ipsum esse in corde fideli. — dva, per) Causa describitur totius sta- tus praesentis, in quo Spiritus est arrhabo futuri. [Prima haec est in hac tractatione Spiritus sancti mentio. ,Nimirum ad hune usque terminum quum perductus est homo, operationem Spiritus sancti
notanter denique sentit. V. g.| — do8évrog) datum, per fidem. Act. 45, 8. Gale3, 2.44.
v. 6. éce, adhuc) Constr. cum dvtmy, quum essemus. — yao, enim) Exponitur amor ille Dei. — aoSevay, infirmis) ’Aobevera
est ifirmitas illa animi pudefacti, (conf. init. versus 5.) quae oppo- nitur gloriationi: (conf. ad 2 Cor. 441, 50.) Antitheton habes v. 41. ubi haee quoque periocha, cujus initio ponitur inmfirmis, in orbem redit. Infirmitatem, eamque mortalem, (conf. 4 Cor. 45, 45.) habebant
impit , | boni : peccatores , quorum oppositum ( justi: ¢ wmmict , | reconeilati.
Vide, de infirmitate, et de robore gloriationis, Ps. 68, 2. seqq. [74, 16. 103, 35.] Es. 33, 24. cap. 45, 24. 1 Cor. 4, 31. Ebr. 2, 45. adde pa- rallel. verbal. 2 Cor. 44, 24. — xara xavoov anedave, secundum tempus mortuus est) AMPA xacva xacoov, Es. 60, 22. Quum infir- mitas nostra ad summum pervenerat, tum mortuus est Christus, eo tempore, quod praefinierat Deus, ita, ut nec citius nec serius moreretur, (conf. in tempore, quod nunc est. c. 5, 26.) nee diutins in morte teneretur. Limitat. Paulus; nec mortem Christi in hoc loco memorare potest, quin idem de DEI consilio et de resurrectione Christi cogitet. v.40. ¢.4, 25. ¢. 8,54. Non est otiosa quaestio, cur Christus non venerit citius: vid. Hebr. 9, 26. Gal. 4, 4. Eph. 4, 40. Mare. 1, 15. 42, 6. perinde ut illa non est otiosa, cur lex non citius data sit. v. 44.
v. 7. dcxzals’ té ayedé) Masculina. coll. v. 6. 8. ut recte docet Th. Gatakerus lib. 2 Mise. c. 9. sed ita, ut mera synonyma esse pu- tet. Ubi de proprietate locutionis et differentia verborum ambigitur, multum juvabit, si vel supponas aliquid tantisper vel transponas, Transpositis itaque h. 1. vocabulis lege: wodeg yag Undo ayads reg anotaverrar, Unéo yao Oixals Taya vig xal coAUG anoPavely, SUD- pone videlicet etiam, aya@é positum esse sine articulo. Illico per- spicies incommodum, quod haberet haee permutatio, apparebitque, et aliquam esse differentiam inter d’xacoy et eyadov, et magnam inter déxacov et tov ayadov, ubicunque illa deinceps reperiatur. Sane articulus sic positus Climaca efticit. Omnis bonus est justus: sed non omnis justus est bonus. Greg. Thaumaturgus: megi moaad xai TOY navrosg. Chrysostomus: exon tatra xai TO pnder. Hebraeis pyny dicitur, qui officium legitimum praestat: an qui etiam beneficium. Tle Graccis est dixacog, hie ooveg. conf. pay et m29 Sophon. 2,5. ath. 1.non habemus dots, sed r# ayadé. Quare differentia illa vocum Hebraicarum rem non conficit. Id autem cer- tum, uti dovog, sie quoque «yaddg plus dicere, quam d/xacog. (Vide Matth. 5, 45., et ne ibi quoque mera esse synonyma putes, eandem illam adhibe transpositionem: videbis, blandi solis mentionem in ju- stos, utilis pluviae in bonos non ita convenire: item Lue. 23, 50.) Atque hoc loco digniorem, pro quo moriatur aliquis, Paulus judicat Tov ayadov, quam dixacov. suntque opposita, aceferg et 0 ayudog, impti et bonus, tum, dleqtog et amagrmdal, Justus et peccatores.