‘56 Rom. V, 14. 15.

rouye 8 dinavongay7 sae, yéyove mookevos dvxavoovyns , ny duct r& saves maou nuiv éyagioarc. dia TétTO AYO Kal KATH TB EVOS yerar, nal cuveyns vét0 &ig méoov peoer. Quomodo typus? inquit: quoniam quemadmodum ille iis, qui ex tpso sunt, quamvis non ederunt de arbore, factus est auctor mortis propter comestionem im- ductae: sic etiam Christus iis, qui ex ipso sunt, quanquam justitiam non praestiterunt, factus est conciliator justitiae, quam per crucem omnibus nobis donavit. Idcireo NUSQUAM NON urget Unum, et identidem hoc in medium affert. Addatur hoe quoque: quemad- modum peccatum Adami, sine peccatis, quae postea commisimus, mortem attulit nobis; sic justitia Christi, sme bonis operibus, quae deinceps a nobis fiunt, vitam nobis conciliat: etsi, ut quodvis pec- catum, sic quaevis actio pia, convenientem accipit mercedem. v.45. add’ &y, sed non) Adamus et Christus, secundum ,rationes contrarias, conveniunt, in positivo; differunt, in comparativo. Con- venientiam Paulus primum v. 42—44. innuit, protasi expressa, apo- dosi tantisper ad subaudiendum relicta. Deinde differentiam multo magis directe et expresse describit. differunt autem (4.) lapsus et donum, amplitudine. v. 15. (2.) ille ipse, a quo profectum est pec- eatum; et hic ipse, a quo profectum est donum, differunt potentia. v.46. Atque haec duo membra nectuntur per. anaphoram, non sie- ut: v. 45. 46. et utrumque complectitur aetiologia v.47. Denique hac differentia per modum ngoSeoanelag praemissa, comparationem ipsam per protasin et apodosin infert atque exsequitur, ratione ef- fectus, v. 48., et ratione causae. v.19. — ro magantwma— tO yu- ovoua, lapsus — donum) Simmo studio observanda sunt hoe loco antitheta: ex quibus propria verborum apostolicorum significatio op- time colligitur. mox hoc versu et deinde v. 47. donwm synonymis exprimitur. — oé woddol, multi) Toc omnes connotat. etenim arti- culus habet vim relativam ad navrag, omnes, v. 42. conf. 4 Cor. 40,47. — 1 yaous, gratia) Gratia et donum differunt. v.17. Eph. 3, 7. Gratia opponitur lapsui: donum opponitur ra mortui sunt, estque donum vitae. Pontificii pro gratia habent, quod donum est: et quod gratiam, ut illi eam definiunt, consequitur, non habent pro dono, sed pro merito. At nulla est impensa nostra. — é» yaoure yousé, in gratia Christi) Vid. Matth. 3, 47. Luc. 2, 44. 40. 52. Joh. 4, 44.46.47. Gal. 4,6. Eph. 4,5. 6.7. Gratia Dei, est Gratia Christi; a Patre in Christum collata, ut in nos ea derivetur. — rq 78) Arti- culi nervosissimi. Col. 4,49. Praesertim rf cautissime additur. quod si abesset, quivis, opinor, illud wnius pendere potius putaret a do- num, quam a gratia. Nune constat, Gratiam Dei et Gratiam Jesu Christi praedicari. conf. c. 8, 35.59. de amore. — évog ardoune, unius hominis) Libenter Jesum Paulus (prae ceteris apostolis, qui Eum ante passionem viderant) hominem appellat, in hoc negotio. 4 Cor. 15, 24. 4 Tim. 2, 5. Quis humanam Christi naturam excludat ab officio mediatorio? Paulus hoc-versu, ubi nomen hominis Christo tribuit, Adamo non tribuit: et v.49., ubi Adamo tribuit, Christo non tribuit. (conf. Hebr. 12, 48. not.) Scilicet non eodem tempore huma- nitatem et Adamus sustinet et Christus: et aut Adam nomine ho- minis indignum se fecit; aut nomen hominis vix satis dignum est Christo. Porro denominari solet Christus ab humana natura, ubi agi- tur de hominibus ad Deum adducendis; Hebr. 2, 6. seqq. a divina