ad Deum, de quibus silentium est apud homines [vel guibus in vio- lentia patet refugium; quo minus Want in his terris. V. g.|: ut de impudicitia et injustitia. [Hodie, ob disciplinae ecclesiasticae defe- ctum, omnis omnium, quos dicunt, Christianorum vita et conversatio unum fere peccatum clamans constituit. Qua in re non facinoroso- rum duntaxat, sed eorum quoque culpa est, qui, cum publica mu- nera gerant, nimis in agendo frigidi sunt atque inertes. V. g.) Eum clamorem et merces negata et operarii emittunt. Duplex clamor. — siosdnludaowr, introwverunt) Metonymia antecedentis. id est, nunc venit ultor Dominus. .
v.5. érovpryoare, deliciati estis) deliciis speciosis, quas ex illa ipsa mercede aluistis. — énl rig y7¢) super terra, nune vastanda. — xal éonaralnoare, et lucxuriati estis) luxu sordido et insano, vos- que consumente. rou parit oxaradny’ et onatady afiine rh opayi. Mixtim describit Jacobus divitum voluptatem et immanitatem, uti ‘gradationi congruit. — wo éy yugon omayns, ut in die mactationis) Adagium. mactatio hic innuitur non divitum, sed boum, ovium ete. ad epulas. Aethiops omittit: Millius omissionem approbat: me qui approbationem illam non confutarim, cel. Bawmgartenius reprehen- dit. Atqui talia satis confutavi in Appar. p. 443. [Ed. IL p. 78.]
Vv. 6. xavedtxaoare, Epovevoure, condemnavistis, occidistis) Asyn- deton, celeritatem exprimens. Denuo conf. App. crit. Ed. II. ad h. 1.
Gratiam habeo ven. Baumgartenio: nam dum nullam lectionem memoratu digniorem a me omissam profert, plenitudinem delectus méi egregie confirmat. — rov dixavov, Justum) Distributiva signifi- eatio in singulari numero locum invenit, denotans quemlibet justum, ut quemque nanciscuntur improbi: maxime vero Christum ipsum, Justum. Act.3,414., a Judaeis et gentibus occisum; et deinceps Ja- cobum, haec scribentem, ab Hebraeis Justum cognominatum, cujus supplicium hic divinitus praesignificetur. Congruit praesens, non re- sistit vobis. quo commate subsequente per asyndeton simul innuitur, ipsa Justi patientia impios sese ad caedem acuere. conf. Sap. 2, 40—20.
v. 7. &y, igitur) quicquid interim faciant improbi. — mageolag, adventum) v. 8.9.42. — r& xvois, Domini) Jesu Christi. — éxdée- yecav, exspectat) exspectando assequitur, in messe. “xp metet, LXX, éxdekerav. Hos. 8,7. — riusov, pretiosum) operae et patientiae pre- tium. — éw¢g, usque) Constr. cum patienter ferens. Non prius de- sinit. — av) Vid. App. crit. — AaGy) acceperit, coelitus. — mewi= Hoy) post satum. — Gweuor) cui messis proxima. >
v. 8. 7 mugsoia, adventus) qui item afferet pretiosum fructum. — nyyixe, appropinquavit) Vere hoc dixerunt apostoli; tametsi tempora interveniunt illa, de quibus 2 Thess. 2., et in Apoc. Conf. not. ad Act. 2, 39.
v.9. uy sevacere, ne ingemiscite) per impatientiam. — ve m7} xovdnre, ut ne judicemini) Judice veniente. Suspiria nocent et iis, a quibus, et iis, contra quos mittuntur. Vid. App. crit. Ed. II. — 6 xovrns, Judex) Christus is est: in cujus officium involant, qui per- peram suspirant, et judicii tempus antevertunt. Si cel. Bawmgarte- nius ullo vestigio docuerit, articulum Stephano non fuisse lectum,
tanta sit injustitiae varietas (Job. 22, 6 —9. 24,2—42. 51, 7.43.), ea solo memoratur h. 1., quae in messe committitur.. V. g.
JAC. y, 9— 44. $07
negabo, articulum, inewnte linea, per sphalma excidisse. — Suouy, fores) Summa propinquitas. Matth. 24,53. — ésnxev, stitit se) stat, semper audiens omnia.
v.10. adelqol us, tig xaxone9elag) Lectionis hujus vindicias habet App. crit. Ed. II. ad h. 1. — rij¢ xaxonadelug, tolerantiae ma-
_lorum) ne quid novi vobis accidisse putetis. Verbum xaxonaGer exstat v.43. — rao neogrjrac, prophetas) singulariter suo tempore pressos, inde beatos. Matth. 5,12. — édadnoay, locuti sunt) Innui- tur, quanta fuerit et injuria mundi, et patientia prophetarum. — ra ovouate, nomine) Innuitur_ obedientia prophetarum in celebrando nomine Domini. ¢» subauditur, uti Matth. 7,22. LXX Lev. 49, 42.
vy. 44. éd8) Vid. App. ad h. 1. — reo unousivartag, eos qui per- pessi sunt) prae iis, qui molliter vixerunt. Pondus codicibus, qui hic vmouetvarvrag habent, addunt Al. et’ Euthal. — vnouovny, pa- tientiam) Redit ad prima Jacobus, coll. c. 4,3. not. s1pm LXX, vmo- pov}, apud ipsum Jobum, ¢. 44,49. Hic notat constantiam fine spe- rato potitam. — ro rélog Kugis) exitum, quem Dominus Jobo de- dit. — «dere, vidistis) Idem usus verbi, de re olim facta, Hebr. 3, 49. Patientia et exitus congruunt. ¢.4,4. Matth. 24,43. Non re- ticuit Jacobus patientiae Jobeae exitum. — dre, qguoniam) Hoc pen- det a verbis proximis. Est oratio continuata. Bis memoratur pa- tientia; bis, Dominus *). Sir.2,42., ocxtioumy nai élenuwv, wa- xooGuMOS Kai moAvEheos. — Todvomiayyvos) patienti non ultra vires injungit. — ocxrigumy) clementer dat exitum beatum. Chiasmus. oixtiouwr, ab etxo, cedo, notat tenerum affectum etiam citra respe- ctum calamitatis vel miseriae, ut David ad Dominum dicit Jamar Ps. 18, 2.