METALEPSIS est tropus duplex aut multiplex in eadem voce vel phrasi: sive, ut dem tropus multiplicetur, sive, ut duo diversi concurrant: Ernest In. Rh. §. 332. p. 463. ex. gr. — Act. 20, 25. 8xEtl OWEOPE TO MQGOWTMOY Me UMELG artes, ev oig dendFow x7- guoowy tyv Baorieav re Ges. Est duplex METONYMIA Con- sequentis pro Antecedente. 41) ea mihi eventura sunt, ut vix ac ne vix quidem sim reversurus: 2) si vel maxime ego reversurus essem, vos tamen ipsi post tantum intervallum temporis fere omnes vel de- functi aliove delati eritis. Pro his duobus Antecedentibus ponitur Consequens: non videbitis faciem meam. Conf. Gnom. ad h. 1. — 4 Petr. 5, 3. 1 Joh. 5, 7. ore toscg story — év ty yy, (— Apoc. 13, 18. aovduocs yao x. c. 4.) Vide Gnom. ad Il. citt.
METAPHORA. METAPHORA, vel TRANSLATIO, est significationis propriae
in alienam immutatio, 0d szmilitudinem, quae rebus intercedit.
In omni igitur Metaphora est similitudo ad unum verbum re- dacta et conclusa, cujus fundamento quasi nititur. Ernestr In. Rh. p. 454. sqq.— Exempla: Matth. 16, 18.49. éne taurn ry werog oixo- Jomnow ms tyv éxxdnovay, xav mvdae ade & KatLOYVOsOLY AUT. Kav dwow cov tag “hero rng Baordsvag coy souvov’ — Metaphora ab architectura. — 2 Cor. 5, 4. ofdausy yao — olxca te oxnvesg xatadvdn, — PAULUM tabernacularium metaphora haec ab arte sua, potuit eo magis afficere. Gn, ad h. 1. — 4 Tim. 6, 49. @no- Inoavorcovrag éavrorg Peushtov xadov — Metaphora cumulata, quae vero nec taedium nec obscuritatem affert, sed ad vim et elegantiam
facit. — 2 Tim. 4, 7. Res bis per Metaphoram expressa, toy aywre
— tov doouov — tertio loco exprimitur proprie: ryy megey retn-
onxa. — Conf. Tit, ALLEGORIA: METONYMIA: SYNECDOCHE. METONYMIA.
METONYMIA est modus loquendi, quo eorum, quae externa quadam ratione conjuncta sunt, wnwm ponitur pro altero, vel et ita, ut alterum simul cum ipso intelligendum sit. Estque quadruplex: METONYMIA Caussae — Effecti —, Subjecti — Adjuncti. Sunt,