v.9. 6 déueyand, Michaél vero) Hujus pugnae notitiam utrum ex sola revelatione, an ex traditione majorum acceperit apostolus, nil refert: sufficit, quod vera, quin etiam confessa fratribus, seribit. conf. v. 44. not. Ae respondet ru ueveoe — 0 aozayyehos, archan- gelus) Hoe loco et 4 Thess. 4, 16., (ubi item de re gravissima, re- suscitatione mortuorum, agitur,) archangeli fit mentio; alibi _husquam : ut, utrum unus hic sit, an plures, definire nequeamus. — ore, guum) Quando haec disceptatio facta sit, et quo die, non exprimitur: facta est certe post mortem Mosis. — ra dtu sdden, diabolo) contra quem pugnare Michaéli inprimis convenit. Ap. 42. — draxgrvousvos dvede- veto, disceptans disputaret) Erat ergo pugna judicialis. — megt ré postag owuarog, de Mosis corpore) De ipso Mosis corpore exanimi apertus est sermo. In re mysterii plena non debemus apertam ser- monis partem pro eo, ac nobis commodum est, inflectere. In corpus Mosis conatus est aliquid, quicquid fuit, diabolus, mortis robur ha- bens, adeoque Mosis fortasse resuscitationem impedire postulans. — &% érohunoe, non ausus est) Virtus angelica, modestia. Eo major deinceps Michaéli data est victoria. Ap. 42, 7. Synopsis Sohar p. 92. n. 6. Non licet homini i ignominiose convitiari genus‘adversum, h. 6. spiritus malos. Schoettgenius. ovx -— add wo, Rom. 9, 32. — Blacy nylons, blasphemiae) id est, Blaognuor, blasphemum. 2 Petr. 2,44.— énereunoas oor, ainimadvertat in te) Reservatum divinum. — Kvovos) Dominus, solus. Hujus judicio in antecessum subseribit angelus.
*) mooxevvrac, ante (oculos) jacent] Non im mari mortuo, sed ad litus sitae erant urbes. V. g.
oe
v. 10. Gow) omnia, quae. — 8x ofdace, non norunt) de rebus spiritualibus, Dei et sanctorum. — guovaws, naturaliter) per facul- tates naturales, de rebus naturalibus, modo cognoscendi naturali, appetitu naturali. physicwm opponitur hie spirituali. v. 49. — éni- savrav, sciunt) Subtilius quiddam notat norunt. — pteloovtary pereunt, coll. v. seq.
v.14. gai, vae) Uno hoe loco unus hic apostolus vae intentat, ex triplici ratione, quae mox sequitur. Petrus, eadem vi, maledic- tionis filios appellat. —- c& xai'v, Caini) fratricidae. — rov Baluanu, Balaami) pseudoprophetae. — asodod) mercede. — ékeyVOnoav) effusi sunt, ut torrens sine aggere. — avrchovic) mann LXX, «r- rehoyle. — tov xog2, Core), sacerdotio se ingerentis.
v.42. év raig ayanarg vuay, in agapis vestris) in vestris con- viviis, quibus amor fraternus alitur. — onsAades) Quemadmodum inter Petrum et Judam in eyanas, et aomarasg paronomasia inter- cedit: sic inter eosdem in vocabulo omiAoe 2 Petr. 2, 13., et onthades h. 1. homonymia locum invenit. nam onthadeg pro maculis quidem accipi possunt, ut Vulgatus reddit: coll. v. 23. unde Hesychius, one- Aadec, meucaonevor, simul metonymiam h.1. ostendens. Sed idem, onilades, ai megueyouevar ti Sahkacon méroac. quin onthag etiam procellam denotat, et hane ipsam notionem, cujus exemplum notavi- mus ad Chrys. de Sacerd. p. 375., Oecumenius probat. Eligat lector. Sequuntur hance metaphoram quatuor aliae, ab aére, terra, mari, coelo. — ovvevmyovmevor agofas, convivantes sine timore) Cum timore [Zuauriei opposito. V. g.] colenda sunt convivia sacra. Convivari per se nil vitii habet: ideo sine timore huic verbo annecti debet. _— gavrovs, se ipsos) non gregem. — dévdga gotvonmgiva) DIivav se. pny, extrema pars mensis. sic gOvvonweor, autumnus extremus. inde dévdoov gporvonmerver, arbor tali specie, qualis est autumno extremo, sine foliis et pomis. Est hic gradatio quadrimembris. Pri- mum, et inde secundum, refertur ad fructum: tertium, et inde
quartum, refertur ad arborem ipsam. — axagna, infructuosae) ar-
bores nil vescum ferentes. — dig) dis, i. e. plane: respectu status . . e ° s = , ° .
pristini, et status christian. — éxoslwdevru, eradicatae) Hic gradus
est ultimus h. 1.
v.43. éxagorcorre, despumantes) prae copia turgidi. Es. 57, 20. — astors mhavntat, stellac errantes) Recentiori aevo compertum est, planetas esse per se corpora opaca, mutuato lumine fulgentia. id §. Judas jam tum ex-lumine divino innuit. neque enim ad etymon tantum errantium stellarum alludi (quanquam hoe quoque congruit) patet ex subsequente tenebrarum mentione. coll. 2 Petr. 2,47. Ea- demque ratio prohibet accipi de ignibus fatuis. Aperte alii dicuntur . apud Aristotelem of doxovvtes aseoeg dearcerv, alii of nhavncar aséors. lib. I. Meteor. cap. 4. et 6. — of, quibus) Ut modo nubibus, arboribus, fluctibus, sic jam stellis errantibus sua additur deserip- tio, cum respectu ad apodosin.