Quid igitur? déxavog, indefinite, dicitur homo innoxius; 6 ayaddg, omnibus pietatis numeris absolutus, eximius, lautus, regalis, beatus, v.. gr. pater patriae. — umég yoo) Sejungendi vim yoo h. 1. ut saepe, habet. — raya, tig, wat, roduad, forsitan, quis, etiam, audet) Haee singula amplificant id, quod v. 8. dicitur. raya (pro Tayesa) minuit affirmationem. rig, aliguis, plane indefinite ponitur, neque spectatur, utrum in statu irae an gratiae sit ille, qui pro ju- sto aut pro Bono moriatur. xai, etiam, concessiva, ostendit, eur non simpliciter dicatur, moritur, quasi res quotidiana esset; sed di- cendum potius esse, audet mori, quia magnum quiddam sit et in- solitum. rodug, audet, quasi verbum auxiliare, respondet futuro tempori in morietur. audet, sustinet. — ano0aveiv, mori) Vis ha- bere amicos quam certissimos? bonus esto.
v. 8. ouvisnor) commendat. Elegantissimum verbum. Solent: ecommendari nobis, qui antea ignoti erant nobis aut alieni. conf. in medium descendit. Hebr. 6,17. — 62, vero) Comparatio haec: prae- supponit, tantum esse Dei amorem erga Christum, quantus est Dei amor erga sese. Ergo Filius est Deo aequalis. — auaorwiwy, pec- catoribus) Non modo non boni, sed ne justi quidem eramus.
v. 9. dvxarmtevres, justificati) Antitheton: peccatoribus. v. 8. — viv, nunc) Recens tum crat apud fideles memoria mortis J. C. — uno r7¢ oy7s, ab ira) quae alioqui non desinit. qui non asse- quuntur gratiam, super eis manet ira.
v.40. e2, si) Saepe eZ, si, inprimis hoc et octavo capite hujus epistolae, non tam conditionem denotat, quam consequentiam firmat.
v.44. xavyapeda, gloriamur) Tota oratio, a versu 5 ad 44., una constructione sumitur hoe modo, ov povov dé, GAAG xal xav- pousda év catc PAipeouy (eidoreg — év x7 Swi] avré) & jovov dé, ahha xai xuvyousda év ro Ge urd. Sic Colinaei editio, Bard. 4. cod. ms. in colleg. praedicatorum apud Basileam, Bodl. 5. Cov. 2. L. Pet. 41. Steph. ve. Aeth. Arab. Vulg. ut illud ipsum, ov ovo 62, alka xal xavyoueda, parenthesi longa interveniente, [per epa- nalepsin, Not. crit.] repetatur, et sententia per eam suspensa ele- gantissime dulcissimeque expleatur, hac apostoli, serius a nobis per- specta, constructione: Pacem habemus, et gloriamur non solum. super SPE gloriae Dei; sed etiam, in mediis tribulationibus, glo- riamur, inquam, in Deo ipso, per Dominum nostrum Jesum Chri- stum, per quem NUNC reconciliationem accepimus. Recentiores plerique fecere, xavywusvor, ut si constructio esset, reconciliati salvabimur, et gloriantes: uti receptior habet lectio. — év rq Be@) in Deo, non adversus Deum c. 4, 2. — tnv nxaralhayry) Recon- ciliationem et liberationem ab ira insequitur gloriatio de amore, quae plus dicit. f v.42. dve r&t0, propterea) Respicit totam tractationem supe- riorem: ex qua haec infert apostolus, non tam digressionem faciens, quam regressum, de peccato et de justitia. Paulinae methodi imita- tione agendum primo est de peccato actuali, ex cap. 4. seq. deinde : retro de peccati ortu. De peceato illo, quod originale vocant theo- logi, Paulus minus expresse loquitur: sed enim ad demonstrandum reatum sufficit peccatum Adami; ad demonstrandam corruptionem habitualem sufficiunt fructus tristissimi plurimi. Et ex justificatione homo demum respiciens doctrinam capit de origine / et reliqua.