v. 6. dv wy, per quae) per coelos et terram; unde aqua con- fluxits — 6 rove xoomogs, qui twm erat mundus) id est, genus huma- num: neque enim amwdeve interitus coelo et terrae, ut Burnetius aceipit, adscribitur hoc loco. conf. v. 7. fin. et v. 40. seqq. Fuit universalis cataclysmus. — anwdero, periit) Sequitur epitasis: judicit et perditions. v. 7. KRespondet illud, peribunt, judicabuntur. Rom. 2, 42. Ante diluvium dixit Deus: Non judicabit Spiritus meus in hominem in aeternum. Gen, 6, 3. Reservatum est judicium digi novissimo.
v.7. of 0& viv oveavol, qui autem nunc sunt coeli) Tidem coeli sunt eademque terra, atque olim; (quanquam non levem videntur in
diluvio mutationem subisse:) sed empaectae perinde loquuntur, ac si plane non essent eadem. Horum sensum exprimit apostolus. dé autem facit antitheton: agua, et, igni. Ignis confutabit empaectas. Hie quoque versus pendet a quod. v.5.— t@ avc&) Raro ponitur -articulus ante aur#.*) sed sic ponitur Hebr. 2, 4. Jae. 4, 18. — TEP noavgeroueror, repositi) Itaque coeli et terra non senescunt citius. — avoi, ign) Dativus. Cogitentur phaenomena ignea, quae nostra aetate ex alto aethere saepius promicant. —- ray acsBay, impiorum) horum ipsorum, et reliquorum.
v. 8. év dé rér0) unum vero hoc, quod scilicet ad hance rem attinet. Hoc unum ad docendum pertinet in hac epistola, ,ceteroqui
monente, non docente. — 41) AavGavérw) nolite committere, ut vos lateat. — vuag, vos) Antitheton, illos, v. 5. Empaectis non tam copiose respondet, quam fideles docet. — uiu 7jutoa maga Kugin
ws ikea écn, nai yihva écn wg nusga mia) Ps. 90,4. LXX, ore yihia &ty év OpPuduois o#, xvgut, wS Tucoa 4 ExPég sjreg duende, wal guviaxy év yuxri. Antecedentia hance vim habent: Perfugium nostrum Tues, aeterne Deus, non nos ipsi caduci homunciones. Ratio: nam mille anni ete. Moses aeternitatem Dei aliquanto magis absolute describit: Petrus, cum relatione ad diem novissimum et ad homines eum spectantes: ut et notetur ipsa aeternitas, qua omnem temporis mensuram admirabiliter in essendo et in operando excedit; et con- notetur scientia divina, cui omnia futura coram sunt; et Potentia, quae non longis eget moris ad suum opus perficiendum; Longanimi- tasque, a qua omnis abest impatientia exspectationis et cupiditas festinationis. Apud Dominum unus dies est instar mille annorum: (hoc Petrus.addit ad Mosis dictum:) i. e. In uno die, in uno puncto, aeque beatus est, atque in mille annis et omni aevo: in uno die operari Ille potest opus millennii. unde versu seq. infertur: non tar- dat: semper EI integrum est, promissionem suam implere. Et mille anni instar unius diei sunt: (sic Petrus, dum hoe commate ad prius assonat, et utrumque ad rem propositam accommodat, verba Mosis apposite variat:) i. e. nulla mora Deo longa accidit. ut homini valde pecunioso mille aurei sunt instar assis unius; sic Deo aeterno mille anni instar unius diei. unde versu seq. infertur: sed longanimis est, poenitentiae spatium sine sua molestia dat nobis. conf. Sir. 18, 10. 41. Summa: Dei aeonologium (sic appellare liceat) diftert ab horologio mortalium. Illius gnomon omnes horas simul indicat in summa actione et in summa quiete. Ei nec tardius nec celerius labuntur tempora, quam Ipsi et oeconomiae ejus aptum est. Nulla causa est, cur finem rerum aut protelare aut accelerare necessum habeat. Qui hoc comprehendemus? si comprehendere possemus, non opus foret a Mose et Petro addi, apud Dominum. v.9. ov Boudv ver) non moratur, ac si jam tempus fuerit adventus romissi. Hebr. 40, 37. not. Sic Sir. 35, 22., nai HOUVEL duxaiwg (0 Ywusos) xual morjoee xolorv, nai 0 *UQLOS ov My Boadurn, ovo’ un waxgoduunon éx avcorg xd. Valde congruit hic Siracidae locus et locus epistolae Petri. — rig énayyeliag, promissionis) scil. &vexa
*) Attamen lectio avrw, per marginem Ed. maj. ad non probandas relata, in margine Ed. 2. aequiparatur lectiont avré, et Vers. germ, habet:
durch eben das Wort, HE. B. Mm 2
5A8 « 2 PETR. Ill, 9—43.
causa. Implebitur promissio, v.43., quicquid empaecte garriant. v. 4. — maxooPvuet, longanimis est) Ideo differt, dum plenus erit sal. vandorum numerus. v. 15. — revag, aliquos) ne eos quidem, qui modo aliqui dicti sunt. — enodeoOas, perire) Id fieret, nisi poeni- tentiae spatium daret. Conf. 4. Ezr. 8,59.— ywenour) confugere.