mavea. Non semper [ait Gnomon ad h. 1.] praeteriri debet ordo verborum: saepe EMPHASIS et, in pronunciando, accentus, super prius verbum cadit. Primus est hic locus, qui id demonstrari po- -stulet: sie igitur faciemus — —
| Evolve, Leetor! et vide, quid Bunerxius praecipiat de HM- _PHASIT ex ordine verborum colligenda! Conf. Luc. 2, 48. 4 Cor. 7,
22. — Lue. 4,4. iva éneyyms — verbum compositum, emphaticum. / - ° 2 >
| Luce. 4, 44.45. — — megs avrov. xat avtog édudaouev’ avrog re-
.
petitur non sine causa. vide Gnom. conf. Joh. 5,36. Eph. 2,44. — Joh. 5, 42.1 €y éavroug. 6,37. me0g Eue. quam quidem lectionem non habet Editio manualis. conf. Act.15,418. yvasov — to égyov — pro:
|
. > 7° . . . . ° rs -— v.45. avry* pro: tibt emphatice ponitur: ili, [se. quae credidit]. |
yvosa — ta éoya — —. Act. 22, 25. vutv, 1 Cor. 6,8. tueco. — | 2 Cor. 40,4. avtog dé éyw naviog — — Gal. 3,10. Um0 xaragar. — Col. 1,28. narra ayFownoy ter positum, emphatice. — 4 Petr.
(4,40. mege 79 owrnovag skelnrynouy nar éEnoevvynoay MEoPHtas — | Magna emphasis duorum verborum compositorum. Gn. ad h. 1.
ENALLAGE. | ENALLAGE est Figura Grammatica Etymologica, quae voci- bus mutationem infert. — Est vel Antimeria vel Heterosis.
ANTIMERIA est, quando partes orationis inter se permutan- tur. Nominari potest’ Enallage partium orations. Permutatio pot- est fieri vario modo: ex. gr. Substantivum pro Verbo, (Antimeria _Nominis) pro Pronomine, pro Adjectivo etc. Adjectivum pro Sub- stantivo, pro Verbo, pro Adverbio ete. Verbum pro Nomine, (Anti- meria Verbi) ete. Adverbium pro Nomine, (Antimeria Adverbi) pro — Pronomine etc.
Exempla: Enallage (vel Antimeria) Nominis: Nomen pro Infini- “tivo Verbi: Marc. 12, 38. xae éheyev avroug év ty Odayn arte’ in doctrina sua: i. &. év tw dvdacxerr® inter docendum.
: Enallage (vel Antimeria) Verbi: Infinitivus ponitur pro Nomi- “ne: Hebr. 2,15. dew mavtog te Cv" i.e. per omnem vitam.
: Adjectivi nominis Accusativus adverbiascit: Phil. 2, 6. ecvae too Gem Gn. ad h. 1.
Hue etiam commode referas Observationem Gnomonis: Ivve- oGar xa eivar, feri et esse, cun ADVERBIO, saepe significatio- nem adverbii NOMINALEM facit. Exempla habes ad Joh. 4, 45. not. HETEROSIS est, quando Accidentia’ partium orationis (nume-
rus, genus, casus etc.) inter se permutantur. ;
Nominari potest: Enallage accidentium. vel speciatim solet no- minari Enallage Numeri; generis; casus; et sic porro.
In Nominibus poni dicitur, nwmerus singularis pro plurali (Enal- lage, vel Heterosis, numeri); genus masculinum aut femininum pro neutro (En. generis); casus rectus pro obliquo (En. casus); gradus positivus pro comparativo; — — et vicissim, per singula.
In Verbis poni dicitur, mumerus singularis pro plurali; persona prima pro secunda aut tertia (Enall. personae); modus Indicativus pro Imperativo aut Subjunctivo; tempus _praesens pro futuro aut praeterito; etc. — — et vicissim, per singula, Fraga
Exempla: Enallage (vel Heterosis) Casuum, quae speciatim