v.4. ré ogva8evrog vid Ded, qui definitus est Filius Dei) vé ait rursum, non xa? aut dé. Articulus facit epitasin, iteratus. Mul- tis in locis, ubi utraque natura Salvatoris memoratur, humana poni- tur prius, quia divina demum post resurrectionem ex mortuis evi- dentissime omnibus est demonstrata. [Inde est, quod identidem in- geminatur: Hic: non alius quisquam. Act. 9, 20. 22. etc. V. g.] Par- ticipium, ogo evr0¢, multo plus dicit, quam agwocouevog. v. 4. nam apogiCerae unus ex pluribus, deéferas unicus quispiam. Act. 40, 42. Illustri illo loco, Psalm. 2, 7. pr idem est quod dgcoucs, quod Pater determinatissime dixit, Filius meus es Tu. Hune ogvouov subse- quitur a@modeéeg demonstratio erga homines. Act. 2, 22. Gloriam Fili Dei Paulus inprimis amplificat scribens ad eos, quibus eam non potuerat coram praedicare. Conf. Hebr. 10, 8.8. not. — év duva- “ee, in potentia) potentissime, plenissime: ut quum sol lucet in du- yauer vi sua. Ap. 1,16. — xato nvedua aytwovrns, secundum spi- ritum sanctimomae) Vocabulum wip eyvog sanctus, ubi de Deo agitur, non solum inculpatam illam in agendo rectitudinem, sed ip- sam deitatem, vel, ut magis proprie dicamus, divinitatem sive di- vinae naturae eminentiam denotat. Inde ay:wovyy medium quiddam dicit inter aysoryra xai ayeaouor, coll. Hebr. 12, 40. 44., ut quasi tres sint gradus, sanctificatio, sanctimonia, sanctitas. Sanctitas ipsa adscribitur Deo Patri, et Filio, et Spiritui sancto. Cumque hoe loco non memoretur Spiritus sanctus, sed Spiritus sanctimoniae, dis- quirendum est amplius, quid ca locutio plane singularis denotet. Spiritis nomen expresse, idque saepissime, Spiritu: sancto datur: sed Deus quoque dicitur Spiritus; et Dominus, Jesus Christus, di- eitur Spiritus, in antitheto quidem ad literam. 2 Cor. 3,417. Pro- prie vero hue conferre juvat, quod carnis et spiritus antitheton uti hoe loco, ita saepius in sermonibus de Christo occurrit. 4 Tim. 3, 46. 4 Petr. 3,48. Atque his in locis Spiritus dicitur, quicquid Christi est, praeter carnem, [per ortum ex Davide assumtam, Luc. 4, 35. V. g.| quamvis mundam et sanctam, et supra carnem, ex genera- tione a Patre, qui Ipsum sanctificavit, Joh. 10, 36.: in summa, Dei- tas ipsa. Etenim ut hoc loco caro et spiritus, ita cap. 9, 5. caro et Deitas invicem contradistinguuntur. Hic spiritus non dicitur spi- rius sanctitatis, quae propria et solennis est appellatio Spiritus _ sancti, quo tamen ‘abundantissime repletus et unctus erat Jesus: Luce. 4, 35. 4,4.48. Joh. 3,54. Act. 40, 38. dicitur autem, uno hoc loco, spiritus sanctimoniae, ut simul innuatur sanctitatis illius sive divinitatis efficacia, quam resuscitatio Salvatoris et necessario se- cuta est et potentissime illustrat; adeoque spiritualis illa et sancta sive divina virtus Jesu Christi glorificati, qui tamen spirituale cor- pus retinuit. Ante resurrectionem latebat sub carne Spiritus: post resurrectionem carnem penitus abscondit Spiritus sanctimoniae: quan-
———~
justificatio Ejus nititur, 1 Tim. 5,16. 4 Joh. 2, 4.; eaque nostrae ju- stificationis fundamentum est Rom. 4, 25. Hine non propter opera sua (nam ne Filius quidem Patri quidquam prius dedit, quod Pater Ipsi reddere debuisset), sed ea de caussa, quod Filius esset, in pas- sione sua omnem suam fiduciam in Patre collocavit, nobisque viam pracivit, fidei dux et consummator, Hebr. 12,2. V. g.