A Brighter Day Begins with His Word.

Baxter, Richard, 1615-1691 • SECTION 418

Part 418

← A Christian Directory, Part 1: Christian Ethics

[186] Fama liberrima principum judex. Seneca in Consolat. ad Martiam.

[187] Aristides having got the surname of Just, was hated by the Athenians, who decreed to banish him: and every one that voted against him being to write down his name, a clown that could not write came to Aristides to desire him to write down Aristides' name. He asked him whether he knew Aristides; and the man answered, No; but he would vote against him because his name was Just. Aristides concealed himself, fulfilled the man's desire, and wrote his own name in the roll and gave it him: so easily did he bear it to be condemned of the world for being just. Plutarch in Aristide. It was not only Socrates that was thus used, saith Laertius, Nam Homerum velut insanientem drachmis quinquaginta mulctarunt, Tyrtæumque mentis impotem dixerunt, &c.--"Which of the prophets have not your fathers persecuted?" Matt. xxiii.

[188] Vis esse in mundo? Contemni et temnere disce. Abr. Bucholtzer.

[189] Socrates dicenti cuidam, Nonne tibi ille maledicit? Non, inquit, mihi enim ista non adsunt.

[190] Dicebat expedire, ut sese ex industria comicis exponeret: nam si ea dixerint quæ in nobis corrigenda sint, emendabunt: sin alias, nihil ad nos.

[191] Dicenti Alcibiadi, non esse tolerabilem Xantippen adeo morosam: Atqui, ait, ego ita hisce jampridem assuetus sum, ac si sonum trochearum audiam--et mihi post Xantippes usum, reliquorum mortalium facilis toleratio est. Laert. in Socr.

[192] Hoc habeo fere refugii et præsidii in meis ærumnis: sermones cum Deo, cum amicis veris, et cum mutis magistris. Bucholtzer.

[193] Nemo altorum sensu miser est sed suo: et ideo non, possunt cujusquam falso judicio esse miseri, qui sunt vere suâ conscientiâ beati. Salvian. de Gubern. 1. 1.

[194] Philosophi libertas molesta est omnibus. P. Scalig. multo magis fidelis pastoris.

[195] Non est idoneus philosophiæ discipulus, qui stultum pudorum non possit contemnere Id. ibid. p. 728.

[196] Of this subject read the preface to my book "Of Self-denial," and chap. 41. to chap. 51.

[197] Duplex est humilitas: una lucida solum et non fervida: quæ ex ratione potius quam ex charitate exercetur.--Altera quæ lucida fervidaque simul est, ex charitate magis quam ex ratione exercetur; non tamen citra rationem.--Humilitas enim (ut et reliquæ virtutes) opus est voluntatis. Nam sicut virtutes per rationem cognoscimus, ita per dilectionem nobis sapiunt. Thauler. flor. c. 7, p. 103, 104.

[198] See Plutarch Tract. How a man may praise himself without incurring blame? He that is blamed and suffereth reproach for well-doing, is justifiable if he praise himself, &c. p. 304.

[199] Siquid agere instituis, lente progredere: in eo autem quod elegeris, firmiter persiste. Bass in Laert.

[200] Pertinacior tamen erat (Chrysanthius) nec de sententia facili discedebat: inquit Eunapius humilitatem ejus laudans.

[201] Bullingero ob eruditionem non contemnendam, morumque tam sanctitatem quam suavitatem, percharus fuit. p. 591.

[202] Gen. xix. 8-10.

[203] Cum humilitatis causa mentiris, si non eras peccator antequam mentiris, mentiendo efficies quod evitaras. Augustin. de Verb. A post.

[204] Attila incessu adeo gestuosus et compositus, ut vel exinde superbissimi animi contraxerit infamiam. Callimach. Exper. de Attil. p. 341.

[205] Quod à magnatum ac procerum congressu abstinuerit (Chrysanthius) alieniorque fuerit, non arrogantiæ aut fastui tribuendum est, quin potius rusticitas quædam aut simplicitas existimari debet in eo qui quid esset potestas ignorabat; ita vulgariter, et minime dissimulanter cum illis verba factitabat. Eunapius in Chrysost.

[206] Jer. ix. 23, 24; Psal. xlix. 6; 2 Chron. xxv. 19.

[207] Ut lumen lunæ in præsentia solis non apparet, pari ratione esse secundum in præsentia primi; nec meritum nostrum præsente merito Christi. Paul. Scaliger. Thess. 73, 74. de Mundo Archetyp. Epist. 1. 14.

[208] Idem sonant, summe amari, et esse finem ultimum: ac proculdubio Deus summe amandus est. Unum vero finem Aristoteles declaravit esse, usum virtutis in vita sancta et integra. Hesych. Illust. in Aristot.

[209] Laert. in Thal. speaketh of the oracle of Delphos adjudging the Tripos to the wisest; so it was sent to Thales, and from him to another, till it came to Solon, who sent it to the oracle; saying, None is wiser than God. So should we all send back to God the praise and glory of all that is ascribed to us.

[210] Laert. saith that Pythagoras first called himself a philosopher. Nullum enim hominem, sed solum Deum esse sapientem asserit: antea σοφια dicta, quæ nunc philosophia: et qui hanc profitebantur σοφοι appellati. quicunque ad summum animis virtutem excreverunt, hos nunc honestiore vocabulo, authore Pythagora, philosophos appellamus, p. 7.

[211] Quicquid boni egeris, in deos refer. Bias in Laert.

Public domain in the USA; original historical text digitized by Project Gutenberg.

Project Gutenberg source record →