Possit autem (4) ad problema ibi datum secundarius quidam numeri bestiae cursus adjici, a consummato ejus ortu ex mari, in Alexan- dro IIL, A. 1169. ad A. 1836. (2) conferri, quod dixi supra ad cap. 43, 1. Thesi 40. observ. 29. (3) tota illa Thesis ad multas capitis hu- jus XVII. partes resolvendas repeti.—*) @lendyrmy) Genitivus sim- plex, absolute, uti Luc. 8, 20. Aeyorrwy. — Gre, quod) Ratio, sub qua terricolae admirantur bestiam. sic plane, ore, Joh. 9,8. — xai ma- oésav) Sic habent antiqua documenta, summo consensu: nonnulla, zai maoesey. Tantummodo de M. et Pet. 3. minus liquet. Vid. App. erit. Ed. II. ad h.1. Ipse Erasmus, si viveret, tot codicibus, quorum nunc copia est, herbam, ut arbitror, porrigeret, et asseclas suos mi- raretur, qui lectiones ab ipso olim aegre constitutas tam religiose tuentur. — Neganti mihi, xa/nz@ particulam ab Johanne usquam ad- hiberi, Wolfius regerit, ne verbum quidem magésav ab Johanne ad- hiberi. **) Sed dispar est ratio. nam verbum megésae nullus idio- tismus excludit: particulam guamvis Hebraismus, quem Johannes multum sequitur, fere ubivis per 1 sive xai reddit, juxta Noldii Con- cord. p. 292. seq. non xaineo. Accedit alia ratio, quae constructio- nem Erasmi, xaimeg ésiv, aperte refellit. nam xaézeg non cum verbo, sed cum participio construi, docent omnia loca N. T.-2 Petri 4, 42. Hebr. 5, 8. 7,5. 42,47. maximeque Phil. 3, 4. Et sic of gw. Demosth. taira wvnuovevere OnOévra, xaineg OvTEG 8 Osvol TES adL- x5 vTag Memviodue. Idem, éxasoy vudy, xaineo axorsuis eidoca, Cums Unourioae Bshouws. Idem, de ue, xaLTLE & prhodoidogoy Ola PUVGE, AVIA TH avayxaLoTara einéiv mMeQi avts. Aristoteles, ula xaineg Uvtog tore TS MagortOS loys, MeLQutéov BonGeiD, Euripides, Kayo 6 ixvipoe, xat yury meg 86 Cums, Toig deous- voor agedesiv, ofog te 0 et. Sophocles, yevwoxw capes, Kaineg oxocervos (scil. wy) ryv ye ony avdnv ouws. Dio, ta t& rePegle Zoya, xaineo (Xiphilinus, a?) pulenwirara dokavra yeyovevat, mo- Qa ra yais Naojveynay. Zosimus, xainsg EV TETOLG OTL TH SQa- Tonto, mMEQL Dediag Gums éEnorsvro, hoyes oi négcae. Julianus, xaineo caica nohungayuoray, r0&tO TO MEYEDOS AUTE TAS aOErIE. Sin aliquis xu/nzg etiam cum verbo construi affirmat, exemplis pro- bet, et iis quidem, in quibus meg non sit wag¢dxov, ut apud Apollo- nium Rhodium, sed guamvis notet. Obstat natura particulae. nam etiam simplices voculae, ex quibus xaémzy componitur, nempe xa (pro quamvis) minus saepe, et meg (apud Devarium,) nunquam, verbum adsciscunt. Gravius est, quod conjectura xa/mso multum de senten- tia detrahit: nam admiratio terricolarum non tam per illud, quod bestia erat et non est, quam per hoc, quod bestia nagécgae aderit, commovetur. Satis de crisi, nec tamen frustra. Momentosus enim locus est. Tetragrammaton illud m2 DOMINUS, magnificam pe- riphrasin habet, 0 dv xai 6 jv xai o éoyousvog, qui est et qui erat et qui venit. At bestiam mirantur terricolae, quasi quoddam anti- tetragrammaton. nam erat, et non est, et aderit. Dominus dicitur
*) &« re aBioox, ex abysso| Ex mari bestia ascendit, quum esse: coepit; postremo ascendet ex abysso. V..g. **) Quum ea, quae hic sequuntur, non ad Crisin tantum, sed ad Philolo- giam guoque sacram pertineant: nolui equidem eliminare, utut Appa-
ratui inserta. E. B.