κεραμικός, -ή, -όν (κέραμος), [in LXX: Dan LXX 2:41 (פֶּחָר)* ;] 1. (cl.) of a potter (e.g. γῆ). 2. In LXX and NT, = cl., κεραμεοῦς (Plut., κεράμειος, Polyb., -μαῖος, etc), earthen: Rev.2:27.† (AS)
STRONG'S WORD STUDY
G2764 — κεραμικός
keramikos · made of clay · Greek