cipes, — AlGov, lapides) Multa nomina, quae Christo competunt in singulari, Christianis tribuuntur in plurali.” Christus, Lapis vivus ; Christiani, lapides vivi. Ex illo, hi quoque sunt filii, sacerdotes, reges, agnietc. Ex Salomone dicitur Sulammitis. — Cavreg, viven- tes) Tales, vivi-lapides, possunt simul et domus esse et sacerdo- tium. — ofxodousiode, aedificamini) Indicativus, uti Eph. 2, 22. — oixocg) domus, templum. — isgarevua, sacerdotium) multitudo sa- cerdotum. Hoe declaratur mox, et (praemisso contrario, v. 8.) v. 9. 10. — aytov) sanctum, Dei. — dvolas, hostias) laudis. v. 9. — ev- mooodéures) Es. 56, 7., ai Guolae avray écovrar d&atal éni 10 Pvovasnovoy us. — dea, per) Christus et ipse pretiosus est, et nos acceptos facit. est enim altare. vid. Es. 1. ¢.
v. 6. meoveyer, habetur) Verbum impersonale h. 1. — ids, ecce) Vid. Rom. 9, 33. not. — éxdexrov, évtiuov, electum, pretiosum) Electum proprie pertinet ad lapidem; pretiosum, ad*summum an- guarem Hebr. 38 lapidem “o11 “0179 NIP? N3p jn2 explorations, lapidem anguli pretiositatis fundatissim. FElectum dicitur etiam de credentibus, v. 9. Ex pretiosum ducitur pretium, v. 7. — 6 m- sevwyv, credens) Inde ducitur credentibus. v. 7. — 8 un xavacoyve- 07, non pudefiet) Christi pretiositatem sentiet in se, credentem, re- dundare.
v.7. 1 Teun, pretium) scil. ésiv, exstat, constat, i.e. penes vos pretiosus est. 2 dlud refertur ad pretiosum vy. 6. not. Abstractum, pretium, dicit rationem, sub qua fideles Christum intueantur. — 4é- Sov — ywvias, lapidem — anguli) Vid. Matth. 24, 42. not. Idem dic- tum citarat Petrus, Act. 4, 14., et hoc loco citat aptissime. (dor ati, Syrus interpres, Graecusve librarius, illo superior, a A¢Gov ad Aidog delapsus, intermedia verba, ut fit, praetermisit. Atqui ea pla- ne ad rem pertinent. Citat Petrus v. 6. et 7. Dicta tria, primum ex Esaja, secundum ex Psalmis, tertium ex Esaja iterum. Ad ter- tium alludit versu 8., sed ad secundum et primum versu 4., jam tum mente utrumque agitans, allusit. Itaque verba anodsdoxeuaouevov et amédoxiuacay v. 4. 7. inter se respiciunt. Dativus anesOdou, uti modo vmiv roig musevsouy, congruit cum Hebraico 5 praefixo, hoe sensu, quod ad non credentes attinet; et huic Dativo reliqua pars hujus versiculi cohaeret, facilisque est constructio: éyernOn eg xEpa- Anv ywviag ui AGog meooxouuaros xrd. duorum Dictorum consocia- tione disparitatem casus obliqui et recti molliente, é¢ xe~adny — 4/Gog. Dupliciter congruit dictum Psalmi. nam I) qui lapidem aze- doximacayv, sane améecOdvreg erant. IT) Iidem, dum lapidem repro- barunt, operam vel inscii eo contulerunt, ut fieret xepadn ywviag: nec jam id possunt prohibere, quamvis ringantur: et caput anguli Eum esse, magno suo malo experientur. Matth. 24,44. — xepadny, caput) Christus est caput anguli proprie respectu credentium, qui ei superstruuntur ; infideles tamen alio modo experiuntur.
Vv. 8. of moooK0nreor, tH Aoyy aneOévres, qui offendunt, ver- bo non credentes) Diversa fidelium et infidelium de Christo judicia exposuit v. 7. nunc ipsam fidelium et infidelium differentiam exponit. Multi construunt, ngooxonreos rw Ady’ sed reooxdmreoe, absolute positum, (uti Joh. 14,9.) ex Esajano vocabulo mgooxoumarog dedu- citur, subsequente declaratione, r@ Adyw amevOvres, uti c. 4, 47., te