Y. Nondum vero Deus amorem suum omnem erga populum istum expleverat, nondum curam et spem omnem istius ecclesiaB abjecerat; aliam periclitationem, quod de animabus individuis somniant rab- bini, earn subire voluit.
CAPUT XII.
Captivitatis Babylonicae ad reformationem ecclesiae necessitas — Reformationis Ezraiticae capita — Synagoga magna restaurata — Ejus origo; opus — Festum tabernaculorum restitutum Deo gratum — Reformationis ecclesiasticse regula unica — Hohvyaplois repudiatio — Textus biblici accuratio — Punctorum He- braicorum origo.
I. OMNEM curarn ecclesias in captivitatem deportatas Deum non abjecisse, et ex eventu patuit, et ipse piis per promissa sua fidem fecerat. Quin imo patri clementissimo pro maximis sceleribus brevis ilia psToixqaJa satis erat pcenarum. Alius erat ea durante, longe alius populi istius status, quam nunc est ejusdern populi separatis- sime a Deo disjuncti. Neque enim turn temporis aut verbo scripto, aut Spiritu Sancto, aut ministerio prophetico, aut spe reditus certis- sima destitutus erat. Veruin uti diximus, impossibile erat, ut ec clesia ista ad bonam frugem recuperaretur, sine totali observationum solennium intercisione. Cum enim templum sanctum esset, urbs sancta, totaque terra, sacerdotes ex una certa familia oriundi omnes, administrationes sacra3 ad locum unum alligatas, maxima parte sa- cerdotum populique corrupta et in defectione apostatica pertinaciter haBrente, transmigrate ex ecclesiaB sedibus catholica, reformationi necessarib prasstruenda erat. Exacto autem captivitatis tempore prsestituto, populum reducem sub auspiciis piorum principum,
CAP. XII.] ECCLESLE JUDAICLE REFORMATIO EZRAITICA.
347
acerdotum, et prophetarum, absolutissimam ecclesise reformation em, normam theologies Mosaicae molitum foisse, testantur libri Ezras t Nehemiae, historic!; Ha,ggaei, Zecharise, et Malachiae, prophetic!.
II. Reformationis autem istius, quam a primario ejus auctore zraiticam vocabimus, sex fuere partes solenniores, vid., — 1. Templi
nstauratio ; 2. Magnae synagogse institutio ; 3. Diligentissima exem- larium librorum sacrorum consideratio ; 4. Verbi Dei praedicatio dula; 5. Solennis Cuthaeorum excommunicatio ; 6. A mixto po- >ulo separatio.
III. Quae ad tempi! instaurationem pertinent, cum ab aliis ob diffi- Itates quasdam chronologicas plus satis sint vexata, neque ad insti-
utum nostrum proprie pertineant, praeterire visum est.
IV. Secundam partem reformationis Ezraiticae, statuimus syna- •ogae magnae, quae celebri fama inter Judaeos memoratur, institutio- em. r&nan noia ^:N , seu " viri magni synagogas/' reformatorum
istorum usitatissima periphrasis est. Qui de ea plura scire velit, praater udasos, consulat Martin. Raymund. Pag. Fid. part, ii.cap. iv. ; Petrum alatin. Arcan. lib. iv. cap. vi.; Bodin. de Repub. lib. vi. cap. viii.; ron. Annal. T. i. A.C. xxxi. 10, 11, xxxiii. 19; Lorin. ad Numer. i. 16; Casaubon. Exercit. xiii. 5; Cappell. Vindic. pro Casaub. lib. ii. cap. ii. ; Cunse de Repub. Heb. ; Constant. TEmper. in Titu. Mid- oth. cap. v. sec. 3.
