dam, quam hoe. Illud ponitur bis in praesenti, primum in negante ‘sermone, deinde in affirmante. ¢ moeoom, nen ago, res non dedu- eitur in actum: movw, facio, intus et extra. Permutantur haee verba v.49. ¢. 43, 3.s. haecque permutatio non tantum non contraria est indoli orationis sensim ascendentis, sed etiam eam adjuvat et confir- mat. namque v.45. nondum ita acerbus est sensus mali, quod prop- terea ne nominat quidem, sed v. 49. valde jam aegre fert malum sibi ita imponere. Quo longius anima a malo distat, eo major ei crucia- tus est, vel minimum mali saltem digito uno attingere.
v.16. ovugnur, consentio) Plus dicit ovr7dowar, delector, v. 22. not. Assensus hominis, legi contra semet ipsum praestitus, illustris character est religionis, magnum testimonium de Deo. — xeadog, pul- era) Lex etiam praescindendo a legalitate, pulcritudinem habet. xa- dog, pulcra, sanctitatem, justitiam et bonitatem dicit. v. 42.
v.47. @x érv, jam non) Hoc repetitur v. 20. — oixéoa, habi- tans) v. 18.20. Id verbum deinde dicitur de Spiritu. e. 8, 9. é
v.18. oid, novi) Haec ipsa notitia est pars hujus status, qui deseribitur. — reréseyv, hoc est) Limitat. me plus est, quam carne mea: et tamen caro non dicitur ipsum peccatum, (notand. contra Flacium:) sed dicit Paulus: peccatum habitat in carne. Et jam ali- quid boni secum vehit hic status, de quo Paulus agit. — @édeev, velle) Accusativus, bonum, non additur: et hujus orationis tenuitas tenuitatem ré velle exprimit. — magaxectrar) jacet in conspectu, sine victoria. Antitheton, de perficiendo bono, non, mox. Mens mea quaerens, non reperit in re.
v. 20. &% érv) jam non: se. ut antea perficiebam ego. Sensim exoritur serenitas et liberatio aliqua. éyw habet emphasin, in anti- theto ad peccatum. Is, qui ait non volo ego cum emphasi, pro non volo (v. 46.), jam longius a peccato diremtus est.
v. 24. evgidxw) in hac pugna et aerumna invenio legem, sine qua vivebam antea. Tantum. Propositio ea, quae exstat v. 14., repetitur. — rov vouov) legem ipsam, sanctam in se. — rm ehov- tv, volenti) Dativus commodi. Legem invenio, mihi non peccami- nosam aut letalem. Egregia sermonis subtilitate exprimuntur pri- ma stamina harmoniae, amicitiae et’ consensionis inter legem et ho- minem. Considerate praeponitur participium, volenti mihi, in anti- theto ad mihi alterum mox absolute positum. Cum volenti conf. Phil. 2,43. — ore) quia. — magaxerrar, adjacet) Hic bilanx com- mutatur. nam v.48. voluntas bona adjacet, ut pars debilior: nunc malum adjacet, ut pars debilior, non mala voluntas.
v.22. ovv7jdouar, delector) Hoe quoque jam plus est, quam ovugnul consentio, v.16. — tov gow, internum) Hic jam interni, sed tamen nondum novi tuetur hominis nomen. sic quoque v. 26. mente dicit, non spiritu.
v.23. Blénw) video, ex parte animae superiore, tanquam e spe- cula, quae dicitur vodg, mens, et in se repositam habet conscientiam.. — éregov) aliam, alienamque. — péheoe, membris) Anima est, ut rex: membra sunt, ut cives: peccatum, ut hostis, culpa regis intro- missus, plectendi per civium oppressionem. — rq voum td voog me) dictamini mentis meae Lege divina delectatae. — aiznahwrilorra ue, captivantem me) qualibet victoria actuali. Duriore rursum verbo utitur, ex sancta impatientia: allegoria, a bello, coll. repugnantem,