v. 10. 7&0) aderit. — oi oveavol, coe) quos empaectae sic
mansuros dictitant. v. 4. — 6ovgndor) Vocabulum ¢otfo¢ habet lite- ras, stridorem referentes ‘sagittae, aquae etc. — sovyeia, elementa) i. e. quae in coelis sunt opera, coll. verbis mox seqq. Sol, luna, stellae, saepe dicuntur sovyeta a Theophilo Antiocheno p. 22. 448. 228., et ab aliis, quos ad eum contulit Wolfius, quosque Suicerus notavit, et Menagius ad Diogenem Laért. 1. VI. §. 102. elementa, ab ‘Hieronymo. Ut in creatione, sic in fine mundi sol, luna, stellae in- primis memorari solent; Matth. 24, 29.: et aliquo hypotyposeos Pe- trinae loco utique continentur, maximeque elementorum vocabulo, prae igne, aére, aqua, terra. Nam terram Petrus seorsum memorat, sub ea aquam, vel etiam aérem, (quem tamen Scriptura de rerum natura loquens vix appellat,) complectens: zgnis erit ipse, quo ele- menta liquescent. Idem vocabulum, Sap. 7, 17. Metaphora elegan- tissima. nam quod litera est in membrana, id in coelo astrum est. — goya, opera) naturae et artis.
v. 41. Avouevwv, cum solvantur) Praesens: quasi id jam fiat. sic v. 42., ryxerav, liquescunt. Quarto hexaémeri die etiam astra facta sunt. Gen. 4,46. Eadem solventur, cum terra. Falluntur, qui historiam creationis et descriptionem interitus tantummodo ad tel- lurem et ad regionem coeli, telluri viciniorem, restringunt; stellas autem terra antiquiores et terrae superstites fingunt. Non uni coelo, quod terram ambit, sed coelis, et solutio et novitas adscribuntur, v.40. 13. — det, oportet) Hoc est illud praeceptum, v. 2. Alii di- stinguunt — vuag; — svosPelacg mooodoxm@rtag —. — avasoogais, conversationibus) cirea res humanas. — evoeSelarg, pietatibus) cirea res divinas. ,
v. 42. tyv nagsolav, adventum) Hoc pendet ab eaxspectantes et accelerantes conjunctim: quum vota faciatis pro celeri adventu. qui desiderio urgetur, rem ipsam, si possit, urget ad festinandum. onevdw cum accusativo, LXX, Esth. 5,5. Es.46,5. Participio inelu- ditur aetiologia, uti v.44. — ré 0%, Dei) Rara locutio, dies Dei. Pro diei Dei, interpres Latinus, aut librarius valde antiquus, died Domini, commodioris fortasse pronunciationis gratia, posuit. Id se- euti sunt codices quidam Graeci passim latinizantes. Vicissim unus cod. Latinus in margine Lovan. habet die? Det. Multas dierum my- riadas hominibus concedit Deus: unus, novissimus, est De? ipsius magnus dies. — dv xv, propter quem) scil. adventum. yuaouds quatuor partium: quales — eaxspectantes — propter quem — novos vero. prima deducitur ex tertia; secunda, ex quarta. — mugémevoe’ navosueva) ITveiodur alias magis competit sicco: xavosodar, humido corpori.
‘vy. 43. xatvés, novos) Magnum mysterium, novi coeli et nova terra. Est aliquid extra Deum et extra hominem. — énayyedua, promissum) v. 4. — év oig duxacooven xarorxet, in quibus Justitia habitat) Ideirco non veterascent. Absoluta tum exstabit boni et mali separatio. Matth. 3, 42.43, 30. Justi esse debent etiam incolae. v. 44.
—-