Y. Synedrium septuaginta-unius-virale a Mose institution erat in eserto, quod comparate ad minores judicum concessus magnum mmuniter vocant. Illud nonnulli affirmant soli seculo eremitico nserviisse, neque durasse in terra Canaanaaa constitutis judicibus ant egibus; quos egregie falli docet Seldenus, synedriorum horum vin- ex acerrimus; qui tamen non negat, ea multoties intermissa fuisse. yriedrium hoc primo in loco restituit populus redux. Sunt, fateor, uibus ad stomachum non facit pars hasc eminentissima reformationis iticse; quaaque de ea dicuntur pro figmentis habent Judaicis; ipsi interea credere parati, quicquid Talmud mendax audet in tra- itionibus fingendis, modo in opinionum, quas fovent, commodum dat. Ast uti diximus, synodi hujus septuaginta-unius-viralis origo acra erat, ab expresso Dei mandate prodiens. Magnos autem viros illos et prophetas e captivitate reduces, in lege Dei instructissimos, reformationis omnimodaa zelo flagrantes, coetum istum, absque quo neque ordinem conservare potuerunt, neque auctoritatem, non restau- rasse, qui somniant, me rivalem non sunt habituri. Neque enim aliis in rebus ofBcio suo ita defuisse deprehenduntur, ut in hoc summoo utilitatis, et ad populi regimen necessitatis institute, negligentes eos fuisse suspicaremur.
VI. Porro: ccetus iste reformatorum, non a membrorum ejus numero, qui precise erat determinatus, sed ob personarum dignita tem, quae eum constituerunt, " synagoga magna" xar s^o^v dictus
348 ECCLESLE JUDAIOE REFORMATIO EZRAITICA. [LIB. V.
est. Etenim confessorum plurimi, viri erant Sg&'cmuo'ro/, prophetse, et Spiritus Sancti amanuenses. Istiusmodi conventum a diebus Mosis, ecclesia ista nunquam viderat; nulli ideo mirum videri debet, si ea in sacram praxim reduxerit, quan a Deo instituta ab ipsis pene ecclesian primordiis spreta et neglecta jacuerant; atque si divina fre- tus auctoritate, nonnulla constituent circa ipsam Scripturam sacram in omnium fidelium in finem usque mundi usum et commodum. Ecclesise reformatio proxime accedit ad institutionem ejus primam. Necesse ideo erat, ut omnes isti prophetse et viri divini quasi unus essent Moses; magnum enim iis opus et arduum incubuit, quo multarum generationum ruinse erant reparandan. Summan autem diligentise, in omnibus ad normam theologian Mosaican examussim restaurandis, specimen, uno aut altero documento addere placet.
VII. Primum esto festi tabernaculorum restitutio, Neb. viii. 14, 16-18, " Cum invenissent scriptum in lege prsecepisse Jehovam per Mosem, ut considerent Israelite in tabemaculis in festo eorum mense septimo ..... Egressi populus .... fecerunt sibi tabernacula, quis- que in tecto suo, aut in atriis suis, ac in atriis domus Dei, etiam in platea portas aquarum. Sic cum fecissent tota congregatio ilia re duces a captivitate tabernacula, et considerent in ipsis tabemaculis: cum ita non fecissent filii Israelis, inde a temporibus Jehoshuan filii Nun, usque in diem istum, erat lantitia valde magna" Hoc est, quamvis festum septimi mensis observaverant, non tamen in taber- naculis consederant, a diebus Jehosbuan. Sed quid opus, inquies, fuerit institutum antiquatum, quod Samuel propheta, David rex, et Josias reformatorum ante captivitatem maximus omiserant, in usum revocare? Annon ultra tempora Davidica, quibus maxime floruit cultus divini observatio religiosa, in reformations respicere, merae erat et nimian curiositatis? At non ita Deo visum. Ut enim illud eorum officium sibi gratum et acceptum testaretur, illico per pro- phetam non tantum festum illud magnopere laudibus effert; sed in super ejus nomine cultum evangelii spiritualem introducendum celebrat, Zech. xiv. 16-19, nempe ut inde discerent pii reformatores, quanti esset apud Deum pretii omissis aliis omnibus considerationi- bus ad normam theologian Mosaics in opere suo severe et accurate attendere.