que fulerum fidei, quo maxime nititur, quisque laudare debet. Sed tamen ad ulteriora eos invitat. — mooceyorres wg, attendentes ut) Intuitum ac respectum lychni jubar diei non tollit, sed tamen vin- cit. lumine majori minus et ut minus agnoscitur et corroboratur: lu- mine’ minori ostenditur majoris excellentia. [Grata reminiscentia in- culcatur, coll. c.3,2. V. g.| — Avyvw , lychno) cujus in nocte usus est. [At lychnus propheticus juvat etiamnum in die versantes. V. g.] — gatvorre) qui lucebat. Est imperfectum, (ut oveeg v. 18.) nam sequitur: donec dies dilucesceret etc. eadem vi temporis, non, in praesenti, dvavyatn, avaréldy, dilucescat, oriatur. —- avyunoo, obscuro) ubi neque latex neque lux. -—— rom, loco) Talis locus, cor nostrum. — fw¢ &, donec) Non tollitur Scripturae usus omnis apud illuminatos, praesertim in aliis convincendis, ut ipsius Petri exem- plum nos docet. Conf. donec, Matth. 4, 25. Sed tamen illuminati jam id ipsum habent, quod prophetae testantur. quare v. gr. Johan- nes in Ep. L. ad tales scribens et se scribere toties commemorans, nunquam ad zo scriptum est propheticum provocat, tantum testimo- nium apostolorum allegat. nam tenebris pulsis lux Iucebat, 4 Joh. 9, 8. Et sic reperias ro scriptum est multo saepius occurrere in antiquioribus N. T. libris, quam in iis, qui postremo seripti sunt. + — nugoa, dies) plena lux N. T. En! ut differt lychnus et dies, sic lux V. T. et N. T. 4 Joh. 1. c. —-dvavyaon, dilucesceret) per- ruptis tenebris. — gwogogos , lucifer) Jesus Christus: Ap. 22, 16. v. 20, r&ro, hoc) Ratio r& bene facitis. quippe hoc scitis. —
ei = t).
mowcov) prius, quam ego dico. Germ. vorhin. Sic ¢. 3,3. Petrus in his epistolis non docet, sed commonefacit. — moopyrela yougrs) - prophetia, quae exstat in Scripturae corpore. — idiag émrduoews 8 ylvetrar, propriae interpretationis non fit) émtdvovg ex éncdum, Mare. 4, 34. Act. 19,39. snp Graeci quidam, éaedvoe, Gen. 44, 42. Ut callide concinnatis fabulis opponitur spectatio apostolica; sic propriae interpretation’ opponitur moga vectura prophetica. Itaque énidvoeg dicitur interpretatio, qua ipsi prophetae res antea plane clausas ape- ruere mortalibus. .Prophetia nec primo humana est, nec a se ipsa unquam ita desciscit, ut incipiat esse verbum propriae, i. e. hu- manae éntdvoewo, sed plane divinae patefactionis est, et in rebus exituque talis esse cognoscitur, imo etiam firmior fit. Ita cohaeret enim, V. 24. — # yiverac) non fit. Quod semel vere dictum est per prophetas, hodienum manet veritas. Lychnus non est dies; sed tamen vincit tenebras.
v. 24. Mednuare) voluntate, studio. LXX Jer. 23, 26. Homo saepe, quod vwit, fingit in fabulis, aut occultat in errore. conf. vo- lentes. c. 3,5. — avdowne) hominis, meri. Antitheton, sancti Dei homines. prophetarum definitio. — »véy9n, lata) Sic v. 17.48. Hebr. nv a xwi ferre. — more) unquam, remoto aut propiori tempore. hine prophetia sine articulo, indefinite dicitur. — add’ tno, sed a) Conf. Joh. 44, 514. — qeoouevor, vecti) Resp. yvéx9n, lata est. Pulcerrimum antitheton: non ferebant, sed ferebantur. passive, non active, se habuerunt. Quod fertur; nulla sua vi, non suo labore movet et promovet. Conf. de prophetis, Ps. 45,2. Jer. 36,48. Mox . verbum locuti sunt denotat quoque facilitatem propheticam. — éa- Anoay, locuti sunt) Hoe quoque ad calamum spectat, seripturae. Locuti sunt: hoc praeteritum ostendit, Petro proprie sermonem esse de prophetis V. T. conf. cap. 2, 4. not. et cap. 3,2. -—— ayeov, sancti) quia sanctum Spiritum habebant.
540 2 PETR. I, 20. 24. Tl, 4. 2.