<rpK$ xetxuv eiug, "H T' u fictpuv rizrovffot S-niravfiov xenxuv, ruCpXov vroSyyos ayvoiets, fiiou
vs t*; SSptis Tag furmX&tynH ovXifavrts Kaiv (MMnett $01*10 rtpurov Xu
Alaviuv rt
" 0 prima origo cladium et meta ultima Coluber, malorum tuque thesauri pater, Anteambulo caecse error ignorantise, Cui pabulum hominum lacrymse et suspiria, Dum suscitatas odio inexpiabili, Armatis in se fratricidas dexteras, Ut primus iram sanguine inficeret Cain, Vos impulistis. Vos ut seterno a statu Terrena ad ima primus excideret homo, Caussa exstitistis."
VII. Postquam autem infidelitas et hypocrisis Caini in hunc t modum palam se aperuissent, ita ut diutius in ecclesia tolerari non I debuerit, Deus, qui teneri gregis curam adhuc gessit immediatam, \ ne impii apostat®, eorumque qui illi in sceleribus adhaeserunt i (quorum numerus baud parvus fuisse videtur, cum eorum ope ad (< urbem exstruendam se accinxerit) consortio inficeretur, ipsum e fini- i bus ecclesiaa maledictione onustum exterminavit. Is eorum verbo-lj rum sensus, Gen. iv. 12, p«? n™ ^} Vj, "Vagus et profugus eris m terra;" hoc est, " Exi in faciem terrarum orbis tui causa recenslj
CAP. II.] ANTEDILUVIAN A.
maledicti, utpote nova ab imperio meo defectione cnmulati; in eo eiTes quocunque demum voles, terrena sapias, cum cultu meo, eccle- sia mea, nihil commune deinceps habiturus."
VIII. Hanc partem pcense suae ipse repetit, ver. 14, 5>J WTO Vjfrf? ^J), " Vagus et profugus ero in terra" (non "Srsvuv xa/ rp'epuv, "Ge- mens et tremens," ut LXX.); et "iflBK TJ|P, " A facie tuame abscon- dam." FaciemDeigratiosam in promisso semine antea contempserat. Gratise iterum cum Deo ineundse spem aliis verbis abjicit: ^^^1 Kifetftf ; — "Major," inquit, "est iniquitas mea quam ut ei parcatur," vel "quamsim ferendo." Ea verba "reprehendenda esse, quasi quidquam mali in se continerent," negat Jonas Schlichtingius de Trinitat. ad Meisner. p. 119, quasi ex recta ratione prodiissent. Sed certum est, ex fide ilia non provenisse, adeoque fuisse desperationis plena, Deinde providentiam Dei se latere potuisse, nee spem habuit, nee metum. Agnoscit ideo se a communion e sanctorum, et prsesentia Dei in cultu solenni exclusum. Fugatus autem ab ecclesia, et illam fugit, Gen. iv. 16.
IX. Nono autem supra centesimiam et vicesimuin anno, post fun- datam in promissione liberatoris ecclesiam, accidit base Caini de- fectio. Probabile enim est proximo post mortem Habelis anno, Hevam peperisse Sethum. Is erat annus vitse Adami centesimus et tricesimus, Gen. v. 3. Eo temporis spatio, in numerum et mul- titudinem crevit sine dubio humanum genus ; adeoque ecelesia ipsa, quse adhuc absolute erat catholica, totum genus istud amplectens. Duravit ideo inculpata prima ista peccatorum fidem in mediatore profitentium ecclesia, centum et triginta annos, aut eo circiter, se- cundum normam theologise redintegratse, sancte et inculpate coram Deo incedens.
X. Cainus itaque annos natus centum et viginti in apostasiam irruit. Ineptum enim est, quod ex sententia cujusdam Theodosii refert Gregorius Abulpharajius Chronologus Arabs, cujus historisB initium non ita pridem edidit Cl. Pocockius; nempe "Adamum non nisi triginta annis exactis ab expulsione sua e paradiso, Cainum genuisse; Habelem autem centum annos luxisse, antequam ad ux- orem reversus Sethum genuerit." Sed deliria hsec ^rwg rejicit textus sacer, Gen, v. 3 ; et tamen nescio unde ortus rumor ineptis- simus, totum orientem peragravit, et plurimorum scripta macu- lavit.
