De hac securitate, remotis jam hostibus, homines oceupatura, egregium est Hypomnema apocalyptico Patricii Forbesii commentario sub- junctum. Confusio utriusque millennii multos pridem peperit errores, et ipsum chiliasmi nomen fecit odiosum atque suspectum: distinctio utriusque millennii resolvit difficultates chiliasmo jure oppositas, et sinceram prophetiae adjuvat interpretationem. Evolvatur, quaeso, liber, Erkldrte Offend. p. 942. seqq.. Quid superest, quod ipsa or- thodoxia possit reprehendere ? Dicant ii sententiam, quorum ex auc- toritate pendent alii. Adde quod qui residua mundi tempora neque extendunt ultra Scripturae veritatem, neque decurtant, ii demum em- paectis bene occurrunt.
Ultima est haec periodus in aetate mundi: quare hoc loco ana- lysin temporum summatim repetemus, ea quidem sobrietate ac modestia, quam alibi affatim praefati sumus.
Aetas mundi, sunt 3'/_ aeones: Aeon, 2 chroni: Chronus, 5 xavgol sive tempora:
Tempus, 2 secula prisca:
Seculum, 7 menses prophetici:
Mensis, 2 hebdomades Danieliticae :
Hebdomas 7°9/63 anni communes:
Annus, 3659"/400 dies.
Eadem aetas mundi complectitur annos naturales 7777" /9, qui sunt menses prophetici 490. ghee! peat ' \ Septenarius igitur perfectus elucet, non hic dicam, in diebus naturalibus, et quidem quadratus; sed in mensibus propheticis, et quidem quadratus: in annis naturalibus, cernitur per omnes totius summae articulos expressos, a millennario usque ad monadicum, et infra. Haec TESSELLATA temporum naturalium et propheticorum, Danieliticorum et Apocalypticorum, CONFIGURATIO, veritatem de- bet omnibus persuadere, quorum est quidquam, in hoe genere, ve- ritatis capere. ;
v.5. 4 towrn, prima) Primam hane resurrectionem multi agno- vere, etiam ex antiquis. Intra mille annorum aetatem concluditur sanctorum resurrectio, pro meritis maturius vel tardius resurgen- tium. Tertull. 1. 3. c. Marcion. c. 24. In eandem sententiam disserit Ambrosius in Luc. 17, 4., sed non item lib. I. de Interpellatione, cap. 7. quare verba ejus non exscribo. Quae Augustinus |. 20. de Civ. Dei, ¢. 7. disputat, non ipsam attingunt resurrectionem corporum pri- mam, sed errores, quibus eam nonnulli contaminaverant. Citeriori- bus temporibus eam resurrectionem complures denuo defenderunt, inprimis Petrus Crugotius in Notis ad Apoc. cap. 20. nec non Apologia pro Confessione Remonstrantium, p. 209. an
v. 6. @axcQLos , beatus) Magna proprietate poxageos dicitur, qui jimmunis est a morte secunda. namque 47, “10; etymon est, ut immortalem dicat. — év ty avasaces TH MEMTI, resurrectioné prima) Versio Aethiopica , apud Ioannem de la Haye, im isto die, qui praecedit advenium ejus. ; ; f
v. 7. ta, ili) ul tantummodo mille anni, qui Satanam vinctum habebant: nunc enim iterum de Satana: agitur. Articulus ad nomen (mille annos) duobus antea subjectis datum ita refertur, ut ad prius
subjectum pertineat. Sic plane ro Sngiov, bestia illa, cap. 15, 45,