[190] Angelorum vocabulum nomen est officii, non naturæ: nam sancti illi cœlestis patriæ spiritus, semper sunt spiritus, sed semper vocari angeli non possunt. Gregor.
[191] Dan. iv. 13; Gen. xxxii. 1, 2; Exod. xxxii. 2; Dan. vi. 22; Acts xii. 7, 11; 1 Kings xix. 5, 6.
[192] Luke i. 13, 18, 19, 26, 28; ii. 10, 13, 21; Acts x. 7, 22; xii. 8, 9; Dan. iii. 28; vi. 22; Gen. xxiv. 40.
[193] 1 Pet. iii. 22; Matt. xxvi. 53.
[194] Rev. i. 1.
[195] 2 Kings vi. 17.
[196] Dan. iv. 35.
[197] 1 Kings xxii. 19-22; 1 Thess. ii. 18.
[198] Luke i. 19, 26.
[199] Acts vii. 53.
[200] Acts xxvii. 24; Luke i. 13, 30; ii. 10; Dan. x. 12; 2 Kings vi. 16; Gen. xvi. 9, 10; Numb. xxii. 32.
[201] 2 Thess. i. 7, 8; Mark viii. 38; Matt. xxv. 31.
[202] Magna dignitas fidelium animarum ut unaquæque habeat ab ortu nativitatis in custodiam sui angelum deputatum: imo plures. Hieron. Luke xx. 36.
[203] Heb. i. 14; Psal. ciii. 20, 21.
[204] Timet angelus adorari ab humana natura, quam videt in Deo sublimatam. Gregor.
[205] Simus devoti, simus grati tantis custodibus: redamemus eos quantum possumus, quantum debemus effectuose, &c. Bernard. Væ nobis si quando provocati sancti angeli peccatis et negligentiis, indignos nos judicaverint præsentia et visitatione sua, &c. Cavenda est nobis eorum offensa, et in his maxime exercendum, quibus eos novimus oblectari: hæc autem placent eis quæ in nobis invenire delectat, ut est sobrietas, castitas, &c. In quovis angulo reverentiam exhibe angelo, ne audeas illo presente, quod me vidente non auderes. Bernard.