr. 4, 18. 19. Omnem corruptionem excludit pretiositas sanguinis ‘Ilius. Hoc certum et ratum manet: neque ullo modo probamus in- dignas quorundam de effuso Domini sanguine opiniones, quos no- minatim redarguit inprimis Hoepfnerus in tract. de 8. C. pag. 55.
§. IV. Sanguinem, qui effusus est, in. venas corporis dominict iterum esse immissum, afirmari nequtt. 9 A
Nil nisi animale humana capit ratio: quare non nist Scriptura ni- timur. Ea sanguinis effusionem et mortem J. C. saepissime refert: eadem resurrectionem ejus et vitam perennem non minus celebrat. Sed de sanguine in corpus iterum immisso nil expresse indicat: ne- que per consequentiam ea Immissio ex seriptura deducitur. Saltum eerte committit haec argumentatio: Sanguis Christi est incorruptus, ergo in venas rediit. Si corpus sine sanguine, si sanguis extra cor- pus, in triduo mortis, incorrupta fuerunt: utrumvis etiam magis post