v.5. aoyaie, antiquo) antediluviano. — oydoov vwe, octavum
542 2 PETR. Ul, 5—40.
Noe) Noe cum suis, octo erant. Hune usum numeralium apud Grae- cos demonstrat Raphelius. conf. 4 Petr. 3,20. Octo animis opponi- tur universitas, mundus impiorum numerosissimus. — dexacoovrng unouxa, justitiae praeconem) Non solum ipse erat justus, sed etiam justitiam mundo praedicarat. — xaraxzdvouor, diluvium) Quamvyis igitur pii serventur, tamen impii non possunt sperare, cum illis se servatum iri. v.6. modeeg, urbes) Ergo similia peccata etiam in vicinia Sodo- morum fuere, Gomorrhae ete. — regouoas xarasoogi) Gen. 19, 25. 29. verbo xarasoepery et xarasoogy utuntur LXX. — redecxos, ponens) Irrefragabile monumentum erat Dei et judicii divini.
v.7. dixacov, justum) Gen. 19, 4.7. — a&déouwy, nefariorum) eorum, qui contra naturam peccabant. — é» aoehyeia, in lucxuria) ib<¥ei5.
v. 8. 0 dixavog — wuyry dixalav, justus — animam justam) suam. Concinne notatur dolor reflexus. Lot se eruciabat: et cru- ciatus erant rei Sodomitae. — 7jucoay ¢& juéoag) Sic LXX non semel O17 B1> exprimunt. — goyovg) factis, dictis.
v. 9. oide) novit, et meminit; etiam ubi nullum homines auxi- lium norunt. Specimina hoe ostendunt. De voluntate Domini, du- bium non est. — svoeferg, pios) qualis Noe et Lot. pios et justos.- — 6veoFus, eripere) Plura exempla, Jer. 39,414.48. 45,5. — ad/xsg) tyjustos et impios, quales multi modo memorati. — xolaComerss) cruciandos, futurum: et tamen praesens, quia poena certa et im- minens. v. 3.
v.40. wakesa) Hi maxime punientur. — onfow, post) Genus, post carnem proficisci: species, post carnem proficisci in concupis- centia pollutionis. — zai, et) Partitio, de impuritate et blasphemia: post —, et dominationen —. Hoc tractatur mox: audaces ete. il- lud, voluptatem ete. v.43. Utraque tractatio habet nominativum et verbum finitum. Kadem duo capita respiciuntur v. 48.,. superba: pelliciunt. — xugrorynrog xatagoovirras, dominationem contemnen- tes) In hae propositione dominationem appellat; mox, in tractatione, dogag dignitates: altero alterum connotans. Utrumque, grandi me- tonymia abstracti pro concreto, angelos eosque peccatores (quan- quam Hornejus in Ep. Jud. de sanctis angelis accipit) significare videtur. nam illud judicium blasphemum, quod hic contra dignitates ab angelis ferendum negatur, v. 44., idem diabolo ab archangelo illatum negat Judas v.9., sermone magis definito, sententia eadem. Dominatio videtur dici princeps spirituum lapsorum: dignitates, ce- teri spiritus lapsi. Certe, etiam Judas y. 8. singularem et pluralem observat: dominationem spernunt, dignitates vero blasphemant. Uter- que apostolus de creaturis, quas impii non norint, loqui se osten- dit. Angeli, qui peccarunt, tamen, ut creaturae Dei, habent boni- tatem, ut ait Gerh. ad h. lL et in sua natura praestantissima, quam a Creatore acceperunt, characterem retinent indelebilem majestatis; conf. Lue. 40, 48.49. Matth.42, 26. 29. Joh. 44,30. 2Cor. 4, 4. quam non ipsorum, sed Dei causa reverenter habere debemus. conf. Jac. 3,9. not. Etenim hoc magnificentissimum est divini judicii reserva- tum, quod in angelos exercetur. hue nullus angelus, nullus homo, nedum impius (Sir. 24,27., é& t@ xarugdoucdar aossy tov oa- Tavay, wvrog xaragarar tiv wuyry avrs") sua auctoritate, se