XI. Progressa itaque hypocrisis, ab infidelitate adversus Deum, ad sanctorum persecutionem, occasioriem reformationis ecclesias, etiam et necessitatem intulit; cujus in ejectione et maledictione Caini primum habemus divinitus eonstitutum specimen et exem plar
148 DE THEOLOCUA ADAMICA [LIB. IL
CAPUT III.
Reformatio eccleslse antediluvianae secunda, Gen. iv. lilt. — ^™n — nonnullorum ff$K\f*.a.ra. ovop.artt.o'yix.tt. notata — Idololatria Enoshiana, Maimonidis senten- tia, Seldeni, Cyrilli — Ecclesise reformatae defectio totalis — Ejus defectionis initium, occasio, modus, Gen. vi. 1-5 — Filii Dei ac filise hominum — Judee- orum nugas — Et veterum Christianorum quorundam — Idololatria antedilu- viana nulla — nav&asfy/a? diluvianse causse, et inter gentes traditio — Ecclesise antediluvians exitus — In eo futurarum typus.
J. EJECTO ex ecclesiie finibus Caino, theologiae Adamicse antedilu- vianse corruptorum antesignano,viguit ejus vis et hspyeia, atque purus Dei cultus ei innixus ad setatem usque Enosh. Nova, uti videtur, corruptio, eaque late serpens, turn temporis invaserat ecclesiam; quam nova refoi;matio excipiens delevit: "Turn enim coeptum est invocari nomen Domini/' Gen. iv. 26. De quo loco nonnulla adjici- enda sunt.
II. Verbasunt, n}n? DPa th^Smn TK. Sunt,quiecclesia3reforma- tionem; sunt, qui ejus in idololatriam lapsum, in eis denotari arbi- trantur. LXX. ita reddunt, O?r&^ %\m<rev sietxateTaQou rb ovopa Kvptov rov ©sou. ?Qffl scilicet non a ??n , sed ab ?nj deduxerunt. Hinc or- tum duxit nonnullorum innocens error. Notationem nominis rou Enosh ea verba expnmere suspicati sunt. Chrysostomi in locum interpretatio ei hallucination! solum innititur. Enosh enim "spera- vit" significare arbitratus, multa de pia parentum illius spe commen- tatur.
III. Et sane in nominum Hebraicorum ratione reddenda, nullibi non ineptiunt Grseci. Ita Georgius Cedrenus, p. 1 72 : Tbv
wofAaffe Ka/V o sffn ^Xo^, o xa/ ^TjXwtfas dvs/Xs rbv adshpbv avrttv 6 spMvsverai y'svQos, -sir aurw yap wpwry povsuQevn svivfyffuv oi inepte, et adversus ovo^aroXoy/as rationem in ipso textu assigna- tum, Gen iv. 1. Ast color haud deest; nam HKJj5 est invidia, atque ty luctus: etiam et Zonaras, "A&X & 6 devrepog, dnXoT de wQog vi KX%GIS. TK ver6, seu tune, ad totum tempus vitse EnoshiansB refer-, endum arbitror. In diebus Enosh, -quern Seth genuit hsec actaj sunt. ^ Miseram quidem fuisse jam turn, cum nasceretur Enosh, ecclesise conditionem facile concederem. Inde piis parentibus foopaH rodefftas occasio. ^1iN miser homo est; ab ^N lethaliter ^grotavitj calamitosus fuit, Ps. ix. 21. Sed ad tempus nativitatis ejus, quij hie memorantur, astringere, ratio nulla cogit. Acciderunt enim hsecj forsan annis trecentis aut eo circiter, a reformatione prima ecclesisej per ejectionem Caini; cum nativitas Enoshi incidat in annum post illius fugam centesimum et sextum. Quamvis enim illius operisj quodcunque tandem fuerit, cujus hie mentionem facit Spiritus Sanc- ,4:us, initia forsan posita fuere in ipsa nativitate Enoshi, haud tameul