fine ex v. 20. subaudiendam hance: multo jam major est, Deo, de homine querendi; et minor homini, cum Deo expostulandi, causa. Confer gay, apodosi item subaudita, Joh. 6, 62. Interrogatio est, sed implicita, cum ellipsi, Quid responsas? — @édwy, volens) Resp. woluntati, v.49. vult, v.48. Paulus loquitur xur’ avSewmov, ad- versarii verbis: et sic eZ valét quum. Simul observandus est ser- mo ejus de vasis irae, parcior; de vasis misericordiae, uberior. vo- lens demonstrare, inquit, non, ut demonstraret, coll. v. seq. et Eph. 2,7. — évdslEaodac — ro dvvarov avré, demonstrare potentiam
suam) Haee repetuntur ex v.17. — ryv ooyiv, tram) Non dicit, divitias irae. conf. v.23. — to duvarov) Hoc potentiam significat, non potestatem. — nveyxev, tulit) uti Pharaonem tulit. — éy mod-
Aj maxooduuig, in multa longanimitate) quae videlicet reprobos ex statu displicentiae ad poenitentiam alliceret. cap. 2,4. 2 Petr. 3,.9. Multos malos, in magna felicitate hujus vitae et diutina, tolerat Deus, cum eos posset primo quoque tempore morti tradere. Etiam his patuit janua gratiac. Hacc longanimitas voluntatem demonstran- dae irae humanitus loquendo, praecedit, nec eam demum sequitur. quare #veyxev interpretandum tulerat. Quo ipso validissime refu- tatur illud, quis restitit? v.19. — ooy7¢) irae, quae sane non sine causa est, sed peccata praesupponit. non dicit, dedecoris, neque, in tram, sed, irae. — xarnorioueva, adaptata) Id internam et ple- nam, sed non jam liberam dispositionem notat, non destinationem: non dicit, quae mooxaryjorcoe ante adaptavit, cum tamen v. seq, dicat, quae praeparavit. conf. v.49. c.44, 22. not. Matth. 25, v. 34. cum v. 41. et Act. 43,46. cum v.48. Praescinditur a causa effi- ciente: tantum dicitur, quales inveniat Deus, quum iram infert. — sic umuwdecav, in perditionem) Antitheton, v.23., in gloriam. v.23. iva, ut) Notat exsertiorem finem et scopum, mediis non exclusis. — yrweton, notas faceret) Hoc verbum dicitur de re ante non agnita; ideo hic et v. praec. ponitur: at évdelxvuadae demon- strare tantum v.22. ponitur de ira; de qua etiam gentiles aliquid sciunt. — éni, super) Oratio sic cohaeret: s¢ vero Deus, ut notas faceret divitias gloriae suae, subaudi, fecit hoc, sive, notas fecit di- vitias super vasa misericordiae: de apodosi vid. init. not. ad v. 22. — rig doéng) gloriae: bonitatis, gratiae, misericordiae, sapientiae, omnipotentiae. Eph. 4,6. — éde#g) misericordiae: v.15. 416. 48. 25. quae praesupponit pristinam vasorum miseriam. — ngonroimacer, praeparavit) antecedenter ad opera, v. 41., per conformationem om- nium circumstantiarum, quas, qui vocatur, in primo suae vocationts momento sibi salutares invenit, externe et interne. Id infert prae- positio in mgonroiuacev. Sic vas in honorem, paratum, 2 Tim.
2, 24. v.240 8¢ nai, quos etiam) xai, etiam, uti cap. 8, 50. Cluve- rus: guos (ad gloriam praeparatos) etiam vocavit. — Enadegev, VO-
~cavit) Antitheton aliqua ratione: tulit. Iterum, vocabo. v. seq. — jucg, nos) Hoc noemate Paulus ad Propositionem venit de gratia ‘Judaeis et gentibus obvia: et Particularismum Judaicum refutare, gvatiaeque universalitatem defendere instituit. — 8 movoy é&, non solum ex) Judaeus credens non est eo ipso vocatus, quod Judaeus est: sed vocatus est ex Judacis. Etymon yerbi éxxdnota. [Uni- versae huic periochae, nec non adhortationt ¢, 14. 7 arene deduc-